Sztandar Biblijny nr 244 – 2011 – str. 85
Stworzyciel Wszechświata jest nie tylko Wszechmogący i Wszechmądry, lecz miłujący i uprzejmy, ze Sprawiedliwością, jako podstawą Swojego Mocarstwa (Psalm 89:14, 15). Z Biblii dowiadujemy się również, że naszemu Stwórcy upodobało się uczynić nas na Jego własny obraz, na Jego własne moralne podobieństwo, w tym celu, abyśmy mogli radować się Nim i owocami Jego sprawiedliwości przez całą wieczność.
Cała Boska Moc, cała Sprawiedliwość i cała Mądrość musi być używana w zgodności z Jego własnym charakterem, którym jest Miłość. Dlatego to będzie miłująca Mądrość, miłująca Sprawiedliwość, której On użyje wobec wszystkich stworzeń w przejawianiu Jego miłującej Mocy dla ich dobra. On stworzył człowieka, On dozwolił na Adama nieposłuszeństwo wobec Jego Prawa, mówiąc nam, iż wiedział wcześniej, co człowiek uczyni i dozwolił człowiekowi na uczynienie zła (Izaj. 46:9, 10). Dozwalając na wejście grzechu na świat, Bóg miał na względzie dwa cele. On zamierzył udzielić ilustracji aniołom w odniesieniu do skutków posłuszeństwa i nieposłuszeństwa. On pragnął także, by ludzka rodzina otrzymała lekcję z tego doświadczenia. Wiemy, że Boskim zarządzeniem od początku było zmartwychwstanie umarłych. „Albowiem jako w Adamie wszyscy umierają, tak i w Chrystusie wszyscy ożywieni będą” (1Kor. 15:21, 22).
Gdybyśmy wzięli jakąś część Pisma Świętego jako podstawę do systemu doktryn, to mogłoby się okazać, że albo nauczalibyśmy Uniwersalizmu, albo twierdzilibyśmy, że Bóg nie ma żadnej Mądrości lub że zamierzył zło czy coś jeszcze gorszego. Popadlibyśmy we wszelkiego rodzaju zamieszanie. Lecz kiedy dostrzegamy doskonałe współdziałanie Boskiej Sprawiedliwości, Mądrości, Miłości i Mocy oraz uświadamiamy sobie, że Bóg ma dobre cele odnoszące się do zła, że On w pełni wyznacza to, co ono zrobi i czego ono nie zrobi, czy to w obecnym działaniu, czy w ostatecznym działaniu, to daje nam ufność w Boski charakter.
DOZWOLENIE NA ZŁO
Tylko z jednego punktu widzenia Boska Mądrość i Miłość może być rozpoznawana w łączności z historią ludzkiej rodziny. To z pewnością obejmie Wiek, który ma zostać wprowadzony – okres Mesjańskiego panowania sprawiedliwości. Będzie to czas, w którym każdy członek Adamowego rodu mający udział w karze za grzech i w śmierci, w wyniku odziedziczenia jego słabości, zostanie od nich uwolniony; będzie to czas, w którym pełna wiedza o Boskiej chwale zostanie udzielona każdej ludzkiej istocie i kiedy każdego dosięgnie zupełna sposobność uzyskania wiecznego życia, w wyniku posłuszeństwa.
Lekcją, która jest przekazywana, jest lekcja dobroci i srogości Boga – Jego dobroci w powołaniu nas do istnienia i Jego srogości w ukaraniu ojca Adama za świadomy grzech; a zarówno dla ludzi jak i aniołów, lekcja Sprawiedliwości, niezłomnej Sprawiedliwości. Następnie, inteligentne Boskie stworzenia są uczone, że Bóg jest Miłością. Podstawa do tych lekcji została już położona w okupowej ofierze Jezusa, przez którą i z powodu której Pan Jezus stanie się Odkupicielem i Odnowicielem świata. Nieliczni są w stanie uwierzyć w to posłannictwo przez wiarę; gdyż niewielu ma uszy wiary i oczy wiary. Jedynie święci byli w stanie ocenić ten wielki fakt w Wieku Ewangelii. To, co wtedy było tajemnicą i było zrozumiane tylko przez nielicznych, w niedługim czasie zostanie zamanifestowane każdej istocie w niebie i na ziemi. Wtedy wszyscy ujrzą i będą w stanie zrozumieć wielki fakt, że odkupienie dokonane przez ofiarę Jezusa jest dla ogółu świata i oznacza pełne wyzwolenie spod potępienia grzechu i śmierci, które spadło na Adama i cały jego rodzaj, dla wszystkich, którzy przyjmą je jako dar od Boga. Pozostali zostaną zniszczeni we wtórej śmierci.
WTÓRA ŚMIERĆ UKAZUJE MĄDROŚĆ
Co do wtórej śmierci, to z łatwością dostrzegamy, że jeśli Bóg stworzył człowieka na Swój własny obraz, to człowiek z konieczności musi być jednostką moralnie wolną; w przeciwnym razie nie byłby obrazem Boga. Jeśli on został stworzony, jako moralnie wolna jednostka, to musi mieć moc lub przywilej czynienia zła, jak również czynienia dobra. Jeśli on przejawia tę moc w kierunku zła, Bóg ma moc go zniszczyć. Z drugiej strony, jeśli żyje w harmonii ze sprawiedliwością, Bóg ma moc udzielenia mu życia na całą wieczność.
Zniszczenie złych ludzi we wtórej śmierci objawia Boską Mądrość. Jeśli chodzi o oświadczenie, że Bóg jest zbyt czysty, by patrzeć na zło (Habak. 1:13), myśl oryginalnego tekstu wydaje się mówić, że charakter Boga jest tak czysty i tak sprawiedliwy, że On ciągle nie będzie patrzył na zło. On nie pozwoli złym ludziom na istnienie przez całą wieczność, ponieważ ten stan nie podobałby się Jemu.
Ta myśl sugeruje, że istnieje zło, na które się patrzy. Gdyby tak nie było, jak Bóg mógłby je oglądać? Lecz to wszystko jest harmonijne z Boskim Planem. Ostatecznie wszyscy źli zostaną unicestwieni. Ostatecznie wszystkie stworzenia, które są „w niebie, na ziemi i w morzu”, będą słyszane mówiące: „Siedzącemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i siła na wieki wieków” (Obj. 5:13).
BS, '11,66-69;