Sztandar Biblijny nr 313 – 2023 – str. 34

OSTATNIE POPRAWKI CHRZEŚCIJAŃSKIEGO CHARAKTERU

„W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała − o tym myślcie”. Filip. 4:8, UBG

      OKREŚLENIE „chrześcijanin” po raz pierwszy zostało użyte wobec naśladowców Chrystusa w Antiochii. To określenie nie było im nadane przez Żydów ani w żadnym miejscu, gdzie przeważał judaizm, ponieważ greckie słowo Chrystus jest odpowiednikiem hebrajskiego słowa Mesjasz. A Żydzi byliby ostatnimi, którzy daliby do zrozumienia w jakimkolwiek znaczeniu tego słowa, że Jezus był Mesjaszem czy też, że Jego naśladowcy byli chrześcijanami lub mesjanistami. Nie czytamy, że chrześcijanie po raz pierwszy przyjęli tę nazwę w Antiochii, lecz że oni po raz pierwszy byli tak nazwani przez innych. To zawiera w sobie sugestię, że: „Gdyby mieszkańcy Antiochii nazwali naśladowców Chrystusa »jezuitami«, oznaczałoby to jedynie wyznawców człowieka. Oni nie zdawali sobie sprawy, o ile dalej się posunęli, gdy zamiast »wyznawcy Jezusa«, powiedzieli »wyznawcy Chrystusa«, ponieważ nie był to człowiek Jezus, lecz Jezus Chrystus − istota sprawująca swój urząd, która stanowi centrum Chrześcijańskiego Kościoła i łączy ten Kościół”.

————-
w ramce

      Bo jak myśli w swym sercu, taki on jest. […] Prz. 23:7
————–

      Właśnie dlatego, że potęga myśli jest w znacznym stopniu znana, wszyscy odwołują się do niej. Odwołuje się do niej nauczyciel; odwołuje się pastor; polityk też odwołuje się do niej, a także odwołują się do niej finansista i socjolog. Tysiące broszur, książek, gazet i czasopism wydawanych w każdym kraju i w każdym języku odwołują się do myśli. Można powiedzieć, że myśl jest wielką maszyną poruszającą całym światem w każdej sferze. Trudność tkwi w tym, że niewielu ma logiczny i bystry umysł. Upadek, który dotknął każdego członka ludzkiej rodziny, zaburzył nasze zdolności rozumowania, a szarlatani i demagodzy oraz egoiści bardzo często wykorzystują słaby stan psychiczny ludzkości, by zwodzić ją przez sofistykę, a to utrudnia i zaciemnia prawidłowe myślenie i rozumowanie. W ten sposób ludzkość zmaga się z wielką siłą i ciężarem samolubstwa w każdym człowieku, a także z podstępami Szatana. Nic dziwnego, że na ogół jest wprowadzana w błąd i oszukiwana, ponieważ prócz zmory fałszywych obietnic, musi walczyć także z własną bezwolnością, ospałością i nieudolnością.

      Jesteśmy skłonni zgodzić się również, że myślenie może być bardzo niebezpieczne w przypadku braku absolutnej wiedzy, na której można się oprzeć i korzystać z naszych zdolności rozumowania. Jednak Pan ochronił swych wiernych w tym względzie, dostarczając w swym Słowie właściwych podstaw do rozmyślania na każdy temat, włączając nasze obowiązki wobec Stwórcy oraz naszych bliźnich. Pismo Święte ustanawia pewne ogólne kierunki i zaprasza