Sztandar Biblijny nr 233 – 2010 – str. 12
Również Mesjasz, jak zostało pokazane w typie w łączności z ustanowieniem Starego Przymierza Zakonu (2Moj. 24:6-8), jako Pośrednik Nowego Przymierza, które Bóg zawrze z dwunastoma pokoleniami Izraela (Jer. 31:31-34; Ezech. 36:24-28), najpierw pokropi antytypiczny Ołtarz, a następnie lud.
Ten, który jako ludzka istota umarł za nas i który jako duchowa istota powstał z umarłych dla naszego usprawiedliwienia, przez cały czas żyje niosąc nasze nieprawości – czyniąc wstawiennictwo, najpierw „za Siebie i za dom Swój” (3Moj. 16:11), za Swoich „sług i służebnice” (Joela 2:29), na których, jako rezultat, Boski Święty Duch jest wylewany „w tych dniach” – dniach Wieku Ewangelii, włączając obecny czas wielkiego ucisku, opisany w Joela 2:1-27. A wkrótce („A potem wyleję Ducha Mego” – Joela 2:28) Bóg wyleje Swego świętego Ducha na „wszelkie ciało” – ogół rodu Adama – ponieważ Mesjasz pojawi się drugi raz przed Tronem Sprawiedliwości (3Moj. 16:15) „za lud”, by ponieść ich nieprawości – On kupi Adama i jego rodzaj przez Swą zasługę okupu. Dlatego, przez Swoją znajomość, Ten Sprawiedliwy, Boży Sługa, wielu uczyni sprawiedliwymi; bo On poniesie ich nieprawości, jako ich Najwyższy Kapłan, dokonując pojednania za ich grzechy przed Tronem Sprawiedliwości w niebie.
CHWALEBNY DZIAŁ MESJASZA
„Przetoż Mu dam [przyznam] dział dla wielu [lub – w wielu]” – to samo hebrajskie słowo rab, które znaczy wielu (w ilości, liczbie, rozmiarze, wieku, stopniu, wartości) w Izaj. 53:12 jest użyte w w. 11. „Przetoż” (ponieważ, jako Sługa Boży, Ten Sprawiedliwy poniesie ich nieprawości) Bóg da Mu dział „w wielu” – włączając w to nie tylko Jego własny naród, Izrael, którego On zbawi i będzie błogosławił (Jer. 31:31-34; 32:37-44; Ezech. 11:17-20), lecz także wszystkie narody pogańskie (1Moj. 22:18; Ezech. 16:53-63; Psalm 86:9; Izaj. 66:18). Na podstawie Jego zasługi okupu zastosowanej za nich, Mesjasz będzie prosił Boga i Bóg da Mu narody jako Jego dziedzictwo, a najdalsze krańce ziemi da w Jego posiadanie (Psalm 2:8). W tym Swoim dziale „Będzie panował od morza aż do morza i od rzeki aż do kończyn ziemi… wszystkie narody służyć Mu będą” (Psalm 72:8-11).
DZIELĄC KORZYŚCI
Będzie się „dzielił korzyścią z mocarzami”. Jego wielką radością będzie dzielenie się korzyścią, nagrodami zwycięstwa, ze zwycięzcami – mocnymi w wierze i wielkimi w czynach: (1) Jego Oblubienicą, Małżonką Baranka, Maluczkim Stadkiem, więcej niż zwycięzcami, Jego szczególnymi wybranymi, Jego Królową przyodzianą w Boską naturę – „złoto z Ofir” (Psalm 45:9-11, 13, 14). (2) Następnie Wielkie Mnóstwo, „panny…, towarzyszki jej” (Psalm 45:14, 15; 1Moj. 24:61; Pieśni 6:8). Potem ziemskie potomstwo zwycięzców, także mocnych w wierze i wielkich w czynach: (3) przede wszystkim Starożytnych Godnych, zekenim, przetłumaczonych jako „starcy” w Joela 2:28 i w Izaj. 24:23, którzy zostaną wzbudzeni ze snu śmierci i otrzymają swój dział w korzyściach ze zwycięstwa, gdy „księżyc [zastępy demonów, których światło było jedynie odbiciem błędów i oszukaństw szatana] się zaćmi, a słońce się zawstydzi [szatan, bóg obecnego złego świata, zostanie ograniczony – związany w czasie tysiącletniego Dnia Sądu, aby nie mógł więcej zwodzić narodów, aż do końca tego Dnia, gdy nastąpi ostateczna próba ludzkości]”. Mesjasz podzieli się korzyściami również z (4) Młodocianymi Godnymi, ostatnią klasą Jego wybranych, którzy wyłonili się jako klasa w obecnym czasie ucisku (Dan. 12:1) i do których odnosi się Joela 2:28 jako do „młodzieńców”; oni będą stowarzyszeni ze Starożytnymi Godnymi jako „książęta po wszystkiej ziemi” (Psalm 45:17, Izaj. 32:1).