Sztandar Biblijny nr 250 – 2012 – str. 95

gniewu i jest to właściwe, ponieważ podczas całego tego długiego okresu „gniew Boży objawia się przeciw wszelkiej niesprawiedliwości” na różne sposoby. Chociaż Miłość jest panującą zasadą Boskiego Rządu, ona może działać jedynie w harmonii ze Sprawiedliwością i Mądrością. Dozwolenie, aby człowiek odczuł prawdziwy ciężar potępienia na śmierć za świadome przestępstwo, było zarówno sprawiedliwe jak i mądre w tym celu, że gdy Miłość we właściwym czasie dostarczy Okupu i Zmartwychwstania, winowajca będzie mógł z większą radością skorzystać z zaoferowanych łask Restytucji i wiecznego życia. Zatem śmierć i wszystkie rodzaje zła dozwolone, by przychodziły na grzeszną ludzkość, są manifestacją Boskiego gniewu, który jeszcze bardziej będzie okazany w czasie wielkiego ucisku (Rzymian 1:18). Potem nastąpi pełna i zrozumiała manifestacja Boskiej Miłości i łaski za pośrednictwem Chrystusa i uwielbionego Kościoła podczas Wieku Tysiąclecia.

      W wersetach 14, 15 Hiob stawia znaczące pytanie, jak gdyby chciał określić i utwierdzić swoją wiarę; lecz natychmiast twierdząco odpowiada: „Zawołasz, a ja Tobie odpowiem (i obudzisz mnie ze snu śmierci Adamowej – Jana 5:28, 29); a spraw rąk Twoich pożądasz” – ponieważ Jego lud jest dziełem Jego rąk przez Jezusa Chrystusa (Efez. 2:10).

    Ciąg dalszy nastąpi w Sztandarze Biblijnym
SB 251.BS ’12, 91-94;

CHWILE NATCHNIENIA Ciągle słyszymy frazesy i cytaty, lecz tak naprawdę nigdy nie myślimy o ukrytej w nich prawdzie. Czasami musimy przypatrzeć się bliżej i czytać pomiędzy wierszami, by zrozumieć prawdziwe znaczenie słów. Zatrzymajmy się i pomyślmy, a następnym razem usłyszymy jedno z tych powiedzeń:
Wszystko otrzymują ci, którzy czekają	Chwytaj dzień
– Izajasza 40:31 – Lecz ci, którzy oczekują PANA, odnawiają swoje siły; wzbijają się na skrzydłach niczym orły, biegną i nie są znużeni, podążają i nie słabną.	– 2Mojżeszowa 32:29 – Bo powiedział Mojżesz: poświęćcie się dziś PANU, każdy na synu swym i na bratu swym, aby wam dane było dziś błogosławieństwo.

S.B. ’12, 95.

poprzednia strona – następna strona