PYTANIE BIBLIJNE

      Pytanie – Które z przymierzy jest większe, Przymierze Abrahamowe czy Nowe Przymierze?

      Odpowiedź – Przymierze Abrahamowe jest zarządzeniem obejmującym wszystko. Jest w nim zawarte wszystko, co Bóg dokonał i czego jeszcze dokona dla naszego rodu. Przymierze Zakonu zostało dodane do tego Przymierza „z powodu przestępstw” (Gal. 3:19, BW). Chociaż Przymierze Zakonu było jedynie typicznym zarządzeniem, niemniej jednak rozwinęło pewną klasę, która w podrzędny sposób będzie użyta przez Boga w błogosławieniu ludzkości podczas Wieku Tysiąclecia. To Przymierze jest reprezentowane przez Hagar, a jej syn, Ismael, przedstawia naród Izraela (Gal. 4:21-31). Chrystus − Głowa i Ciało, jest reprezentowany w Izaaku, synu Sary. Sara, pierwsza żona Abrahama, przedstawia część Przymierza Abrahamowego rozwijającą Chrystusa, odnoszącą się głównie do potomstwa duchowego. Czasami mówimy o tej części, jako o Przymierzu Sary. To Przymierze Sary – Przymierze Łaski – rodzi klasę Izaaka − Chrystusa, Głowę i Ciało.

      Tak jak Izaak nie urodził się w zwykły sposób (ponieważ Abraham i Sara byli naturalnie za starzy), lecz był stworzeniem wyjątkowym, tak też było z Chrystusem. Ta klasa „Izaaka” najwyraźniej jest nowym stworzeniem. Jezus – Głowa − stał się nowym stworzeniem w Jordanie. Ciało było formowane z członków upadłej ludzkości podczas Wieku Ewangelii. Boskim zaproszeniem dla nich było, by składali swe ciała jako żywe ofiary (Rzym. 12:1), aby wraz ze swą Głową mogli osiągnąć Boską naturę – było to coś, czego nigdy przedtem nie zaoferowano. Po skompletowaniu klasy Chrystusa i ich wejściu z Chrystusem na Jego tysiącletni tron (Mat. 25:31), błogosławieństwo określone w Boskiej obietnicy dla Abrahama dotrze do wszystkich rodzin na Ziemi. Ono dotrze do nich przez potomstwo „Izaaka”: klasę Chrystusa, a podrzędnie przez Wielką Kompanię, a także przez Starożytnych i Młodocianych Godnych, rozwiniętych odpowiednio przed i po czasie, w którym wierzący mogli stać się członkami Małego Stadka.

      Podczas nadchodzącego Mesjańskiego Wieku, czyli Wieku Tysiąclecia, wszystkie ludy i rodziny Ziemi, które w tym życiu nie miały takiej możliwości, będą błogosławione przywilejem, czyli możliwością stania się dziećmi Abrahama − dziećmi Bożymi. W tym obrazie Abraham przedstawia Boga. Bóg powiedział do Abrahama: „[…] ustanowiłem cię ojcem wielu narodów” (1Moj. 17:5, UBG; Rzym. 4:17), „I w twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi […]”.Będą one błogosławione pod Nowym Przymierzem − zarządzeniem, za pomocą którego zostaną wypełnione ziemskie zarysy Przymierza Abrahamowego w stosunku do Izraela i innych. Zgodnie z tym, Przymierze Abrahamowe obejmuje wszystkie inne przymierza, które są jedynie różnymi zarysami Boskiego zamierzenia, przez które dzieło zawarte w wielkim Przymierzu Abrahamowym ma być dokonane.

      Po śmierci Sary, Abraham, reprezentujący Boga, pojął następną żonę o imieniu Ketura, przedstawiającą Nowe Przymierze. Miał z nią liczne dzieci (1Moj. 25:1-3), będące typami tych, którzy otrzymają życie wieczne pod Nowym Przymierzem. Tak właśnie zostało przedstawione Nowe Przymierze i jego wspaniałe dzieło doprowadzania do życia wielu osób – do „chwalebnej wolności dzieci Bożych” (Rzym. 8:19, 21, BW).

BS 2023, s. 31-32

————-
w ramce

PAMIĄTKA ŚMIERCI JEZUSA CHRYSTUSA W 2023 ROKU

Poniedziałek, 3 kwietnia po godz. 18.00
————–

————-
w ramce

SPÓJRZ WSTECZ Z PRZEBACZENIEM,  W PRZYSZŁOŚĆ Z NADZIEJĄ I W GÓRĘ Z WDZIĘCZNŚCIĄ.
————–