Sztandar Biblijny nr 317 – 2024 – str. 14

będzie wysławiać Pana. Zachęcamy do śpiewania pieśni nr 19 o Boskiej miłującej dobroci.

JEGO MIŁUJĄCA ŻYCZLIWOŚĆ

      1. Obudź się, duszo moja, do radosnych pieśni i śpiewaj chwałę swego wielkiego Odkupiciela; On słusznie żąda ode mnie pieśni; Jego miłująca dobroć jest tak hojna!

      2. Widział mnie zrujnowanego w upadku, a jednak umiłował mnie mimo wszystko; uratował mnie od zguby; Jego miłująca dobroć, o jak wielka!

      3. Przez potężne zastępy okrutnych wrogów, gdzie ziemia i piekło mej drodze się sprzeciwiają, On bezpiecznie prowadzi mą duszę; Jego miłująca dobroć jest tak silna!

      4. Kiedy kłopoty, jak ponura chmura, gromadzą się gęsto i są głośne, On blisko mej duszy zawsze stoi, Jego miłująca dobroć, jakże silna jest!

      5. A kiedy prawowity Król Ziemi przybędzie, by zabrać swój odkupiony lud do domu; będę śpiewać na błogim brzegu o jego miłującej dobroci na zawsze.

      Refren: Jego miłująca dobroć, miłująca dobroć, miłująca dobroć, o, jakże hojna jest! Miłująca dobroć, miłująca dobroć, Jego miłująca dobroć, jak wielka jest!

BS 2023, s. 9-19

RADUJMY SIĘ SŁOWEM BOŻYM!

Jako poświęcone dzieci Boże z satysfakcją spoglądamy wstecz na miniony rok, ponieważ Bóg dał nam kolejny rok pełen Jego dobroci!

WYKŁADY BIBLIJNE

Historie napisane prostym językiem. Z jedynej Księgi, która nigdy się nie starzeje.

JAKUB I EZAW

1Moj. 25:24–26:5, 12-27:45 (BW)

      Synami Izaaka i Rebeki byli Jakub i Ezaw. A gdy nadszedł czas porodu, okazało się, że w jej łonie były bliźnięta. I wyszedł pierwszy, rudy, cały jak płaszcz włochaty; i nazwano go Ezaw. Następnie wyszedł brat jego, a ręką swą trzymał za piętę Ezawa; i nazwano go Jakub.

      A gdy chłopcy wyrośli, Ezaw był mężem biegłym w myślistwie i żył na stepie. Jakub zaś był mężem spokojnym, mieszkającym w namiotach. Izaak miłował Ezawa, bo lubił dziczyznę, Rebeka natomiast kochała Jakuba.

      Pewnego razu przyrządził Jakub potrawę, a Ezaw przyszedł zmęczony z pola. Rzekł wtedy Ezaw do Jakuba: Daj mi, proszę, skosztować nieco tej oto czerwonej potrawy, bo jestem zmęczony. Dlatego nazwano go Edom. Na to rzekł Jakub: Sprzedaj mi najpierw pierworodztwo twoje. A Ezaw rzekł: Oto jestem bliski śmierci, na cóż mi więc pierworodztwo? Jakub rzekł: Przysięgnij mi wpierw. I przysiągł mu, i sprzedał pierworodztwo swoje Jakubowi.

      Potem nastał głód w kraju, inny niż ów pierwszy głód, który był za czasów Abrahama. I poszedł Izaak do Abimelecha, króla filistyńskiego, do Geraru.

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO DLA WSZYSTKICH NARODÓW ZIEMI

      Wtedy ukazał mu się Pan i rzekł: Nie chodź do Egiptu, ale mieszkaj w kraju, o którym ci powiem. Mieszkaj jako gość w tym kraju, a Ja będę z tobą i będę ci błogosławił, gdyż tobie i potomstwu twemu dam te wszystkie kraje i dochowam przysięgi, którą dałem Abrahamowi, ojcu twemu. Rozmnożę potomstwo twoje jak gwiazdy na niebie i dam potomstwu twemu wszystkie te kraje, a wszystkie narody ziemi będą błogosławione przez potomstwo twoje, dlatego że Abraham był posłuszny głosowi mojemu i strzegł tego, co mu poleciłem, przykazań moich, przepisów moich i praw moich.

      Izaak siał w owej ziemi i zebrał w tym roku stokrotne plony, bo Pan mu błogosławił. I zbogacił się ten mąż, i coraz bardziej się bogacił, tak że stał się bardzo zamożny. Miał on stada owiec, stada bydła i liczną służbę; i zazdrościli mu Filistyni. Toteż wszystkie studnie, które wykopali słudzy ojca jego w czasach Abrahama, ojca jego, Filistyni zasypali i wypełnili ziemią.

      Wtedy rzekł Abimelech do Izaaka: Odejdź od nas, bo stałeś się daleko możniejszy niż my. Odszedł więc stamtąd Izaak i rozbił namioty w dolinie Geraru, i zamieszkał tam. Izaak odkopał studnie, wykopane w czasach Abrahama, ojca jego,

poprzednia stronanastępna strona