mieli pokój Boży, jak wynika to z sugestii, że owce będą leżeć na zielonych pastwiskach.

      Jednak nie wszystkie owce mają pełne zaufanie do Pasterza i całkowicie pogodziły się z tym, że nie mają innej woli niż Jego wola. Niektórzy nieustannie popadają w trudności, ponieważ zaniedbują korzystania z zielonych pastwisk i chłodnych, orzeźwiających wód prawdy zawartej w Słowie Bożym − ponieważ niczym kozły czasami wędrują na pustynię, zapuszczają się daleko od Pasterza. Tam próbują pożywić się niestrawnymi błędami Szatana lub sprawami teraźniejszego życia, na których żadna duchowość nie może się rozwijać.

      Jednak Pasterz nie opuści nawet tak błądzących owiec, jeśli one naprawdę należą do Niego. Idzie za nimi, jak przedstawia to psalm, Jego laska i kij są dla nich pocieszeniem. Laską bije ich wrogów, tzw. wilki, które mogłyby je zranić. Za pomocą pasterskiego kija mądrze i troskliwie pomaga owcom uwikłanym w trudnościach i troskach tego życia, zwiedzonym przez bogactwa oraz ataki grzechu i Szatana. Dlatego wiele owiec z Pańskiej trzody może śpiewać: „Pokrzepia moją duszę […]” − prowadzi mnie z powrotem do siebie; sprawia, że ponownie poznaję, doceniam, cieszę się warunkami, jakie stwarza dla mnie. Dostrzegam, że jest to o wiele lepsze od tego, co mogłem zapewnić sobie sam.

      Następnie kierujemy naszą uwagę na kolejne doświadczenie − prowadzenie przez Pasterza. „[…] Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości […]”. On sprawia, że nawet przez moje własne potknięcia i trudności, uczę się doceniać, jak atrakcyjne są Jego drogi i jak niepożądane są skutki każdej innej drogi. Wszystkie Jego drogi są doskonałe i sprawiedliwe. On nas prowadzi, nie wbrew naszej woli, ale w zgodzie z nią, aby udowodnić, że wola Boża jest dobra, a następnie godna przyjęcia i ostatecznie doskonała (Rzym. 12:2).

      Całe życie spędzamy w cieniu tej wielkiej doliny śmierci. Tylko ojciec Adam mieszkał na szczycie góry życia, lecz stracił tam równowagę i stopniowo schodził ze zbocza do tej doliny cienia śmierci. My − jego dzieci, wszyscy urodziliśmy się w tej dolinie. Codziennie umieramy i otaczają nas warunki umierania. Mamy jedynie nadzieję, że Pan z powrotem zaprowadzi swe owce na wyżyny życia. Teraz prowadzi swoje owce obecnego Wieku Ewangelii − swych wybrańców. W przyszłości, podczas Jego Tysiącletniego Królestwa, On poprowadzi świat. Jak oznajmił: „Mam i inne owce, które nie są z tej owczarni; również i te muszę przyprowadzić, i głosu mojego słuchać będą, i będzie jedna owczarnia i jeden pasterz” (Jana 10:16, BW).

BS 2023, s. 66-70

————-
w ramce

      Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej. Ps. 25:9
————–

TYLKO BÓG WYZNACZA WODZÓW DLA SWEGO LUDU

      TYLKO Bóg ma prawo wyznaczyć wodzów dla ogółu swego ludu (zobacz np. 4Moj. 27:18-20; 1Sam. 2:35; Izaj. 55:4; PT 1948, s. 45). Będąc poddani Jego zarządzeniom i pragnąc mieć wodza wyznaczonego jedynie przez Niego, nie ośmielilibyśmy się szukać wodza według własnego wyboru lub wybranego tylko przez braci. Cieszymy się, że Bóg nie pozostawił nas samych sobie w ciemności na ten temat, ponieważ wierzymy, że On wyraźnie wskazał swój wybór, co do następnego generalnego wodza dla swego ludu.

————-
w ramce

      Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej. Ps. 25:9
————–

      Bez wątpienia Bóg Jehowa pragnie, aby po śmierci jednego Opiekuna Wykonawczego kontynuować ten sam ogólny układ związany z przygotowaniem jednego z Jego wybranych na nowego Opiekuna Wykonawczego, jako tego, który ma kontrolę tylko nad sprawami biznesowymi, a oprócz tego jako wodza dla Młodocianych Godnych i Poświęconych Obozowców Epifanii, mającego znacznie szerszy zakres służby. Tymi przez Boga wybranymi wodzami byli bracia: Russell, Johnson, Jolly, Gohlke, Hedman i Herzig! Jednakże wraz ze śmiercią brata