Sztandar Biblijny nr 236 – 2010 – str. 61
pozbawiony tronu przez Babilończyków. Już nigdy nie było następnego izraelskiego króla. Oni służyli jako niewolnicy. W przyszłości spodziewamy się masowego nawrócenia wiernych, religijnych Żydów w Izraelu, do wiary w ich Mesjasza.
W harmonii z Pismem Świętym, które mówi o przywróceniu Izraelitów, jako ziemskich przedstawicieli Królestwa Bożego, powstał ruch syjonistyczny, pełen dobrych nadziei. Syjoniści domagali się, by Palestyna była żydowskim państwem z własnym rządem. Oni byli wyśmiewani i ignorowani przez wszystkie narody, łącznie ze Stanami Zjednoczonymi, lecz mimo tego oni działali aż do osiągnięcia celu. Mamy powód, by wierzyć, że realizacja tego celu dowodzi, że czasy pogan zakończyły się. Cielesny Izrael nie mógł wejść do swego, od dawna obiecywanego, dziedzictwa przed tym czasem. Żydowskie narodowe państwo zostało przywrócone, co oznacza, że Boskie dzieło rozwoju chrześcijańskiego kościoła było bliskie końca (Rzym. 11:25). Okres wyznaczony dla pogańskich rządów dobiegł końca; narody zostały ogarnięte wojną i rewolucją (symboliczne trzęsienie ziemi), jakich dotąd nie było.
Obecnie królestwa tego świata należą do pogan, ponieważ oni walczą o przetrwanie, lecz udzielona im przez Boga dzierżawa władzy jest zakończona. Biblia obiecuje nam, że w słusznym czasie one staną się królestwami naszego Pana i Jego Chrystusa (Obj. 11:15; Ps. 67:5).
„I będą znaki na słońcu i na księżycu, i na gwiazdach; a na ziemi cierpienie narodów z rozpaczą, gdy zahuczy morze i fale” (Łuk. 21:25). To daje ogólne pojęcie o czasie, kiedy Królestwo będzie bliskie. Literalne znaki służyły zamierzonemu celowi skierowania powszechnej uwagi na czas końca. Symboliczne wypełnienie jest niemniej uderzające, a nawet bardziej interesujące dla tych, których umysłowe i duchowe postrzeganie jest rozbudzone.
Słoneczne światło okupu Jezusa Chrystusa (1Tym. 2:6) stało się przyćmione i zastąpione przez rytualną komunię wypowiadaną w martwym języku. Biblia została odebrana zwykłym ludziom, a kościół uchwalił prawa, które zabraniały jej czytania. Dopiero, gdy powstali nauczyciele, tacy jak Luter, Knox, Wycliffe itd., udostępnili zwykłym chrześcijanom Biblię w ich własnym języku. „Słońce” rzeczywiście było zaćmione.
Światło Prawa Mojżeszowego (Stary Testament), jako księżyc, jest odbiciem światła słonecznego, tak Stary Testament z wyprzedzeniem był cieniem lub odbiciem Nowego Testamentu. Nowy Testament jest znany jako Ewangelia Chrystusa, lecz pamiętajmy o tym, co mówił nam Apostoł Paweł, że Bóg głosił Ewangelię Abrahamowi… „A Pismo, które przewidziało, że Bóg przez wiarę usprawiedliwia pogan, wcześniej ogłosiło Abrahamowi ewangelię” mówiąc: „W tobie będą błogosławione wszystkie narody” (Gal. 3:8, KJV). Jest to największa z biblijnych obietnic, że Bóg od początku zamierzył błogosławić wszystkie rodziny ziemi przez potomstwo Abrahama (Jezusa). Ponieważ słoneczne światło Ewangelii zostało zaćmione przez skorumpowany kościół, w wyniku tego zaćmiło się światło księżyca, tak jak naturalny księżyc zaćmiłby się, gdyby słońce było niewidoczne. Jak słoneczne światło Prawdy na temat okupu Jezusa stało się niejasne, tak księżycowe światło Prawa Mojżeszowego, które w swych ofiarach zwiastowało ofiarę Chrystusa, z konieczności także stało się zaćmione. „Księżyc obróci się w krew” (Joela 2:10, 31). Kiedy światło Ewangelii było niejasne, Stary Testament zaczął być traktowany jako pozbawiona znaczenia, barbarzyńska ceremonia krwi, jako prowadzący do niewiary, ewolucjonizmu i innych form ateizmu.
Gwiazdy przedstawiają natchnionych nauczycieli Kościoła, Apostołów. Bóg ustanowił tylko dwanaście Gwiazd jako światła dla Jego Kościoła (Obj. 12:1). Czyż nie jest to wielkim błędem, gdy papieże i biskupi uważają się za następców Apostołów?
„Ludzkie serca będą drżeć ze strachu i oczekiwania tych rzeczy, które przyjdą na ziemię; bo moce niebieskie zostaną wstrząśnięte” (Łuk. 21:26).
Wielcy, bogaci i możni w kościele i w społeczeństwie, mają dobrze uzasadnione obawy. Wielu ludzi ma tę trudność, że widząc przybliżające się z zewnątrz kłopoty, tracą ufność w Boską opatrzność. Lecz ich strachy i cierpienia nie będą trwać wiecznie. Kiedy ucisk dokończy swego dzieła i wypali się, to więcej już