Sztandar Biblijny nr 258 – 2014 – str. 29
umiłowanych synów (Jana 1:12; Rzym. 8:15; 1 Jana 3:1; Izaj. 60:4) czy to aktualnie, jak w przypadku Maluczkiego Stadka i Wielkiej Kompanii, czy też próbnie i z wyprzedzeniem, jak w przypadku Młodocianych Godnych i Poświęconych Obozowców Epifanii. Bóg udziela nam Swego Świętego Ducha i objawia nam Swoje tajemnice, Swój Plan Wieków (Ps. 25:14; Przyp. 3:32; Amos 3:7). On prowadzi nas przez Swoje Słowo, Swego Ducha i opatrzności. „Którzy są prowadzeni Duchem Bożym, ci są synami Bożymi” (Rzym. 8:14). Jeśli będziecie wierni w podążaniu za przewodnictwem Ojca, On uczyni dla was to, co uczynił dla Jezusa: „Ponieważ to Bóg sprawuje w was zarówno chęć, jak i wykonanie Swego dobrego upodobania” (Filip. 2:13, KJV). „Prawi będą mieszkać na ziemi, a doskonali pozostaną na niej” (Przyp. 2:21, KJV). My jesteśmy dziełem Jego rąk. Mat. 5:48: „Bądźcie doskonałymi, tak jak Ojciec wasz, który jest w niebie, doskonały jest”.
Pismo Święte wyraźnie oświadcza, że nasz wielki Stwórca uczynił człowieka na Swój własny obraz oraz podobieństwo i stwierdził, że Jego stworzenie było bardzo dobre. Lecz kiedy grzech wszedł na świat, przez nieposłuszeństwo ojca Adama, człowiek został odcięty od społeczności ze Swym Stwórcą – jako część kary za grzech. To odłączenie od Boga z pewnością było i nadal jest jednym z najbardziej dotkliwych cierpień człowieka. Poświęceni są spragnieni i chętni, by ponownie przybliżyć się do Boga, by mieć Boską ochronę, Boską miłość, bez których człowiek nie mógłby zostać stworzony na doskonały obraz Boga.
Lecz gdy wieki mijały, potomstwo Adama stawało się coraz bardziej zdeprawowane i zdemoralizowane; pierwotne podobieństwo charakteru do Boga zacierało się, stawało się mgliste i słabe. Lecz choć pragnienie społeczności z Bogiem wciąż pozostaje, to w niektórych jest ono bardziej wy-raźne niż w innych. W niektórych jest ono tak nikłe, że oni niewiele zważają na swego Stwórcę i szybko zadowalają się przyjemnościami tego świata.
Wielu jest odłączonych od Boga przez ignorancję, przesądy i doktryny diabelskie, o czym mówi Pismo Święte. Błędne zrozumienie naszego łaskawego Stwórcy oddala niepoświęconych od Niego. Niezależnie od tego, jakie były ich naturalne skłonności, przeciwnik stara się je usunąć. Jak oświadcza Święty Paweł: „Bóg świat a tego zaślepił umysły tych, którzy nie wierzą, aby światło wspaniałej Ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga, nie świeciło im” (2Kor. 4:4). Przez studiowanie prawdziwy charakter Boga jest poznawany przez tych, którzy mogą być do Niego pociągnięci. Dla prawdziwie poświęconych z ludzkości, pragnienie Boga i sprawiedliwości przewyższa otępiający wpływ świata, ciała i diabła. Ta klasa jest przyciągana przez naturalne skłonności ich umysłów do Boga, pragnąc być w harmonii ze swym Stwórcą. Tylko po-święceni, którzy posiadają pewną miarę usprawiedliwienia i społeczności z Bogiem jako Jego dzieci, mogą być wierzącymi. Ta klasa jest w korzystnym stanie, by została pociągnięta przez Boga i usłyszała Jego głos mówiący im o pokoju i wskazujący im na Jezusa Chrystusa jako Drogę, Prawdę i Życie (Jana 6:44; 14:6; Żyd. 10:19-22).
W miarę jak ci poświęceni zaczynają oceniać piękny charakter naszego Pana i Jego lojalność wobec Ojca oraz rozumieją, że On przyszedł na świat, aby umrzeć za grzech Adama, ich serca ze wzrastającą wdzięcznością reagują na Odkupiciela i Niebiańskiego Ojca, którego Plan jest realizowany przez naszego Pana. Coraz więcej pragną, by jeszcze bardziej przybliżyć się do Boga i zostać przez Niego uznani za Jego lud. Przez Słowo Boże Mistrz poucza ich, że każdy, kto będzie postępował Jego śladami, ostatecznie ujrzy Boga [oczyma zrozumienia].