który opanował go przed wieczerzą, wyraźnie nadal w nim był. Zamiast właściwego wpływu spowodowanego pokorą i służbą Pana, został bardziej zmotywowany w przeciwnym kierunku (Jan 13:2). Tak samo przedstawia się sprawa ze wszystkimi, którzy wyznają Pańskie imię w każdym czasie. Te instrukcje, przykłady i doświadczenia, które przynoszą błogosławieństwo i okazują się korzystne dla jednych, objawiają złe charaktery innych. Za przykład niech posłuży egipski faraon. To Boska dobroć i miłosierdzie zatwardziły jego serce (2Moj. 7:13), tak jak miłość i pokora Jezusa zatwardziła serce Judasza i te zasady pozostają aktywne nadal i mogą być dostrzegane w postawach niektórych osób obecnie.

      Po zakończeniu mycia nóg wszystkim, nasz Pan ponownie włożył na siebie zewnętrzną szatę i przystąpił do wieczerzy, do wieczerzy paschalnej. Pamiątkowa Wieczerza składająca się z chleba i kielicha z owocu winorośli, została ustanowiona po wieczerzy paschalnej. Teraz nasz Pan wykorzystał sposobność i wyjaśnił im znaczenie tego, czego wcześniej dokonał. On wykazał im, że ta niewdzięczna usługa nie znaczyła, iż On nie był Panem i Mistrzem, lecz że On, jako Pan i Mistrz nie był niechętny, by służyć mniejszym członkom rodziny Jehowy i zadbać o ich wygodę, nawet przez najbardziej niewdzięczną usługę; oraz że oni nie powinni być niechętni, lecz zadowoleni, świadcząc taką służbę jedni wobec drugich (Jan 13:12-15).

PRZYKŁAD NASZEGO PANA

      Przykład, który nasz Pan pozostawił, wiązał się nie tyle z rodzajem służby (mycie nóg), co z faktem służby. Rozumiemy, że nic w tym przykładzie nie miało charakteru ceremonii, która miałaby być dokonywana przez lud Pana corocznie, cotygodniowo, comiesięcznie lub w innym czasie. To zasada Jego służby ustanowiła ten przykład i ona ma być przestrzegana wśród Jego naśladowców w każdym czasie – oni powinni wzajemnie się miłować i służyć jedni drugim i nie uważać, że jakaś służba może być zbyt niewdzięczna do spełnienia dla czyjejś właściwie pojętej wygody i dobra.

      Uważamy, że w błędzie są ci, którzy interpretują tę usługę Pana jako ceremonię podobną do symbolicznej ceremonii Pamiątkowej Wieczerzy i symbolicznej ceremonii chrztu. Wydaje się, iż nie ma tutaj nic symbolicznego. Jest to jedynie ilustracja zasady pokory, która powinna wiązać się z każdą życiową sprawą. Jeśli ktoś z ludu Pana potrzebuje być umyty lub potrzebuje jakiejś innej usługi o niewdzięcznym charakterze, to bracia z zadowoleniem i radośnie powinni ją wyświadczyć. Ktokolwiek posiada Pańskiego ducha, na pewno spełni taką służbę; lecz domaganie się, jak czynią niektórzy, by każdy z ludu Pana umył swoje nogi i miał je czyste, a następnie powinien ceremonialnie umyć nogi drugiemu, jest przeciwne Jego przykładowi, którego naśladowania Pan nas uczy. Ten przykład był usługą, a nie niewygodą i ceremonią.

      Raz w roku, dzień przed „Wielkim Piątkiem”, panuje zwyczaj, że papież myje nogi dwunastu biedakom w podeszłym wieku, którzy zostają przyprowadzeni z ulicy i należycie przygotowani, przez wstępne mycie. Ceremonialne mycie nóg przez papieża jest dokonywane w obecności wielu znakomitych osób. W naszym zrozumieniu ta ceremonia nie jest zgodna z przykładem naszego Pana, lecz stoi w sprzeczności z nim; podobnie przedstawia się sprawa z myciem nóg dokonywanym przez niektóre chrześcijańskie denominacje.

      Wszyscy, którzy prawdziwie są naśladowcami Pana, powinni starannie rozważyć i dokładnie naśladować wierny przykład ducha cichości i pokory Mistrza oraz ducha służby wobec Jego wiernych naśladowców. Cała myśl jest zawarta w Jego słowach: „Nie jest sługa większy nad pana swego ani poseł jest większy nad tego, który go posłał. Jeśli to wiecie [jeśli doceniacie te zasady, mające zastosowanie we wszystkich sprawach życia], błogosławieni jesteście, jeśli to czynicie [jeśli żyjecie zgodnie z tą zasadą, miłując i służąc sobie nawzajem]” (w. 16, 17).

      Wydaje się, że duch rywalizacji, konfliktów i próżnej chwały dręczy szczególnie wielu tych z ludu Pańskiego, którzy posiadają jakieś talenty, zdolności lub są w zaszczytnym położeniu w życiu. Ci, którzy są na wpływowych stanowiskach wśród braci, powinni szczególnie mieć się na baczności przeciw tej skłonności ciała. Nie powinniśmy zapominać o tym, co ktoś powiedział: „Jest pycha, która z zazdrością spogląda w górę, jak również pycha, która z pogardą spogląda w dół”. Naśladowcy Pana powinni pamiętać, że pycha u jakiejkolwiek osoby, na jakimkolwiek stanowisku, w odniesieniu do jakiejkolwiek kwestii, jest wysoce naganna w Boskiej ocenie i bardzo się Jemu nie podoba. „Bóg się pysznym sprzeciwia, ale pokornym łaskę daje” (Jak. 4:6; 1Piotra 5:5). Wszyscy, którzy pragną trwać w Pańskiej miłości, muszą być bardzo staranni w tej kwestii – powinni być bardzo skromni, bardzo pokorni w zachowaniu, a szczególnie pokorni w umyśle.

PAMIĄTKOWA WIECZERZA PAŃSKA

      Zwyczajem oświeconych chrześcijańskich braci na całym świecie jest obchodzenie śmierci naszego

poprzednia strona – następna strona