WĄŻ ZOSTAJE PRZEKLĘTY

      Wtedy Bóg zapytał: Kto ci powiedział, że jesteś nagi? Czy jadłeś z drzewa, z którego zakazałem ci jeść?

      A Adam odpowiedział: Kobieta, którą mi dałeś, aby była ze mną, dała mi z tego drzewa i jadłem.

      A Pan Bóg powiedział do kobiety: Co zrobiłaś? I odpowiedziała kobieta: Wąż mnie zwiódł i jadłam.

      Wtedy Pan Bóg powiedział do węża: Ponieważ to uczyniłeś, będziesz przeklęty wśród wszelkiego bydła i wszelkich zwierząt polnych. Na brzuchu będziesz się czołgać i proch będziesz jeść po wszystkie dni swego życia!

      I wprowadzę nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem, ono zmiażdży (crush – Rotherham, przyp. tłum.) ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę.

      Do kobiety powiedział: Wielce pomnożę twoje cierpienia i twoje poczęcia; w bólu będziesz rodziła dzieci, a twoje pragnienia będą się kierowały do twego męża, a on panować będzie nad tobą.

      A do Adama rzekł: Ponieważ usłuchałeś głosu żony swojej i jadłeś z drzewa, z którego ci zabroniłem, mówiąc: Nie będziesz z niego jadł − przeklęta będzie ziemia z twojego powodu! W trudzie będziesz z niej spożywać po wszystkie dni swego życia! Ciernie i osty rodzić ci będzie i żywić się będziesz roślinami polnymi. W pocie czoła będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty. Bo prochem jesteś i w proch się obrócisz.

      I Adam nadał swojej żonie imię Ewa, bo ona była matką wszystkich żyjących.

      I Pan Bóg sporządził Adamowi i jego żonie odzienie ze skór, i przyodział ich.

      Wtedy Pan Bóg powiedział: Oto człowiek stał się jak jeden z nas: znający dobro i zło. Wygnajmy go, aby nie wyciągnął ręki i nie zerwał owocu z drzewa życia, by jeść i żyć na wieki. Dlatego Pan Bóg wygnał go z ogrodu Eden, aby uprawiał ziemię, z której został wzięty. I tak wygonił człowieka, a na wschód od ogrodu Eden postawił cherubinów i promienisty miecz obracający się na wszystkie strony, aby strzegły drogi do drzewa życia.

ZAMORDOWANIE ABLA

1Moj. 4:1-22, 25

      Ewa urodziła Adamowi syna, dała mu na imię Kain i powiedziała: Otrzymałam mężczyznę od Pana. Potem urodziła jeszcze jego brata Abla. A Abel był pasterzem owiec, a Kain uprawiał rolę.

      Z biegiem czasu stało się, że Kain przyniósł Panu ofiarę z plonów rolnych. Także Abel złożył ofiarę z pierworodnych trzody swojej i z ich tłuszczu. A Pan spojrzał łaskawie na Abla i jego ofiarę; lecz na Kaina i na jego ofiarę nie spojrzał.

      Kain bardzo się rozgniewał i spochmurniała jego twarz.

      Wtedy Pan zapytał Kaina: Dlaczego się rozgniewałeś? I czemu spochmurniała twoja twarz? Jeśli będziesz dobrze czynił, czy nie zostaniesz wywyższony? A jeśli nie będziesz dobrze czynił, grzech czyha u drzwi. Kusi cię, lecz ty masz nad nim panować.

      I Kain rozmawiał ze swoim bratem Ablem. A gdy byli na polu Kain powstał przeciwko swemu bratu Ablowi i zabił go.

      Wtedy Pan zapytał Kaina: Gdzie jest twój brat Abel? On odpowiedział: Nie wiem. Czy ja jestem stróżem mego brata?

      Bóg zapytał go: Cóż uczyniłeś? Głos krwi twego brata woła do mnie z ziemi. Teraz przeklęty będziesz na ziemi, która otworzyła swe usta, aby przyjąć krew brata twego, przelaną twoją ręką. Gdy będziesz uprawiał rolę, nie da ci już swego plonu. Tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi.

      Wtedy Kain powiedział do Pana: Zbyt ciężka jest moja kara, abym mógł ją znieść. Oto wyganiasz mnie dziś z powierzchni ziemi, a przed twoją twarzą będę ukryty. Będę tułaczem i zbiegiem na ziemi, a stanie się tak, że każdy, ktokolwiek mnie spotka, zabije mnie. Pan mu odpowiedział: Nie! Ktokolwiek zabiłby Kaina, poniesie siedmiokrotną zemstę. Położył też Pan na Kainie znak (Pan dał Kainowi znak – Rotherham, przyp. tłum.), aby go nikt nie zabijał, kto go spotka.

      Wtedy odszedł Kain sprzed oblicza Pana i zamieszkał w ziemi Nod, na wschód od Edenu. A Kainowi urodził się Enoch i zbudował Kain miasto i nazwał je od imienia swego syna, Enoch. A Enochowi urodził się Irad, a Irad spłodził Mechujaela; a Mechujael spłodził Matuszaela, a Matuszael spłodził Lameka.

      Lamek pojął sobie dwie żony; imię jednej było Ada, a imię drugiej − Silla. Ada urodziła Jabala, który był praojcem mieszkających w namiotach i pasterzy. Jego brat miał na imię Jubal i był ojcem wszystkich grających na harfie i na flecie. A Silla urodziła Tubalkaina, który był rzemieślnikiem wszelkiej roboty od miedzi i żelaza.

      A Ewa znowu urodziła syna i dała mu na imię Set, mówiąc: Bóg dał mi innego potomka zamiast Abla, którego zabił Kain.

BS 2023, s. 30-31