Sztandar Biblijny nr 263 – 2015 – str. 2
2015 Roczne Godło
Rzym. 5:1
* * *
Pieśń 205 „Szczęśliwy ten, kto Pana zna”
USPRAWIEDLIWIENIE PRZYNOSI POKÓJ LUDOWI BOŻEMU
„Będąc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa”. Rzym. 5:1 (KJV).
Wszyscy znamy List do Rzymian 5:1 i zawarte tam zaproszenie Boga Jehowy, abyśmy już nie byli Jego nieprzyjaciółmi. Jednakże pragniemy, by jego pełne znaczenie było bardziej wyraźnie zrozumiane przez wszystkie dzieci Boże. Będzie to źródłem zadowolenia i stałej radości dla nich wszystkich, ponieważ usprawiedliwienie jest trwałą podstawą, na której niewzruszenie spoczywają inne nauki Boskiego Słowa. Jest to niezachwiana podstawa, na której budowla naszej wiary nie może być wstrząśnięta wichrami różnych poglądów.
Słowo USPRAWIEDLIWIENIE ma dwa znaczenia: pierwszym jest udowodnienie, że jakaś rzecz jest sprawiedliwa, a drugim jest sprawienie, by jakaś rzecz stała się sprawiedliwa. Słownik Webstera definiuje słowo usprawiedliwić następująco: (1) „Dowieść lub wykazać, że się jest sprawiedliwym lub w zgodzie z prawem, słusznością, prawością czy obowiązkiem – dowieść słuszności”. (2) „Ogłosić uwolnienie od winy – oczyścić z zarzutów”. Te definicje są używane w Biblii w powyższych dwóch znaczeniach. Aby zilustrować naszą pierwszą definicję, zauważmy, że o naszym Niebiańskim Ojcu, a także o Panu Jezusie mówi się, że są usprawiedliwieni.
Kiedy była głoszona pokuta za grzechy, lud, który uwierzył, usprawiedliwiał Boga (Łuk. 7:29), to znaczy, uznał, że Bóg jest sprawiedliwy w potępieniu i w karaniu ich jako grzeszników – działania Boga zostały potwierdzone jako słuszne. Pan Jezus jako człowiek był próbowany lub sprawdzany we wszystkich aspektach (przez świat, Swoje ciało i szatana), podobnie jak my, „jednak oprócz grzechu” – „Nie było w Nim grzechu”. On był „święty, niewinny, nieskalany, odłączony od grzeszników”.
Bóg Jehowa był Jego sędzią i On usprawiedliwiał, to znaczy świadczył, że Pan Jezus okazał się prawy i sprawiedliwy. Jego sprawiedliwość została potwierdzona, jak czytamy: On był „usprawiedliwiony w Duchu … i wzięty w górę do chwały (1Tym. 3:16). On oddał Swe nieskalane człowieczeństwo na śmierć, aby zapłacić za nas karę Adamowego grzechu – śmierć. Jego śmierć nie była za Jego własne, lecz za nasze grzechy. On „grzechy nasze zaniósł na ciele swoim na drzewo” (1Piotra 2:24). Bóg Jehowa [zgodnie ze Swym pragnieniem] „włożył na Niego nieprawość wszystkich nas”. „Człowiek Chrystus Jezus, który dał samego siebie [Swoje człowieczeństwo] na okup za wszystkich”.
Jednym z najlepszych dowodów na to, że w Boskich oczach Jezus był wolny od wszelkiego grzechu jest fakt, że chociaż oddał Swoje człowieczeństwo jako okup, jednak Bóg, przyjmując Jego ofiarę za nasze grzechy, wzbudził Jezusa do życia na poziomie o wiele wyższym niż ludzki. Gdyby On okazał się grzesznikiem, byłoby to niemożliwe, ponieważ Boskie prawo skazuje każdego grzesznika na śmierć.
Teraz zwróćmy uwagę na drugie znaczenie usprawiedliwienia – uczynienie prawym czegoś, co jest złe. W tym znaczeniu ten termin jest stosowany do nas, którzy z natury jesteśmy źli i grzeszni. Bóg nie może arbitralnie powiedzieć: jesteś zły i grzeszny jako gwałciciel Moich sprawiedliwych praw, lecz uznaję cię za sprawiedliwego. Nie, Bóg musi być sprawiedliwy. Sprawiedliwość jest podstawą Jego tronu; wszystko opiera się na niej. Jeśli jesteśmy niedoskonali i grzeszni, On nie może powiedzieć, że jesteśmy sprawiedliwi. Gdybyśmy byli sprawiedliwi, On nie mógłby uważać nas za grzeszników ani traktować nas jako takich.