podczas Epifanii – przy samym końcu Wieku Ewangelii, po tym, gdy cztery wybrane klasy zostały w pełni uzupełnione w swoim członkostwie. Cztery wybrane klasy z potomstwa Abrahama są przedstawione jako służące na Dziedzińcu Przybytku, wzniesionego dla Izraela na pustyni, a ci poświęcający się, są zobrazowani jako będący wśród tych w Obozie – stąd nazwa „Obozowcy”; (4) Midian: Ci cieleśni Izraelici, którzy podczas Wieków Żydowskiego i Ewangelii przez wiarę i praktykę weszli pod Przymierze Abrahamowe i Mojżeszowe i pozostali im wierni, chociaż nie poświęcili się; (5) Jesbok: Ci poganie (i niektórzy Żydzi), którzy przez cały Wiek Ewangelii, włączając nasze czasy – chociaż nie poświęcili się, czyli nie oddali swego życia Bogu – pokutowali za grzechy i przyjęli Jezusa jako swego Zbawiciela oraz pozostali wierni okupowi i sprawiedliwości; i (6) Suach (nizinne miejsce, depresja): Niewybrana, niewierząca ludzkość, składająca się z niewierzących pogan i tych cielesnych Izraelitów, którzy porzucili obietnice Przymierza. Niewierzący są przedstawieni przez „córki”, a wierzący przez „synów” – mocniejszych (Joela 2:28 i Izaj. 60:4).

Wydaje się, że sześciu synów Ketury przedstawia sześć klas, które otrzymają życie wieczne pod Nowym Przymierzem, po tym, gdy dwie wybrane, spłodzone z Ducha klasy Wieku Ewangelii (Małe Stadko i Wielka Kompania – Łuk. 12:32; Obj. 7) pierwsze przeszły z śmierci do żywota (Jana 5:24; 1Jana 3:14) i otrzymały swe dziedzictwo w duchowej sferze z Panem (Jana 14:3; Mat. 5:12). Inni potomkowie Ketury przedstawiają podziały w tych sześciu klasach.

Zatem, jakże znaczące są trzy żony Abrahama, reprezentujące trzy wielkie przymierza: Sary (księżniczka), zarysy Przymierza Związanego Przysięgą, zawartego z Abrahamem rozwijające Chrystusa; Hagar (ucieczka) − Przymierze Zakonu, które zostało ustanowione, by prowadzić do życia, lecz okazało się, że prowadzi do śmierci (Rzym. 7:10) i zostało porzucone podczas Wieku Ewangelii (Gal. 4:30) i Ketury (kadzidło), które niesie błogosławieństwa restytucji wszystkim narodom Ziemi w Wieku Tysiąclecia! O, jak Przymierze Sary (księżniczka) wyłania się ponad innymi! Nie zapominajmy, że Ciało musiało umrzeć z Głową, Jezusem, aby z Nim żyć (2Tym. 2:11, 12) i mieć z Nim udział w chwalebnym Pośredniczącym dziele kropienia i oczyszczania świata w nadchodzącym Wieku Tysiąclecia. I niech każdy z nas będzie wierny w służeniu Panu teraz, abyśmy w świecie, „[…] który ma przyjść” (Żyd. 2:5, BW), również mogli mieć udział w pomaganiu ludzkości na Drodze Świętej, by otrzymała radość i zadowolenie, kiedy smutek i wzdychanie znikną (Izaj. 35).

BS 2023, s. 25-29

WYKŁADY BIBLIJNE

Historie napisane prostym językiem. Z jedynej Księgi, która nigdy się nie starzeje.

Lekcja 2. Upadek człowieka 1Moj. 3:2-24 (w oparciu o UBG)

Zamordowanie Abla 1Moj. 4:1-22, 25 (w oparciu o UBG)

A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie inne zwierzęta polne, które stworzył Pan Bóg. I powiedział do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział, że nie będziecie jedli z każdego drzewa ogrodu?

A kobieta powiedziała do węża: Możemy jeść owoce z drzew ogrodu, ale o owocu drzewa, które rośnie w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie będziecie z niego jedli ani nie będziecie go dotykali, abyście nie umarli.

Na to rzekł wąż do kobiety: Na pewno nie umrzecie, lecz Bóg wie, że dnia, którego zjecie z niego, otworzą się wasze oczy i będziecie jak bogowie znający dobro i zło.

A gdy kobieta zobaczyła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, miłe dla oczu, a drzewo budzi pragnienie zdobycia wiedzy, zerwała z niego owoc i jadła. Dała też swemu mężowi, który był z nią i on też jadł. I otworzyły się im obojgu oczy i zobaczyli, że byli nadzy; spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski.

I usłyszeli głos Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie w powiewie dnia. I Adam, i jego żona ukryli się przed obecnością Pana Boga wśród drzew ogrodu.

I Pan Bóg zawołał do Adama i zapytał go: Gdzie jesteś? A on odpowiedział: Usłyszałem twój głos w ogrodzie i zląkłem się, gdyż jestem nagi, i ukryłem się.