Sztandar Biblijny nr 244 – 2011 – str. 94
BONAPARTE, GŁÓWNODOWODZĄCY ARMII REPUBLIKI FRANCUSKIEJ W AFRYCE I AZJI, DO PRAWOWITYCH DZIEDZICÓW PALESTYNY
Izraelici, wyjątkowy naród, któremu przez tysiące lat żądza podbojów i tyranii odebrała ziemię przodków, lecz nie była w stanie odebrać ich nazwy i narodowej egzystencji!
Uważni i bezstronni obserwatorzy losu narodów, nawet jeśli nie są obdarzeni takimi darami, jak prorok Izajasz i Joel, od dawna także odczuwają to, co oni, kiedy ze wspaniałą i podnoszącą na duchu wiarą przepowiadali, widząc zbliżającą się zagładę ich królestwa i ojczyzny: „Odkupieni Pańscy powrócą i przyjdą na Syjon ze śpiewem. Wieczna radość będzie w ich głowach; radość i zadowolenie otrzymają, a smutek i żal przeminie” (Izajasza 35:10, KJV). Zatem powstańcie z radością, wygnańcy! Bezprzykładna wojna w annałach historii, prowadzona w obronie własnej przez naród, którego dziedziczne ziemie były traktowane przez wrogów jako łup samowolnie dzielony dla ich wygody jednym pociągnięciem pióra ministrów. Naród, który bierze odwet za swą własną hańbę i hańbę najbardziej zamierzchłych narodów od dawna zapomnianych pod jarzmem niewoli oraz upokorzenie, które ciąży na was prawie dwa tysiące lat i chociaż czas oraz okoliczności wydają się najmniej korzystne do ponownego przedstawienia waszych próśb, a nawet do ich wyrażenia i zmuszają do kompletnego zaniechania ich, w tym właśnie czasie, proponuje się wam, wbrew wszelkim oczekiwaniom, Izraelską ojcowiznę! Młoda armia, z którą Opatrzność zesłała mnie tutaj, którą prowadzi sprawiedliwość, a zwycięstwo jest jej towarzyszem, uczyniła Jerozolimę moją główną kwaterą, którą w ciągu kilku dni przeniesiemy do Damaszku, którego bliskość od miasta Dawida nie jest już dłużej przerażająca. Prawowici spadkobiercy Palestyny!
Wielki naród, który nie handluje ludźmi ani narodami, jak uczynili ci, którzy sprzedali waszych przodków pomiędzy wszystkie narody, ten naród niniejszym zwraca się do was, bynajmniej nie po to, by podbić wasze dziedzictwo; nie, lecz tylko po to, by przejąć to, co zostało podbite, i, z poręczeniem oraz wsparciem tego narodu, byście pozostali panami tej ziemi, by zachować ją przed wszystkimi przybyszami. Powstańcie! Pokażcie, że dawna przytłaczająca potęga waszych oprawców jedynie stłumiła odwagę potomków tamtych bohaterów, którzy jako sojusz braci, oddali honor nawet Sparcie i Rzymowi (Machabejskie 12, 15), lecz że dwa tysiące lat traktowania niczym niewolników, nie stłumiły tej odwagi. Śpieszcie się! Teraz jest moment, który może nie powrócić przez tysiące lat, domagania się przywrócenia praw cywilnych wśród społeczeństw świata, praw, które były wam przez tysiące lat kary godnie odmawiane, waszej politycznej egzystencji jako narodu wśród narodów oraz nieograniczonego naturalnego prawa do oddawania czci Bogu Jehowie w zgodzie z waszą wiarą, publicznie i najprawdopodobniej na zawsze.
Bibliografia
Anchel, Napoleon i Żydzi, 1928
Roth, C. Żydzi na Malcie w: Sprawozdaniach Żydowskiego Towarzystwa Historycznego w Anglii, XII (1931).
Żyd. Magazyn Wydawniczy, Kwiecień 1998, s. 69
Wspomnienia Dr Barry O’Meara
Nowa Judea, tom 16, wrzesień 1949
Schwarzfuchs, Simon. Napoleon, Żydzi i Sanhedryn
Wspomnienia Barona Faina, Pierwszego Sekretarza Cesarskiej Rady Ministrów, Wydawnictwo Proctor Jones, 1998.
Kobler, Frans. Napoleon i Żydzi (1975).
Yahuda, A.S. Napoleońska Koncepcja Państwa Żydowskiego, Wydawnictwo Evidence 1951, nr 19, maj-czerwiec.
[Wykłady Pisma Świętego, tom 3, s.40-47]
SB ’11, 92
JA CHCĘ CI ODDAĆ ŻYCIEJa chcę Ci oddać życie, Pieśni brzasku Tysiąclecia, nr 229 |
 |