Sztandar Biblijny nr 311 – 2023 – str. 4

Gal. 3:12). Oni chętnie przyjęli tę propozycję i starali się żyć sprawiedliwie, usiłowali zachować Zakon. Jednak nie osiągnęli życia wiecznego pod tym Zakonem, ponieważ nie mogli go wypełnić; nie dlatego, że Zakon był wadliwy, lecz dlatego, że oni − podobnie jak wszyscy pozostali członkowie upadłego rodu Adama − byli niedoskonali. Bóg wiedział o ich słabościach i dozwalał, by byli rozczarowani rezultatem swego Przymierza, niemniej jednak sprawił, że ono było dla nich wielkim błogosławieństwem – środkiem, przez który byli pouczani i który, jak dostrzegliśmy, przygotował kilka tysięcy z nich, by mieli tak dojrzały stan serca, że byli gotowi przyjąć Zbawiciela i stać się Jego uczniami.

————-
w ramce

Ludzie – Bóg

Grzech oddziela nas od Boga
————–

      Zatem Żyd miał przewagę nad poganinem aż do tamtego czasu: Miał Boskie obietnice. Znał Boskie prawo. Odniósł korzyść, starając się dokonać niemożliwej rzeczy − doskonale zachować to prawo. Gdyby Bóg nie wybrał narodu Izraela, aby włączyć go w procesy szkolenia pod Przymierzem Zakonu (Gal. 3:24), to mógłby „przymknąć oko” na ich niewiedzę itd., jak to uczynił z przestępstwami innych narodów aż do tego czasu.

TERAZ NAKAZUJE WSZYSTKIM LUDZIOM WSZĘDZIE, ABY POKUTOWALI

      Jaka tajemnica tkwi w tej zmianie ze strony Boga – z niezwracania uwagi na grzechy i niedoskonałości świata, do nakazania ludziom, aby pokutowali? Jeśli przez tysiące lat słuszne było niezwracanie uwagi na ich grzechy, to dlaczego Bóg nadal tak nie robi? Apostoł odpowiada na to pytanie, mówiąc nam, że ta zmiana w postępowaniu Boga, który posłał wiadomość, aby świat pokutował, była oparta na fakcie, iż Jego wieczne cele w owym czasie osiągnęły taki etap rozwoju, który uzasadniał posłanie takiej wiadomości.

      Syn Boży opuścił chwałę, którą miał u Ojca zanim powstał świat: Upokorzył samego siebie, by stać się człowiekiem. Jako człowiek Chrystus Jezus, był On posłuszny życzeniu Niebiańskiego Ojca i ofiarniczo złożył swe życie – najpierw, aby mogli z niego odnieść korzyść poświęceni wierzący obecnego Wieku Ewangelii; następnie, aby oni mogli błogosławić ludzkość podczas Mesjańskiego panowania (1Tym. 2:6; 1Jana 2:2).

      Przez pewien czas, ta dobra nowina była ograniczona tylko do narodu żydowskiego (Mat. 10:5, 6), lecz trzy i pół roku po ukrzyżowaniu,

Kol.2

czas wyłącznej łaski dla Izraela, w związku z tym przesłaniem, dobiegł końca i wówczas dozwolono, by dobra wieść o wielkiej radości dotarła do wszystkich pogan, na tych samych warunkach, jakimi przedtem cieszyli się Żydzi.

      Ewangelia, czyli „dobra nowina” zawiera informację, że Bóg w swym miłosierdziu sprawił, iż wyrok śmierci na Adama i jego rodzaj nie będzie wieczny oraz że będzie zmartwychwstanie umarłych, zarówno sprawiedliwych jak i niesprawiedliwych (Dz.  24:15), i że zabezpieczenie tego zostało już dokonane przez śmierć Odkupiciela. Można zapytać, jaka byłaby korzyść ze wzbudzenia zmarłych, gdyby bezpośrednio po tym, wszyscy zostali umieszczeni z powrotem dokładnie tam, gdzie są obecnie?

      Odpowiedź brzmi, że nie byłoby żadnej korzyści z takiego wzbudzenia do zmartwychwstania. Jeśli Żydzi nie mogli przestrzegać Prawa i jeśli ci z pogan, którzy mieli najlepsze intencje, okazali się niedoskonali, a ich najlepsze wysiłki, by w obecnym życiu zostać uznanymi przed Bogiem, okazały się niepowodzeniem, jakie dobro wyniknęłoby z samego wzbudzenia ich ze snu śmierci? Czy nie byłoby mądrzej i lepiej pod każdym względem pozwolić im zginąć jak dzikim zwierzętom?

      Odpowiadamy, że Słowo Boże ujawnia bardzo wspaniały rezultat Boskiego planu zbawienia. Słowo zmartwychwstanie, jak jest używane w Biblii, oznacza o wiele więcej niż tylko przywrócenie czynności życiowych. Ono oznacza wzbudzenie i co więcej, podniesienie ze wszystkich warunków grzechu i śmierci, stopniowo, stopniowo aż do doskonałości (Łuk. 20:35, 36) – do wszystkiego, co zostało utracone przez ojca Adama, a co zostało odkupione przez ofiarę Pana Jezusa.

„BÓG WYZNACZYŁ DZIEŃ”

      Takie jest zatem znaczenie wywodu Apostoła. Przez dostarczenie Pana Jezusa Chrystusa, jako Odkupiciela Kościoła i świata, Bóg umożliwił nową próbę lub sąd dla Adama i jego rodu. Pierwszy sąd lub próba Adama odbyła się w Edenie. Tam przez swe nieposłuszeństwo Adam stracił wszystko i sprowadził na siebie i wszystkich z jego rodu Boski wyrok śmierci. Chrystus przyszedł, aby móc odkupić Adama i jego ród, właśnie po to, aby udzielić im indywidualnej, kolejnej pełnej, sprawiedliwej próby, czyli sądu do wiecznego życia lub do wiecznej śmierci.