Sztandar Biblijny nr 313 – 2023 – str. 35
lud Boży do rozumowania w ramach tych kierunków objawienia i myślenia w ten sposób, aby spróbować i dostrzec, że Pan jest łaskawy i osiągnąć bardziej wyraźną wiedzę o Nim, lepsze zrozumienie Jego charakteru i planu.
PANOWANIE NAD MYŚLAMI
Niektórzy są skłonni myśleć, że ponieważ mózg jednego człowieka do pewnego stopnia różni się od mózgu innego człowieka, stąd jego rozumowanie z konieczności musi być różne; słowem, człowiek może myśleć jedynie w zgodzie z konstrukcją swego mózgu. Odpowiadamy, że tak jednak nie jest. Każdy może się nauczyć oceniać i równoważyć swe własne myśli, by hamować jedne, a popierać inne. Jednak aby tego dokonać, musi mieć przed sobą wzór charakteru do naśladowania. Myśli mogą być kontrolowane tak samo, jak są kontrolowane słowa i czyny. Wola stoi na straży i zdecyduje, jakie myśli i uczucia mają być rozważane i zachęcane, a jakie odrzucane. Zatem przede wszystkim wola musi być prawidłowo ukierunkowana, a po drugie, musi być silna i musi używać swej mocy do kontrolowania myśli, hamując te myśli, które uznaje za złe, a pobudzając te, które uważa za dobre, pomocne, korzystne. Dlatego Pan nieustannie odwołuje się do woli, nazywanej w Piśmie Świętym „sercem”, ponieważ On obecnie poszukuje wśród ludzi „szczególnego ludu” − swego szczególnego skarbu.
————-
w ramce
Wreszcie, bracia, myślcie tylko o tym, co prawdziwe, co poczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, co jest cnotą i godne pochwały. Filip 4:8
————–
Serce − wola, oddane w ten sposób Bogu, stara się poznać Boską wolę, uchwycić Boskie myśli i być im posłuszną w słowie i w czynie. Proporcjonalnie do osiągania takiego stanu nowego umysłu, rozpocznie się nowość życia pod każdym względem: w ambicjach, nadziejach, uczuciach i dążeniach. To właśnie w tym celu objawienie Boskiej woli i planu jest dostarczane wierzącym – aby przez wzrost w ich poznawaniu, przez myślenie o nich, przez napełnianie umysłu Boskim planem i wolą, ich przekształcający wpływ mógł się rozciągać na każdą sferę ich życia.
NASZ WERSET JEST SKIEROWANY DO ŚWIĘTYCH
Powszechne wśród ludzi jest kierowanie słów naszego wersetu, związanych z właściwym myśleniem, do grzeszników, do paktujących zło, do myślących źle, lecz jest to błędem. Cały List do Filipian jest skierowany do „[…] wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filipi […]” (Filip. 1:1, UBG); a to napomnienie stosuje się do wszystkich świętych w każdym miejscu, lecz nie do innych niż święci – nie do ludzi w świecie ani nawet do tych, którzy mają pewną wiarę, lecz nie na tyle, by poświęcić się Panu. Bezużyteczne byłoby zwracanie się do innych ludzi w tej kwestii; napomnienie to nie odniosłoby skutku. Dlatego napomnienie zawarte w tej lekcji nie odnosi się szczególnie do nikogo, oprócz najbardziej zaawansowanych chrześcijan – nawet nie odnosi się do „niemowląt w Chrystusie”, lecz jedynie do tych, którzy są w pewnym stopniu zaawansowani w prowadzeniu nowego życia. Jeśli chodzi o niemowlęta, które nie są zaawansowanymi chrześcijanami, one powinny uważnie skupić swą uwagę na bardziej podstawowych kwestiach, odnoszących się do bardziej pospolitych grzechów, do których poświęcone dziecko Boże musi czuć odrazę i z którymi musi walczyć. Ten werset jest skierowany do tych, którzy dokonali znacznego postępu w kwestii usuwania „wszelkich brudów ciała i ducha” (którzy starają się doskonalić świętość w swych sercach i na ile to możliwe, także w swych ziemskich ciałach), 2Kor. 7:1, BT.
Słowo święty oznacza osobę, która jest święta. Słowo to ma znaczenie całości (w jęz. angielskim – przyp. tłum.); temu który jest cały niczego nie brakuje. Bóg, będąc świętym, wzywa swoje dzieci do świętości, mówiąc: „[…] Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty” (1Piotra 1:16, BW). Słowo „święci” pochodzi z greckiego słowa hagios (święci, oddani lub poświęceni). Tak, w Rzym. 12:1 (UBG) czytamy: „Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba” i to zawsze stosuje się do tych, którzy się poświęcają i obecnie przedstawiają swoje ciała jako żywe ofiary. Werset z Mat. 16:24 (BW) również wskazuje, że jedynie przez wyrzeczenie się samego siebie, podjęcie krzyża i podążanie za Mistrzem, można stać się Jego uczniem: „Wtedy Jezus rzekł do uczniów swoich: Jeśli kto chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie i weźmie krzyż swój, i niech idzie za