Sztandar Biblijny nr 314 – 2023 – str. 51

Przeciwnik! Szatan wrogi w stosunku do wszelkiej przyzwoitości i cnoty, nie zważając na ból i płacz swoich ofiar, pozostaje sadystycznym nadzorcą. Niegdyś wspaniały Lucyfer w swej bezbożnej ambicji, by być „równy Najwyższemu”, zaprzedał swe zaszczytne i uprzywilejowane miejsce w niebie dla samolubnej tyranii nad Ziemią. Mniej więcej w czasie potopu pozyskał na swoją stronę armię upadłych aniołów, którzy pod jego wodzą rozszerzyli swe panowanie określone przez Apostoła Pawła jako „teraźniejszy wiek zły” (Gal. 1:3, 4; por. Jana 12:31).

————-
w ramce

      Strzeżcie się fałszywych nauczycieli, którzy twierdzą, że są wierzącymi. 2Kor.11:13-15

      ​Tacy bowiem są fałszywymi apostołami, pracownikami zdradliwymi, którzy tylko przybierają postać apostołów Chrystusowych. ​I nic dziwnego; wszak i szatan przybiera postać anioła światłości. ​Nic więc nadzwyczajnego, jeśli i słudzy jego przybierają postać sług sprawiedliwości; lecz kres ich taki, jakie są ich uczynki.

      Pierwsze kłamstwo Szatana wobec Ewy: „[…] Na pewno nie umrzecie”. 1Moj.3:4, BW
————–

      Szatan zbiorowo i indywidualnie gardzi wszelkim postępem ludzkości w kierunku Bożych zasad i dróg, i zastosował wszelkie możliwe środki, aby to udaremnić. Metody jego ataku obejmują zachęty do grzechu i poniżania samego siebie oraz fałszowanie lub zaprzeczanie wszelkiej wiedzy zmierzającej do duchowego oświecenia. On angażuje się nawet w akty fizycznego zniszczenia oraz niszczy środowisko, jak to miało miejsce w historii o Hiobie (1:6-22). Ukradkiem, udając aniołów światłości, Szatan i jego zastępy atakują ludzkość wszelkiego rodzaju grzechem i zepsuciem oraz przekręcają i fałszywie przedstawiają prawie wszystkie prawdy podane przez Boga, zastępując je fałszerstwami. Szatan działa w sercach ludzi, aby czynić zło i twierdzić, że jest ono dobrem (2Kor. 11:14). Prawdopodobnie jego najbardziej haniebne błędy odnoszą się do losu człowieka po śmierci.

      W Dz. 3:20, 21 (BT) czytamy: „[…] aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków”. Ten werset zawiera klucz do zrozumienia obecnej sytuacji. Klątwa Adamowa terroryzuje ludzką rodzinę od tysięcy lat, niwecząc jej nadzieje i marzenia, strukturę społeczeństwa oraz obalając indywidualne i zbiorowe plany ludzi. Nic dziwnego, że w tych przerażających okolicznościach większość ludzi ma trudności ze znalezieniem Boga. Jednak On zaplanował już program odbudowy i część tego projektu znajduje się w tym wersecie.

      W słowie „odnowić” kryje się całe mnóstwo znaczeń. Ono obiecuje przywrócenie wszystkich rzeczy utraconych w ogrodzie Eden − tych rzeczy, które były oraz tych, które nigdy nie nastąpiły, ponieważ Bóg powstrzymał udzielenie błądzącemu światu swych najbardziej wybornych błogosławieństw. Wraz z upadkiem człowieka rozpoczął się bieg w tę długą noc grzechu, podczas której Bóg pozwolił na dominację zła. Pozwolenie na zło nigdy nie było zaplanowane, aby zniszczyć ludzkość i nigdy Bóg do tego nie dopuści. Celem tego dozwolenia na zło było raczej edukowanie ludzkości pod względem przewagi cnoty nad przestępstwem, życia nad śmiercią; aby tak zdobytą wiedzę, ludzkość mogła zgromadzić na lepszy dzień odnowy, który ma nadejść.

      Bóg Jehowa jest miłosierny i chętnie udziela błogosławieństw. Tak, On tak umiłował ludzi, że gdy jeszcze byli Jego nieprzyjaciółmi, posłał swego Jednorodzonego Syna − skarb swego serca − aby umarł za wszystkich (Jana 3:16; Rzym. 5:8-10). Wraz z gwarancją, że ta ofiara jest dostępna dla całej ludzkości, dla każdego narodu; wszyscy mają zapewnioną pełną i uczciwą możliwość uzyskania życia wiecznego, nie w tym obecnym świecie, lecz w świecie, który przyjdzie − w ziemskim Królestwie. Ci, którzy umierają w niewierze, nie doznają piekielnych cierpień, lecz, jak pięknie Pismo Święte to przedstawia, śpią w śmierci − są nieświadomi (Kazn. 9:5). Ten stan śmierci jest prawdziwym znaczeniem słowa hades używanego w Nowym Testamencie (sheol w Starym Testamencie).

      Jak czytamy w Izaj. 25:6-8 (BW), na górze reprezentującej nadchodzące ziemskie Królestwo Boże – Wszechmogący „[…] wyprawi wszystkim ludom na tej górze ucztę z tłustych potraw, ucztę z wystałych win, z tłustych potraw ze szpikiem, ze starych dobrze wystałych win. I zniszczy na tej górze zasłonę, rozpostartą nad wszystkimi ludami […]. Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę