Sztandar Biblijny nr 316 – 2023 – str. 85

możliwości w najpełniejszym sensie jako mądry szafarz, z radością rozpoznawał rękę Pana, działającą z nim – przez cuda i znaki, z okazaniem ducha i mocy (Żyd. 2:4; Dz.Ap. 19:11, 12; 1Kor. 2:4). Te demonstracje Boskiej mocy, uzupełniające wierne korzystanie przez Pawła z jego naturalnych zdolności, były aprobatą Pana dla wszystkiego, co czynił (BS 2004, s. 94).

      Cieszmy się słowami płynącymi z serca naszego Mistrza: „Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał” (Jana 17:25, BT). Pan Jezus utrzymywał bliską społeczność z Ojcem i poznał Jego miłość oraz dobroć; widział przejawy Jego mocy; zauważył Jego miłującą życzliwość. Zatem my, którzy weszliśmy w podobną społeczność z Bogiem, tak samo poznaliśmy Jego miłość i wierność i zaufaliśmy im. Usłyszawszy to, poświęcone dzieci Boże szybko dowiadują się, że w tym Wieku Bóg nie zawsze błogosławi swój lud pokojem pochodzącym z zewnątrz.

————-
w ramce

Ps. 29:11, BW „[—] Pan pobłogosławi lud swój pokojem!
————–

      Szczególni towarzysze Jezusa – Apostołowie -byli poniewierani (1Kor. 4:10-13) i wszyscy Jego prawdziwi naśladowcy także byli prześladowani. Przeciwnik robi wszystko, co w jego mocy, aby ich życie nie było spokojne i szczęśliwe. To dotyczy wszystkich, którzy podążają śladami Jezusa. Mamy walki zewnętrzne i boje wewnętrzne. Toczymy boje z naszymi własnymi ciałami, a częścią naszego zwycięstwa jest „bojowanie dobrego boju wiary” – zwycięski bój. Powinniśmy dołożyć wszelkich starań, walcząc ze światem, ciałem i Przeciwnikiem i przeciw wszystkiemu, co Szatan wkłada do naszych umysłów i serc – my mamy odnieść zwycięstwo nad tym wszystkim. A Ojciec Niebiański błogosławi swój lud mocą, by mógł pokonać te trudności i udziela swego pokoju (Ps. 29:11).

UMYSŁY SKUPIONE NA BOGU

      „Człowieka polegającego na tobie zachowujesz w doskonałym pokoju, bo tobie ufa” (Izaj. 26:3, UBG).

Kol. 2

Bóg bezwarunkowo obiecuje darzyć swoim doskonałym pokojem tylko jeden rodzaj ludzi i tylko tych będzie strzegł i zachowywał w tym pokoju (por. Ps. 119:165; Filip. 4:7). Oni są naprawdę tymi jedynymi oddanymi, czyli poświęconymi – tymi jedynymi, których umysły są skupione na Nim. Ten tekst w języku hebrajskim wyraża tę kwestię jeszcze bardziej sugestywnie; słowo yetzer, tutaj przetłumaczone jako umysł, zawiera myśl kształtowania, a zatem mentalnego dążenia do celu. Rotherham oddaje dwie pierwsze części naszego tekstu następująco: „Cel podtrzymywany [tj. przez Boskie zasady] będziesz go strzegł [mówiąc], Rozwijaj się! Rozwijaj się [prosper w jęz. ang. – przyp. tłum.]!” Lepsze tłumaczenie hebrajskiego słowa shalom, przetłumaczonego na „pokój” w naszym wersecie (i powtórzone dla podkreślenia – w Biblii Gdańskiej, przyp. tłum.), oznacza dobrobyt, jak sugeruje to słowo prosperuj użyte przez Rotherhama. I tak w pierwszych dwóch częściach naszego wersetu Bóg obiecuje zachowywać (tj. strzec, chronić, utrzymywać) w doskonałym pokoju (dobrobycie) tych, których umysły są skupione (niezachwiane – patrz ASV, margines) na Nim (tj. tych, którzy mają ustalony cel i determinację, aby wykonywać Jego wolę – lojalnych, poświęconych). Tak, błogosławieni mocą i (doskonałym) pokojem!

      To nie jest obietnica uwolnienia od smutku. Nie jest to obietnica sukcesu lub pomyślności w sprawach ziemskich. Lecz jest to obietnica tego wewnętrznego pokoju i szczęścia wynikającego z odpoczynku w Bogu oraz Jego nadzorującej i miłującej troski, dzięki którym ogniste próby stają się znośnym ciężarem, a bez których wewnętrzny dobrobyt sam w sobie jest wątpliwym dobrodziejstwem. Nasz Ojciec Niebiański obiecał nam, że Jego łaska będzie wystarczająca; obiecał, że nie zostaniemy pokonani przez próby i trudności, które są zbyt ciężkie do zniesienia (1Kor. 10:13). Mamy zapewnienie, że odniesiemy zwycięstwo, jeśli zaufamy Jego mocy.

      Mamy odpoczynek w Boskich obietnicach – w Jego sile i zdolności do wypełniania swoich obietnic, ponieważ wiemy, że Ten, który nas powołał, jest w stanie wypełnić całe swoje dobre Słowo. Ten pokój, czyli odpoczynek, jest szczególnym błogosławieństwem Ducha Świętego. W takim stopniu, w jakim przyjmujemy Ducha Świętego – święty Boski umysł, Jego usposobienie w nas, możemy osiągnąć ten pokój. Jest to kwestia prostej proporcji. W miarę jak wzrastamy w łasce i wiedzy o Bogu, w wiedzy o prawdzie i o jej duchu, będziemy mieli ten pokój, by nas pocieszał i wzmacniał. Tym sposobem dzień po dniu będziemy mieli coraz więcej pokoju Bożego i będziemy mogli wzrastać i trwać w Jego miłości.