i przyniesie owoce, które pod wpływem tego słońca jedynie dojrzeją i zostaną udoskonalone.

      Takim osobom chcemy powiedzieć: Pamiętajcie słowa naszego Mistrza, że jeśli ktoś chce być Jego uczniem (badaczem, pragnącym uczyć się od Niego), musi nieść swój krzyż i iść za Nim. Pamiętajcie, jak obiecaliście iść za Nim w niesławie i dobrej sławie; pamiętając również, że On jest zawsze obecny udzielając pomocy w czasie kłopotów i że możecie być uzdolnieni do znoszenia trudów „jako dobry żołnierz” – „[…] trzymał się bowiem tego, który jest niewidzialny […]” (2Tym. 2:3, UBG; Żyd. 11:27, BW).

      „Najmilsi! Nie dziwcie się, jakby was coś niezwykłego spotkało, gdy was pali ogień, który służy doświadczeniu waszemu, ale w tej mierze, jak jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych, radujcie się, […] gdyż Duch chwały, Duch Boży, spoczywa na was [z ich strony mówi się o nim źle, lecz wy go wychwalacie]” (nic bardziej nie wysławia imienia i charakteru Bożego, niż wielki plan, który On nam ukazuje i o którym głosimy). „Ale w tej mierze, jak jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych, radujcie się, abyście i podczas objawienia chwały jego radowali się i weselili” (1Piotra 4:12-14, BW).

BS 2023, s. 42-44

STUDIUJ, BY STANĄĆ PRZED BOGIEM JAKO WYPRÓBOWANY PRACOWNIK

„Staraj się [studiuj – KJV], abyś się doświadczonym stawił Bogu robotnikiem, któryby się nie zawstydził, i któryby dobrze rozbierał słowo prawdy”. 2Tym. 2:15

      TEN werset nie mówi: „Badaj Pismo Święte”, lecz „Badaj, abyś okazał się wypróbowany” – studiuj, by poznać to, co Bóg aprobuje. A to oznacza jeszcze, przede wszystkim, studiowanie Objawienia, którego On dokonał. Następnie, po dojściu do pewnej wiedzy o Piśmie Świętym, powinniśmy o nim rozmyślać i rozważać, jak można zastosować Słowo Boże we wszystkich sprawach życia. Badamy zatem charakter wszystkiego, z czym mamy kontakt, w odniesieniu do tego, czy to jest dobre czy złe. Użyte tutaj słowo „studiuj” zawiera bardzo podobną myśl, jak w przypadku tego stwierdzenia Apostoła, żebyśmy studiowali, by „zachować spokój” (1Tes. 4:11, BWP).

      Oczywiście, główną myślą tego wyrażenia jest uznanie nas przez Boga, a nie przez ludzi. Jest zupełnie właściwe, że powinniśmy mieć uznanie u wszystkich dobrych mężczyzn i kobiet. Lecz nasze studiowanie nie powinno w pierwszym rzędzie być z tym związane. Po pierwsze, powinniśmy studiować, by podobać się Bogu – by zyskać Boże uznanie. Dostrzegamy, że jest to studiowanie kontemplacyjne, tak jak mówi o tym Dawid, że o prawie Bożym rozmyśla we dnie i w nocy (Ps. 1:2), by dowiedzieć się, jaki wpływ ma to prawo, przez swą wysokość i głębokość oraz długość i szerokość, na niego samego. I tak, myślą Apostoła jest tutaj, że podobanie się Bogu powinno być naszym głównym celem.

      „Dobrze rozbierając Słowo Prawdy” – to wyrażenie oznacza właściwe zastosowanie Słowa Prawdy. Zrozumienie, jak, kiedy i gdzie ono może być zastosowane oraz, jaki był cel, zamysł i plan Boskiego umysłu w udzieleniu nam tego Słowa Prawdy – Słowa Boskiego Posłannictwa. Aż do przyjścia naszego Pana, Boskie Posłannictwo było udzielane głównie przez Pisma Starego Testamentu. Następnie Boskie Posłannictwo było potwierdzone przez Tego, który zstąpił z nieba. Dodatkowo, Pan Jezus pozostawił dwunastu Apostołów, by byli Jego specjalnymi rzecznikami, by wzrastało Słowo Prawdy, by wzrastało Słowo Wiedzy, Słowo wyjaśniające Boski plan. Dlatego Tymoteusz miał zwracać uwagę na wszystko, co mógł uznać za Pańskie Posłannictwo. Na przykład, część Boskiego Posłannictwa stosuje się do przeszłości, część stosuje się jedynie do Żydów, a jeszcze inna część stosuje się do chrześcijan w ich obecnym życiu, a inna jeszcze część do ich przyszłych nadziei.

POWINNIŚMY MIEĆ WYRAŹNIEJSZE ŚWIATŁO NIŻ MIELI NASI PRZODKOWIE

      I tak, jak możemy właściwie rozsądzić tę kwestię w naszych umysłach, otrzymujemy prawdziwe zrozumienie – szczególne oświecenie potrzebne w naszych czasach i jesteśmy uzdolnieni do właściwego „rozbierania” Słowa, lepiej niż to czynili nasi ojcowie, ponieważ obecnie możemy zrozumieć to, czego oni nie rozumieli. Rozumiemy naukę Boskiego Słowa dotyczącą „wysokiego powołania” i „restytucji” – duchowej części błogosławieństw dla Kościoła i ludzkiej części błogosławieństw dla świata. Rozumiemy także pewne kwestie związane z czasami i okresami – te mające