NADCHODZI NOWA DYSPENSACJA

„O czasach o okresach bracia , nie mam potrzeby do was pisać, ponieważ sami dostatecznie wiecie, że dzień Pański jako złodziej w nocy; bo gdy mówić będą, pokój i bezpieczeństwo, wtedy przyjdzie na nich nagła zagłada, niczym ból na rodzącą kobietę i nie umkną. Lecz wy bracia, nie jesteście w ciemności, aby was ten dzień zaskoczył jak złodziej; wy jesteście dziećmi światłości” – 1Tesaloniczan 5:1-5. KJV

      Powszechna skłonność ludzkiego umysłu jest wyrażona przez Świętego Piotra, który przepowiada, że I w obecnym czasie ludzie w świecie będą mówić: „Gdzie jest obietnica Jego obecności?… Wszystko tak trwa jak było od założenia świata”. Niewiedza świata na temat Boskiego Planu jest spodziewana, lecz prawdziwy lud Boży ma obietnicę Jego szczególnych instrukcji, aby nie musiał być w ciemności odnośnie Boskiego Programu. Nasz świat od sześciu tysięcy lat jest polem walki pomiędzy siłami światła i ciemności, pomiędzy prawdą i błędem, sprawiedliwością i grzechem. Książę ciemności, inaczej określany „księciem tego świata”, prowadził swoje siły przez konkretne osoby, panował nad masami i wciąż ma władzę nad nimi. Książę Światłości jest w pewnym zakresie reprezentowany przez ambasadorów, którzy są przez Niego szczególnie ostrzegani przed używaniem broni lub metod wojennych, lecz powinni w cichości naprawiać tych, którzy się sprzeciwiają. Oni powinni być poddani „władzom, które są”, o tyle, o ile pozwoli im na to sumienie oraz o ile jest to możliwe, powinni żyć w pokoju ze wszystkimi ludźmi. To doświadczenie poddania złym władzom jest ciężką lekcją, trudną do nauczenia; jest to próba wiary, jak również wytrwałości, której wartość jest czasem trudna do zrozumienia. Lecz oni muszą postępować według wiary, a nie według widzenia, jeśli chcą się podobać Wodzowi swego zbawienia. Od wieków ze swych serc wznoszą do Boga modlitwę: „Jak długo, o PANIE!”. Rozsądek zapewnia ich, że nie jest Boskim celem, by na wieki dozwalać na zwycięstwo grzechu i śmierci.

      Bóg przedstawia Siebie Samego jako wielkiego Gospodarza. Każdy Wiek jest pewnym „okresem” i wydaje swój własny plon. Każdy Wiek ma swój czas na zaoranie pola, zasianie dobrego nasienia i pracę żęcia. Jako badacze Biblii dostrzegliśmy już dzieło dokonane w Wieku, który zakończył się potopem, inne dzieło wypełnione podczas Wieku Patriarchów, a jeszcze inne dokonane w Wieku Żydowskim, który trwał od śmierci Jakuba (1813 przed Chr.), a szczególnie od podania Prawa Zakonu (1615 przed Chr.), do śmierci Jezusa (33 roku Pańskiego). Trzyipółletnia służba naszego Pana była czasem żniwa dla narodu żydowskiego, u schyłku ich Wieku łaski lub „dnia nawiedzenia”. Pan powiedział do Swych uczniów: „Posłałem was, aby żąć to, przy czym nie pracowaliście; inni pracowali, a wy weszliście w pracę ich” (Jana 4:38, KJV). Oranie i siew związany z Żydowską Dyspensacją należy do odległej przeszłości. Niewola egipska służyła dziełu orania, które dokonało się przez wyjście Izraela z tej niewoli oraz czterdzieści lat ich wędrowania po pustyni, zanim dotarli do Kanaanu. Udzielenie Prawa Zakonu oraz ustanowienie Izraela jako narodu, lekcje związane z ich ofiarami i napomnienia

poprzednia strona – następna strona