iż Królestwo Mesjańskie oznacza nie tylko chwałę i zaszczyt dla tych, których On przyjmie jako sług, lecz także wymagania wierności zasadom prawdy, czystości, harmonii z Bogiem? Ta lekcja dana Żydom pod zarządzeniem Nowego Przymierza będzie ostatecznie zastosowana do wszystkich narodów. Pod tym nowym zarządzeniem, pod Izraelskim Nowym Przymierzem, wszystkie rodziny ziemi będą miały przywilej stać się „prawdziwymi Izraelitami” przez wierność wielkiemu Pośrednikowi Izraela

 BS’ 14, 72-75

JOZJASZ POBOŻNY MŁODY KRÓL

2 Kronik 34:1-13

„Pamiętaj teraz na Stworzyciela twego w dniach młodości twojej” Kazn 12:1.

      Rozpoczynamy nasze rozważanie historią dziadka Jozjasza, króla Manasesa, syna i następcy króla Ezechiasza Judzkiego. manases został królem po śmierci ojca mając 12 lat. Wówczas (716 r. p.n.e.) istniały ugrupowania przeciwne reformom i one wykorzystały króla chłopca, aby zatrzymać reformy nabożeństw i moralności zapoczątkowane przez Ezechiasza. Manases przeszedł samego siebie, poddając się kultowi i przypodobując się jego zwolennikom, włączając w to ofiarowanie ludzi, w tym swego własnego syna (2Król. 21:6). Prorocy zarzucali Jeruzalemowi pogrążenie się w okrucieństwie i przesądach, na których rozkwit dozwolił głównie w czasie swego panowania Manases (55 lat). W późniejszych latach uświadomił on sobie swoje nie posłuszeństwo, a Bóg pozwolił mu na naprawienie swej drogi i powrót do Jeruzalemu.

    Król Manases miał złego syna Amona, który królował tylko dwa lata, w ponury sposób powtarzając niemoralność, zbytek i korupcję swego ojca. Król Amon został zamordowany przez dworzan w swym pałacu (2Kron. 33:20-24). Syn Amona, Jozjasz, główna postać w tym rozważaniu, stał się szesnastym królem królestwa Judzkiego, mając osiem lat. Gdy miał szesnaście lat jego serce zaczęło szukać Wszechmogącego Boga i pragnęło mu służyć. Kiedy miał dwadzieścia lat jego przekona niareligijne były tak głębokie i utwierdzone, a jego autorytet jako króla na tyle silny, że odważył się rozpocząć dzieło reformacji. Bożki i ich świątynia oraz zagajniki do bałwochwalczego kultu zostały zniszczone, a Dolina Hinnom zbezczeszczona i zmieniona na wysypisko śmieci z Jeruzalemu.

      Świątynia PANA została wyremontowana i oczyszczona z całej hańby bałwochwalczego kultu i czci oraz przywrócona Wszechmogącemu. Ponadto rozszerzył on swój wpływ, usuwając bałwochwalstwo z obszaru, na którym kiedyś było terytorium Judy i Benjamina, dwóch pokoleń tego królestwa.

      Jak dobry przykład jest zawarty w naszym wersecie: „Pamiętaj teraz na Stworzyciela twego, w dniach młodości twojej!”. Jak wielki błąd popełniają niektórzy rodzice, uważając, że ich dzieci muszą doświadczyć „zasiewu dzikiego owsa” [burzliwej młodości, przyp. tłum.], zanim zostaną przygotowane do oceny sprawiedliwości i stania się jej sługa mi. Taki pogląd jest przyjmowany przez umysły młodych chłopców i dziewcząt. Rzadko starają się oni żyć według wyższych standardów, niż spodziewali się od nich rodzice lub opiekunowie. Wydaje się, że ten rozdział Księgi Salomona został napisany w późniejszym okresie jego życia, kiedy jego serce było chore od nadmiaru zmysłowych przyjemności z braku prawdziwego szczęścia. Było to w tym czasie, gdy Salomon odwrócił się od wszystkich swych bogactw, wypowiadając smutne słowa: „marność nad marnościami, wszystko jest

poprzednia strona – następna strona