Sztandar Biblijny nr 255 – 2013 – str. 67
chemiczne, przechodząc z formy ciekłej lub gazowej w formę stałą, przyjmują postać krystaliczną. Ciała stałe mogą powstawać, na przykład, przez parowanie roztworów nasyconych.
Duża liczba określonych związków chemicznych występuje w naturze w stanie krystalicznym, przykładem jest diament, który jest najczystszą postacią skrystalizowanego węgla. W określonych warunkach pierwiastki i związki chemiczne występują w wielu różnorodnych formach geometrycznych. Struktura kryształu składa się z małych grup atomów, które przyjmują regularny układ w ustalonym wzorze. Kryształy budzą nasze zainteresowanie z powodu regularności swych form, doskonałości swych powierzchni i kątów, przejrzystości i blasku.
Kiedy kryształ może się rozwijać bez ograniczeń w każdym kierunku, wzrasta w określone geometryczne formy z pewną liczbą płaskich ścian oddzielonych sprecyzowanymi kątami. Gdy jakiś minerał jest skrystalizowany, to jego cząsteczki są umieszczone według konkretnego dla niego planu, od którego nigdy nie odchodzi i który nie jest wspólny z żadnym innym minerałem. Minerały często mogą być rozpoznawane przez charakterystyczne kąty, kształty i wzory swoich kryształów.
Gdy ciało stałe podgrzewamy, aby je roztopić, czyli zamienić je go stan na ciekły, lub jeśli podgrzewamy ciało ciekłe, aby zamienić go w gaz, to nie dodajemy substancji materialnej – czegoś co może być zważone, dotknięte czy spróbowane jednak dodaliśmy coś realnego, bardzo realnego. Gorąca substancja nie jest cięższa niż wtedy, gdy była zimna. To, co dodaliśmy to ruch, bardzo specyficzny i szczególny rodzaj ruchu, zupełnie różny od każdego innego ruchu, szczególny ruch tam i z powrotem – atomów lub molekuł, z których zbudowana jest materia – drganie.
I tak, woda ma w sobie określoną ilość ciepła. Jej molekuły drgają w określonym tempie oraz z określoną długością fal dla każdej wibracji. Ten ruch wzmaga się przez dodanie ciepła. Jeśli doda się odpowiednio dużo ciepła, by woda się gotowała, to stanie się niemożliwe, by cząsteczki drgały bardziej swobodnie i szybko, a jednak trzymały się razem, by woda pozostawała cieczą. Chociaż inne czynniki pozostaną takie same, woda jest zmuszona stać się gazem – ona zanika jako ciecz i przechodzi do powietrza jako para wodna lub gaz wodny; dzieje się to nawet wtedy, gdy dodamy jeszcze więcej ciepła.
Z drugiej strony, gdy płynną wodę ochłodzimy, a inne czynniki – takie jak ciśnienie atmosferyczne – pozostaną takie same, cząsteczki wody nie mogą być związane w taki sposób, by woda pozostawała płynem. Pozbawione zbyt dużej ilości tego szczególnego rodzaju ruchu, który nazywamy ciepłem, molekuły muszą ułożyć się w inny sposób, zamarzając i tworząc coś, co nazywamy lodem.
TWORZENIE SIĘ ŚNIEGU
Teraz jesteśmy gotowi, by rozważyć te mat śniegu; i stwierdzamy, że on rzeczywiście jest wspaniały. Kryształy śniegu są formowane na dużych wysokościach, bezpośrednio z pary wodnej znajdującej się swobodnie w atmosferze. Para nie przechodzi przez stan ciekły, lecz kryształy śniegu zestalają się bezpośrednio z pary zimnych, górnych warstw atmosfery i tworzą się w warunkach