tak właśnie jest. Apostoł mówi: „Na ostatek, bracia! miejcie się dobrze; doskonałymi bądźcie, cieszcie się, jednomyślnymi bądźcie, w pokoju żyjcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami […]” (2Kor. 13:11) i jeszcze: „Jeśli więc w Chrystusie jest jakaś zachęta [pocieszenie], jakaś pociecha miłości, jakaś wspólnota Ducha, jakieś współczucie i zmiłowanie, dopełnijcie radości mojej i bądźcie jednej myśli, mając tę samą miłość, zgodni, ożywieni jednomyślnością” (Filip. 2:1, 2, BW).

      Jak wielką zachętą do jedności, pokoju i braterskiej życzliwości są te słowa! One radzą nam, abyśmy byli cierpliwi, długo znoszący, życzliwi, pomocni oraz pocieszali się wzajemnie w kościele, tak aby Duch Pana mógł obfitować we wszystkich, aby każdy mógł zrobić największy możliwy postęp na właściwej drodze. Drodzy bracia i siostry, bądźmy coraz bardziej godni imienia Barnaby – pocieszyciela braci. Niech Duch Święty obfituje w nas coraz bardziej, ponieważ to podoba się Panu. Abyśmy wszyscy będąc obficie nim napełnieni, mogli być synami i córkami pociechy w Syjonie, przedstawicielami naszego Ojca i przewodami Ducha Świętego oraz prawdy.

BS 2023, s. 18-24

————-
w ramce

Cieszmy się z nadziei chwały Bożej.
————–

Trzy wielkie przymierza

      PRZYMIERZE składa się z obietnic wiążących albo jedną stronę – jednostronne lub bezwarunkowe przymierze. Przymierze może też warunkowo wiązać ze sobą dwie strony; jest to dwustronne lub warunkowe przymierze. Bóg zawierał z ludźmi różne przymierza. Jednak trzy z nich bardzo mocno się wyróżniają, ponieważ w nich zostały zawarte wszystkie dobrodziejstwa dla ludzkości.

————-
w ramce

PRZYMIERZE ABRAHAMOWE PRZYMIERZE ZAKONU NOWE PRZYMIERZE
————–

————-
w ramce

PRZYMIERZE ABRAHAMOWE

1. Przymierze Boga z Abrahamem jest przymierzem bezwarunkowym (Gal. 3:16, 29, BW).
————–

      Przymierze Boga z Abrahamem. To przymierze, przymierze bezwarunkowe, zawiera i obejmuje błogosławieństwa dla naturalnych, ziemskich potomków Abrahama i dla reszty ziemskiego potomstwa, a także dla wyższego, duchowego potomstwa, „a tym jest Chrystus”. „A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy” (Gal. 3:16, 29, BW). Jeśli weźmiemy tę myśl pod uwagę, to ona pomoże nam uchwycić pełne znaczenie tego przymierza. Przymierze Boga z Abrahamem zostało z nim zawarte po śmierci jego ojca, kiedy wszedł do ziemi Kanaan (1Moj. 12:1-5). Zostało potwierdzone i rozszerzone w Przymierzu Związanym Przysięgą (1Moj. 22:16-18), określającym dwa rodzaje potomstwa – duchowe, czyli niebiańskie i ludzkie, czyli ziemskie.

      Duchowe potomstwo jest nazwane gwiazdami na niebie. Jezus nazywa siebie „gwiazdą jasną i poranną” (Obj. 22:16), a resztę duchowego potomstwa − duchowych wybrańców, podrzędnymi gwiazdami. Wydaje się, że gwiazdy miały wielką wagę i znaczenie dla starożytnych, którzy spoglądali na nie z zabobonną czcią, wierząc, że one rządzą losami zarówno narodów, jak i ludzi. Tak, ta część potomstwa przymierza, która jest reprezentowana przez gwiazdy na niebie oznacza duchowych władców – w szczególności Chrystusa i Jego Oblubienicę. O ziemskim potomstwie mówi się jako o piasku, „[…] który jest na brzegu morskim […]” (1Moj. 22:17). Piasek przedstawia ziemskich ludzi rozwiniętych pod tym przymierzem, podobnie jak gwiazdy przedstawiają niebiańskich ludzi rozwiniętych pod tym przymierzem.

      Czytając o tym przymierzu zauważymy, że ono zawiera te dwa elementy i dotyczy zarówno naturalnego jak i duchowego Izraela (1Moj. 12:2, 3; 13:14-16; 15:5, 18; 22:16-18; 26:3, 4; 28:13, 14). Apostoł Paweł zapewnia nas, że „potomstwem” wspomnianym w tym przymierzu jest Chrystus i Kościół (Gal. 3:16, 29). Cielesny Izrael utracił przywilej stania się