Sztandar Biblijny nr 314 – 2023 – str. 52

z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział”.

      Ta zapisana fraza „Pan powiedział” jest po to, by zapewnić nas, że plany i cele Boga nie mogą zostać pokrzyżowane ani zniszczone. On przysiągł na swą własną uczciwość, że pomimo pozornego chaosu i beznadziejności pojawiającej się wokół nas, nie zawiedzie w realizacji tego, co zamierzył (Izaj. 45:22, 23; Hebr. 6:13-18).

RACHEL PŁACZE

      „[…] W Ramie słychać narzekanie i gorzki płacz: Rachel opłakuje swoje dzieci, nie daje się pocieszyć po swoich dzieciach, bo ich nie ma” (Jer. 31:15, BW). Tak narody i świat opłakują swych zmarłych. I nie wątpimy, że te dni jeszcze się nie skończyły. Ten świat jest nieprzewidywalny i nie oferuje żadnego trwałego bezpieczeństwa. Opłakujemy ogromne rzesze, które zmarły w ciągu ponurych stuleci i tych, którzy jeszcze umrą, a wielu z nich odczuwa brak nadziei. Nasza nadzieja nie opiera się na rządach ludzkich czy też broni, lecz na Bogu Niebios. Jego natchniony pisarz kontynuuje (w. 16, 17): „[…] Powstrzymuj swój głos od płaczu, a swoje oczy od łez, gdyż jeszcze będziesz miała nagrodę za swój trud − mówi Pan − wrócą z ziemi wroga. Jest jeszcze nadzieja dla twojego potomstwa − mówi Pan − i wrócą synowie do swoich siedzib”.

      Podnosimy głowy, ciesząc się nadzieją, którą łaskawy Bóg Niebios zaszczepił w serca ludzi i wiemy, że nadchodzi lepszy dzień, gdy Szatan będzie bezsilny i kiedy wszyscy ludzie będą oceniani nie według ich bogactwa i władzy, lecz przez pryzmat ich wiary, pokuty i czułego współczucia dla bliźnich. Wszystkim takim ludziom dobrej woli, Pan oferuje obietnicę życia, pokoju i bezpieczeństwa bez końca. Chrystus umarł i zmartwychwstał, aby przyciągnąć wszystkich do siebie i aby osiągnąć te ideały (Jana 12:32; Rzym. 8:19-21).

————-
w ramce

      On otrze wszelką łzę, i śmierci już nie będzie; Obj. 21:4
————–

      Te słowa zostały napisane, aby pokazać, że od nieposłuszeństwa jednego człowieka – Adama do nadchodzącego Pośredniczącego Tysiącletniego Panowania Chrystusa (data nieznana), ludzkość stacza się w dół. Słowa z Dziejów Apostolskich 3:19-21 spełnią się, kiedy Tysiącletnie Pośredniczące Panowanie Chrystusa rozpocznie swe dzieło przywracania niegodziwego świata do stanu dobrych relacji z Bogiem. Czy jesteśmy pewni, że taki jest Boski plan? Tak, Bóg Jehowa zapewnia nas o tym w swoim słowie: „Tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem” (Izaj. 55:11, BW).

      „I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły” (Obj. 21:4, BW). Jehowa w swej miłującej życzliwości i sprawiedliwości podda całą ludzkość procesowi niwelowania różnic podczas wielkiego czasu ucisku. Później ten sam mądry Sędzia będzie błogosławił za pośrednictwem swoich różnych przedstawicieli − przez Chrystusa i Jego Oblubienicę. Tak, to dzieło otrze wszystkie łzy z ich oczu. Łzy będą płynąć tylko dotąd, dopóki istnieją ich przyczyny: niedoskonałość, ból i śmierć. Oznaki grzechu widoczne nie tylko w czynach ludzkich, lecz także na twarzach wszystkich ludzi, zostaną wtedy usunięte, nie tylko u żyjących wówczas, lecz także to błogosławieństwo będzie dla milionów tych, którzy wyjdą z grobu.

      W nadchodzących wiekach błogosławieństw po Wieku Tysiąclecia nie będzie już więcej śmierci. Postanowienia Nowego Przymierza obejmują: odpuszczenie grzechów, odnowienie prawego serca i przywrócenie wszystkiego, co zostało utracone przez pierwotne przestępstwo i wynikające z niego przekleństwo. Pierwsze rozdziały Księgi Rodzaju mówią o wejściu przekleństwa grzechu i śmierci, a ostatnie rozdziały Objawienia pokazują powodzenie Boskiego planu. Ani śladu grzechu, który zakłóca harmonię i pokój doskonałego społeczeństwa, ani żadnej gorzkiej myśli, ani niemiłego spojrzenia lub słowa − miłość, wypływająca z każdego serca, spotka podobną odpowiedź w każdym innym sercu, a życzliwość będzie widoczna w każdym czynie. W wielkim Boskim planie nie ma żadnego postanowienia dotyczącego wiecznego stanu nieszczęścia, smutku, bólu lub kłopotów.

      Kiedy myślimy o bólu, możemy rozsądnie założyć, że po osiągnięciu doskonałości nie będzie już więcej wypadków ani takich warunków panujących wśród zwierząt i w świecie roślinnym, które powodują ból, smutek lub płacz. Jak mówi Obj. 21:4, BW: „[…] albowiem pierwsze rzeczy przeminęły”. Nie będzie już więzień, szpitali, lekarzy, przedsiębiorstw pogrzebowych, cmentarzy, niezadowolenia ani nieszczęścia dla poświęconych dzieci Bożych!

BS 2023, s. 50-52