Sztandar Biblijny nr 259 – 2014 – str. 43
wypatrywać szczególnej opatrzności, która wskazywałaby nam każdorazowo, że należy ich dokonać. Takie sprawy, jak kwestie dotyczące dobrych obyczajów i porządku powinny być uregulowane raz na zawsze przy pomocy umiarkowania i praktyczności. Po winniśmy się kierować duchem zdrowego rozsądku w kwestiach nowych strategii, działalności, sposobów zachowania, sytuacji, warunków, doświadczeń itp. pod względem tego, czy mamy w nie wchodzić czy nie, a następnie czekać na PANA aż poznamy Jego wolę w danej sprawie, przed rozpoczęciem działania.
Czasami, gdy obowiązki wydają się być sprzeczne ze sobą, na podstawie samych zasad i przykładów z Jego Słowa nie jesteśmy w stanie zdecydować, jaka jest Jego wola. Dzieje się tak szczególnie w przypadku skomplikowanych nowych sytuacji. W takich przypadkach powinniśmy zupełnie uwolnić się od samolubstwa oraz światowości i napełnić się pragnieniem czynienia Boskiej woli i w takiej postawie starać się dostrzec, co Jego Duch, będący w nas, wskazuje nam w związku z dwoma pozornie sprzecznymi grupami biblijnych zasad oraz przykładami ukazującymi Pańską wolę w danym temacie. Kiedy Jego Duch zgadza się z jedną grupą zasad, a nie z drugą, to będzie wskazywać Pańską wolę w stosownej sprawie. Lecz są pewne sytuacje, w których nie możemy, nawet na podstawie Jego Słowa i Ducha zdecydować, jaka jest Jego wola. W takich przypadkach mamy spokojnie czekać i obserwować Jego rozwijające się opatrzności, które, w połączeniu ze Słowem i Duchem, wyraźnie wskażą Jego wolę w danym przypadku, ponieważ Bóg, widząc pragnienie naszego serca, by poznać Jego wolę oraz nas ze właściwe oczekiwanie na Niego, objawi ją nam we właściwym czasie.
DLACZEGO POWINNIŚMY OCZEKIWAĆ NA PANA
Istnieje wiele powodów, dla których powinniśmy oczekiwać na PANA. Wzywa nas do tego nasza własna niewiedza; ponieważ dotyczy to spraw, w których nie znamy Jego woli, w których mamy czekać na Pana, aby dał nam ją poznać. Odkąd zrezygnowaliśmy z własnej woli i woli świata, nie powinniśmy postępować zgodnie z nimi w tych sprawach, w których jesteśmy wzywani do czekania na Pana. Ponieważ Jego wolę przyjęliśmy jako naszą własną, nie powinniśmy wybiegać przed Niego, biorąc sprawy w nasze własne ręce i realizować je bez czekania na Niego, lecz powinniśmy oczekiwać na Pana, aż On uczyni nam wiadomą Swą wolę w danej sprawie.
Bóg ma dobre powody, pragnąc byśmy na Niego czekali: Jednym z nich jest ochronienie nas przed grzechami i błędami popełnianymi przez tych, którzy nie czekają na Niego oraz zachowanie nas przed złem, które jest rezultatem takich grzechów i błędów. Tak, Bóg pragnie tego także z tego powodu, że my często musimy przejść pewien rozwój, zanim będziemy gotowi do czynienia rzeczy, których On dla nas pragnie, lecz powstrzymuje naszą wiedzę, aż ten rozwój zostanie osiągnięty. Wtedy często pojawiają się przed nami, na drodze czynienia Jego woli, bariery zewnętrzne, które On pragnie usunąć, zanim będziemy mogli uczynić Jego wolę w danej kwestii; Bóg życzy sobie, abyśmy czekali na Niego. Jest to zilustrowane przez Izraelitów oczekujących na przejście przez Morze Czerwone, aż fala pływowa i wiatr odsłoniły rafę, po której bezpiecznie mogli doświadczyć przejścia na drugą stronę. Bóg pragnie naszego czekania na Niego także z tego powodu, że takie czekanie zawsze jest przez Niego błogosławione. Ostatecznie to szatan chce, abyśmy wybiegali przed PANA; on próbuje skłonić nas do tego, abyśmy okazali się nieposłuszni, abyśmy zaszkodzili swym charakterom, aby mógł nas zniewolić i uczynić nas rozbitkami w aspekcie zwycięskiej realizacji naszego powołania.
Możemy być pewni, że we właściwym dla Siebie czasie oraz we właściwy sposób, Bóg zawsze pobłogosławi nasze oczekiwanie na Niego wraz z poinformowaniem nas, że powinniśmy rozpoznać Jego wolę w sprawie, w której na Niego czekamy. On dokładnie wie, jakie są potrzeby dotyczące naszego rozwoju. On doskonale wie, jak umożliwić nam poddanie się temu rozwojowi. Bóg zna porządek, w jakim każdy z nas musi się poddać temu rozwojowi, ponieważ nasze różniące się usposobienia wymagają zróżnicowania pod względem rodzaju i porządku w zapewnieniu naszego rozwoju, z którego to powodu Bóg sprawia, że doświadczenia jednych osób różnią się od doświadczeń przechodzonych przez innych. Ponieważ upadek, drogą dziedziczenia, dotknął nas w różnym stopniu, różni się też nasze naturalne wychowanie i otoczenie, dlatego każdy z nas, z konieczności wymaga różniącego się przebiegu przygotowania i doświadczeń, aby