PŁACZ SPROWADZA BŁOGOSŁAWIEŃSTWA

„Śpiewajcie Panu święci Jego i dziękujcie za pamiątkę świętości Jego. Bo tylko chwilę trwa gniew Jego; w Jego łasce jest życie: wieczorem bywa płacz, lecz z porankiem przychodzi radość”. (Psalm 30:4, 5, KJV)

      Pod panowaniem szatana, grzechu i śmierci sprowadzonym na nas przez ojca Adama, który świadomie zgrzeszył przeciwko Bogu (1Tym. 2:14), „Adam nie był zwiedziony, ale niewiasta zwiedziona będąc, przestępstwa przyczyną była” (Rzym. 5:12, 18, 19; 1Kor. 15:22), ogólnie cała ludzkość poważnie i dotkliwie cierpi, wzdychając i trudząc się w bólu aż do obecnych czasów. Chociaż ludzie nie są tego świadomi, oni wciąż „oczekują objawienia synów Bożych”, kiedy „będą uwolnieni z niewoli skażenia do chwalebnej wolności dzieci Bożych” (Rzym. 8:19-22, KJV).

      Poświęcony lud Boga, w szczególny sposób wybrany i przygotowywany jako przed tysiącletnie potomstwo Abrahama w celu błogosławienia wszystkich rodzin ziemi (1Moj. 12:1-3; 22:15-18; Gal. 3:7-9,16,29), także cierpi z powodu wielu nieszczęść, ponieważ „przez wiele ucisków musimy wejść do królestwa Bożego” (Dz. 14:22; Mat. 5:10-12; 10:38; 2 Kor. 4:15-18; Żyd. 11; 1Piotra 4:12- 19). Szatanowi, który jest „bogiem tego świata” i „ojcem kłamstwa”, Bóg dozwolił zwodzić i zaślepiać umysły „tych, którzy nie wierzą” (2Kor. 4:4; Jana 8:44), „trwożyć ziemię” i sprawiać, że „ciemności okryją ziemię a zaćmienie narody” (Izaj. 14:16; 60:2). Szatan spowodował, że wielu chrześcijan także jest mniej lub bardziej zwiedzionych przez jego subtelne błędy i usidlonych w złych praktykach.

      Lecz Bóg uwalnia Swych wiernych z „sideł łowcy [szatana] i zgubnej zarazy [zaraźliwej duchowej choroby]” (Psalm 91:3, KJV). Po tym, gdy szatan zostanie zupełnie związany i niezdolny do dalszego zwodzenia narodów podczas Tysiącletniego Panowania Chrystusa i Jego Świętych, Bóg sprawi, że Jego wiedza napełni ziemię „jak wody napełniają morze” (Iz. 11:9). „I otrze Bóg wszelką łzę z oczu ich; a śmierci więcej nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie; ponieważ pierwsze rzeczy przeminęły”; podczas Tysiącletniego Panowania On „uczyni wszystkie rzeczy nowe” (Obj. 20:1,4; 21:4, 5, KJV).

      Nasz tekst niesie nam radość z powodu wspaniałej nowiny, że tam, gdzie w nocy bywa płacz (w nocy ciemności, grzechu i smutku; nocy umierania i snu w prochu ziemi – Dan. 12:2), radość przyjdzie o (Tysiącletnim) poranku (kiedy umarli doświadczą zmartwychwstania i wyjdą z grobów – Jan 5:28,29).

      Dowiedzieliśmy się, że Boski gniew jest jedynie chwilowy (w porównaniu z wiecznością), ponieważ wkrótce „wszelka nieprawość zamknie swe usta”, bo podczas tysiącletniego panowania Bóg „sprawi, że sprawiedliwość i chwała wytryśnie przed wszystkimi narodami”, a Pan stworzy „nowe niebiosa i nową ziemię, w których sprawiedliwość mieszka”; „i nie będzie więcej żadnego przekleństwa” – (Psalm 107:42; Izaj. 61:11; 65:17; 2Piotra 3:13; Obj. 22:3). Niech więc Jego poświęceni święci (Jego poświęceni, zupełnie Jemu oddani) śpiewają Jemu chwałę i „oddają dzięki wspominając Jego świętość”, wiedząc, że „w Jego łasce jest życie” – życie wieczne! Pismo Święte mówi bardzo wyraźnie, że „człowiek … żyje krótko i jest pełen niepokoju” (Ijoba 14:1, NP), „bo całe jego życie jest cierpieniem, a jego zajęcia zmartwieniem” (Kaz. 2:23, NP). W warunkach przekleństwa wszyscy cierpią i mają wiele powodów do płaczu.

CZY CIERPIENIE I PŁACZ SĄ WYNIKIEM OSOBISTEGO GRZECHU?

      (1) Wielu ma fałszywy pogląd, że cierpienie i wynikający z niego smutek i płacz zawsze jest wynikiem osobistego grzechu. Myśląc o człowieku, który był niewidomy od urodzenia, uczniowie Jezusa zapytali

poprzednia strona – następna strona