Sztandar Biblijny nr 226 – 2008 – str. 92
pokojami zapełnionymi rzeczami, które radują dziecięce serca. Przez większą część roku on i jego pomocnicy są bardzo zajęci swą pracą robienia ładnych zabawek dla grzecznych małych dzieci na całym świecie. On widzi, słyszy i wie wszystko, co mówią i robią dzieci. On przechowuje „Księgę pamięci”, w której zapisuje wszystkie ich słowa i czyny. Jak przedstawia to jedna z popularnych piosenek: „On widzi, kiedy śpisz i wie, kiedy się budzisz”. W wigilię Mikołaj zstępuje z nieba w saniach, wioząc olbrzymi worek wypełniony wieloma wspaniałymi prezentami. Jego sanie ciągnie szybki renifer, który „leci na skrzydłach wiatru” i „jedzie na chmurach”. Tylko ci, którzy czekają i czuwają, są w stanie go dostrzec. Gdy przychodzi, przynosi w nagrodę prezenty dla wszystkich grzecznych małych dzieci, dlatego musicie być grzeczne i posłuszne rodzicom, jeśli chcecie, by Mikołaj przyniósł wam coś naprawdę miłego”.
Czy uważacie, że jest to jedynie ujmująca i nieszkodliwa legenda, niewinna fantazja mająca pewną wartość w uczeniu małych dzieci posłuszeństwa (przynajmniej przez część roku!)? Zastanówmy się. Dzieci przeważnie reagują na tę legendę następująco: „Mikołaj jest naszym przyjacielem, który ma wszystko to, co my chcemy i który da nam to, jeśli będziemy dobrzy”. Czy dziwne jest, że dzieci otwierają serca przed Mikołajem, pragną się jemu podobać, mówią i śnią o nim, czekają na niego i wyglądają go z tęsknymi sercami?
MIEJSCE UZURPOWANE PRZEZ MIKOŁAJA
Czyje miejsce zajmuje Mikołaj w dziecięcych umysłach i sercach, gdy rok po roku, ta nieszkodliwa (?) legenda jest im powtarzana? Mikołajowi, uśmiechniętemu, hojnemu, zmyślonemu dawcy miłych prezentów, nagradzającemu dobre dzieci, pozwala się tym sposobem by w ich umysłach i sercach, mniej lub bardziej zajął on miejsce, które należy do Niebiańskiego Ojca i które powinno być zajmowane przez Niego, prawdziwego, szczodrego Dawcę „każdego dobrego i doskonałego daru” (Jak. 1:17, KJV), który „nagrodę daje tym, którzy Go szukają” (Żyd. 11:6)! A ponadto pozwolono, by legenda o świętym, obdarzającym prezentami, wykradła w umysłach i sercach dzieci mniej lub więcej miejsca, które powinna zająć „najsłodsza historia, która kiedykolwiek została opowiedziana”, historia o Bogu, który posłał na świat Swego jednorodzonego Syna, aby odkupił ludzkość.
Święty Mikołaj rzeczywiście zajmuje miejsce, które należy do Boga i Jezusa Bóg powiedział (2Moj. 20:3): „Nie będziesz miał bogów innych przede Mną”; a Pan Jezus rzekł (Mat. 19:14; Mar. 10:14): „Dopuśćcie dzieciom przychodzić do Mnie”. Lecz przez legendę o Mikołaju, inny bóg został umieszczony przed Jehową, a pozycja Jezusa została zminimalizowana. Domy są otwierane, choć często nieświadomie, przed rabusiem w czerwonych szatach, i nie stawia się prawie żadnego oporu, gdy ten idol kradnie dziecięce serca.
Zatem zdejmując z niego to przebranie dostrzegamy, że ten nieszkodliwy (?), wesoły, hojny, prowokujący do zabawy Mikołaj, jest w rzeczywistości jednym z misternych szatańskich arcydzieł. Szatan jest prawdziwym autorem nieszkodliwej (?), czarującej legendy o Mikołaju. Na liczne sposoby szatan zwodzi upadłą ludzkość, aby odmieniła „chwałę nieskazitelnego Boga w podobieństwo obrazu skazitelnego człowieka” i „prawdę Bożą w kłamstwo” oraz skłania ludzi, by „chwalili stworzenie [gr. stworzoną rzecz] i służyli mu raczej niż Stworzycielowi” (Rzym. 1:23, 25). Legenda o świętym Mikołaju jest właśnie jednym z tych oszustw. Przez tę legendę on zwrócił umysły i serca małych dzieci w kierunku czczenia fałszywego bóstwa, z fałszywymi nadziejami, zmyślonymi historiami i fantazją, którą karmi ich żywą wyobraźnię.
WŁAŚCIWE ZACHOWANIE CHRZEŚCIJAN
Niechaj wszyscy, którzy wyznają imię Chrystusa, w każdy możliwy sposób powstrzymają się przed podążaniem za „sprytnie obmyślonymi baśniami” (1Tym. 1:4; 4:7; 2Tym. 4:3,4; 2Piotra 1:16, KJV). Nie „zatrzymujmy [gr. powstrzymywać, tłumić] prawdy Bożej w niesprawiedliwości” (Rzym. 1:18). Powiedzmy naszym dzieciom, że Mikołaj jest jedynie baśnią, że on nie jest prawdziwy! Opowiadajmy im prawdę i przekazujmy ją w miłości (Efez. 4:15)!
PRZEDE WSZYSTKIM, WZNIEŚMY SZTANDAR PRAWDZIWEJ BIBLIJNEJ NAUKI PRZED NASZYMI DZIEĆMI. Opowiedzmy im o naszym wielkim, miłującym Bogu Jehowie, naszym Ojcu Niebiańskim, Dawcy każdego