Sztandar Biblijny nr 316 – 2023 – str. 82
i siłę. W ten sposób będziemy wzrastać w Chrystusie z dnia na dzień i będziemy stale trwać w Jego miłości.
PRAWDA PRZYCIĄGA SILNE CHARAKTERY
Pan pragnie, aby nasze charaktery były zarówno piękne jak i mocne. W naturze istnieją pewne substancje, które mają piękny wygląd, lecz nie są ani twarde, ani trwałe. Rubin jest szlachetnym kamieniem, który jest zarówno piękny, jak i twardy; a mamy artykuł spożywczy – żelatynę o rubinowym odcieniu, która wyglądem zewnętrznym bardzo przypomina rubin, lecz brakuje jej twardości i trwałości. O tak, są tacy ludzie. Powinniśmy pamiętać, że bracia, którym tak trudno jest mieszkać razem w jedności, mają tę trudność po części z powodu swej prawdziwej wewnętrznej wartości, czyli charakter Istnieją ludzie, których charaktery są podobne do kitu; są inni, w których charakterze możesz zrobić chwilowe wgniecenie, jak w gumowej piłce a jeszcze inni są niczym diamenty. Klasa przypominająca diament została obdarzona siłą i osiągnęła twardość materiału – charakteru. Jeśli włożymy kilka kulek kitu, trochę gumowych piłeczek oraz kilka diamentów do garnka i dobrze wstrząśniemy, diamenty pokaleczą wszystko z czym się stykają, ponieważ są bardzo twarde. Obecnie Pan nie poszukuje klasy gumowych piłek ani klasy kitu. We właściwym czasie Pan zajmie się wszystkimi klasami – ludźmi, którzy są podobni do kitu i ludźmi, którzy są podobni do gumy. Jednak wiemy, że prawda przemawia obecnie tylko do klasy klejnotów.
————-
w ramce
PAN WYRAŻA SIĘ O SWOIM JEDYNYM PRAWDZIWYM KOŚCIELE JAKO SWYCH LEJNOTACH.
Jego dnia uczynię ich swymi klejnotami”. (Mal. 3:17, KJV)
————–
Gdy dowiadujemy się, że istnieje niebezpieczeństwo potknięcia się o siebie nawzajem, raniąc się wzajemnie, to ta wiedza powinna dać nam mądrość. Powinniśmy doceniać fakt, że ci bracia mają prawdziwy charakter i że nie są podobni do kitu. Nawet różnice między nimi ukazują ich charakter. Powinniśmy starać się docenić ten fakt i tak się zachowywać, żeby ich nie drażnić. Mamy służyć im radą i pamiętać, że oni tak samo pragną podobać się Panu jak my. Musimy zatem wykazać się wzajemną cierpliwością.
Wydaje się, że prawda bardziej oddziałuje na silniejsze charaktery, niż na słabsze. Ludzie mający mocne charaktery, posiadają w sobie więcej stanowczości i wytrwałości oraz waleczności, niż wielu innych, którzy są zbyt podatni i „giętcy”, aby mogli zostać zaakceptowani przez Pana. Widzimy zatem, że to właśnie ta cecha, która sprawia, że jesteśmy akceptowani przez Pana i która jest jedną z kwalifikacji zwycięskiego stanowiska, jest w pewnym względzie poważną trudnością, gdy pewna liczba osób
Kol. 2
posiadających tę cechę tworzy jedną całość jako zbór poświęconych wierzących.
Miejmy na uwadze, że ważną kwestią jest, że: nawet diament otoczony błotem nie mógłby niczego przeciąć, niczego nie porysowałby. Umieśćmy jednak tuzin diamentów razem i im bardziej będziemy usuwać błoto, tym bardziej prawdopodobne będzie zgrzytanie, pocieranie i cięcie. Tak samo jest z klejnotami Pana – im więcej przebywa razem, im bardziej są pobudzeni, m więcej będzie możliwości do tarcia i tym większa będzie konieczność, aby wszyscy byli dokładnie otoczeni i przyodziani Duchem Świętym, który niczym oliwa jest gładki oraz tłusty i zapobiega tarciu.
Bóg Jehowa wydaje stanowe oświadczenie w Mal. 3:17, KJV: tym dniu, gdy uczynię ich swymi klejnotami”. Tak, Bóg oświadcza, że te klejnoty będą Jego! O tak, wszystkie te klejnoty muszą być znalezione przez Boga i On wyznaczył naszego Pana na głównego mistrza przy przygotowywaniu tych klejnotów: „Zgromadźcie mi wiernych moich, którzy zawarli ze mną przymierze przez ofiarę” (Ps. 50:5, BW).
Pierwszym i największym z tych klejnotów był Pan Jezus, za którym podążało dwanaście wielkich kamieni – Apostołów. Przez cały okres Wieku Ewangelii były znajdowane klejnoty różnej wielkości, szlifowane i oprawione w pierwszym zmartwychwstaniu – to dzieło jest już zakończone! Poszukiwanie wartościowych klejnotów trwa nadal podczas tego rozszerzonego dzieła Żniwa Ewangelii. Wszyscy jesteśmy świadomi konieczności szlifowania i polerowania klejnotów tak, aby ich prawdziwe walory mogły się okazać. Tak samo konieczne są nasze próby, trudności i prześladowania. Klejnoty posiadają swoją własną wartość, wewnętrzną jakość, która byłaby doceniona nawet wtedy, gdy występowałaby licznie, ale jest jeszcze bardziej cenna ze względu na to, że klejnoty występują rzadko.
Pan nazywa swój jedyny prawdziwy Kościół swoimi klejnotami. Bez wątpienia najcenniejszymi ze wszystkich dzieł Boga są Jego nowe stworzenia. Dlatego, kiedy wychodzili z Egiptu, Pan stworzył lud, który miał być Jego szczególnym skarbem, zatem nic dziwnego, że wymienił najcenniejsze klejnoty, aby zobrazować, jak cenny jest dla Niego antytypiczny lud wybrany dla Jego imienia. Tych dwanaście drogocennych kamieni przedstawiających 144 tysiące (ich łaski), zostało umieszczonych na napierśniku Najwyższego Kapłana, blisko jego serca. Te same kamienie zostały wyprowadzone z Egiptu, który przedstawia grzeszny świat. Tak, jak