Sztandar Biblijny nr 310 – 2022 – str. 95

Cierpienia, jakie inwestujemy w naszego charakteru są warte grosza, a zapłata za nie jest diamentem. Kłopoty, które przechodzimy, to nasze inwestycje. Zbieramy je, a kiedy nadejdzie czas dywidendy, otrzymamy wspaniały zysk. Jeśli jesteśmy napełnieni poczuciem Boskiej ekonomii, osiągniemy wspaniały zysk. Charakter podobny do Boskiego jest najbardziej cenną rzeczą, jaką możemy osiągnąć. Bóg sprawia, że wszystkie rzeczy współdziałają w rozwoju tego charakteru w nas. Boskie drogi są wyższe niż drogi ludzkie.

————-
w ramce

Próba naszej wiary jest o wiele cenniejsza niż złoto! Weź swój krzyż, ufaj Panu, zostań jego uczniem!
————–

„UFAJ PANU”

      Gdy sytuacja wydaje się najczarniejsza, a nasze utrapienia są ciężkie, niemalże miażdżące nas, to często myślimy, że wszystko jest przeciwko nam. Lecz w tym wszystkim jest święty plan. Jeśli jesteśmy wierni, to te doświadczenia, które wydają się być przeciwko nam, spowodują jedną rzecz, którą Bóg dla nas zaplanował – rozwiną charakter podobny do Niego. Kiedy jesteśmy kłębkiem wad, Bóg dostrzega w nas jedną rzecz – że mamy serce pełne wiary i że Go miłujemy. Tak, On postanowił zarządzić sprawami dla naszego dobra. PAN ma ręce pełne pracy z nami, jednakże nas nie odrzuci. Przyjmuje nas takimi, jakimi jesteśmy i oczekuje chwalebnych rzeczy, które chce z nas wydobyć. Przybliżamy się do Boga niczym kłębek splątanej wełny, a Jezus jest niczym tkacz, który próbuje rozplątać tę wełnę, dopóki nie będzie mógł zwinąć ją ciasno w okrągły kłębek dobrego charakteru. To wszystko pod Boskim kierunkiem działa w tym celu. Nie jesteśmy w stanie wyrazić naszemu drogiemu Ojcu odpowiedniej wdzięczności za to. Nie myślmy, że wszystko się rozpada, gdy wszystko toczy się pozornie przeciwko nam. Z Bogiem u steru wszystko współdziała dla naszego dobra. W Jer. 15:16 (BW) czytamy: „Ilekroć pojawiały się twoje słowa, pochłaniałem je; twoje słowo było mi rozkoszą i radością mojego serca, gdyż twoim imieniem jestem nazwany, Panie, Boże Zastępów ”.

„A WIEMY”

      To sugeruje, że mamy pewność i ufamy, że nasz werset się wypełni. Bóg nie odmawia swym poświęconym dzieciom potrzebnych instrukcji. 5Moj. 29:28 (BT): „Rzeczy ukryte należą do Boga naszego, Jahwe, a rzeczy objawione – do nas i do naszych synów […]”. Dziecko Boże ma starannie badać wszystko, co PAN nakazał, w miarę, jak to staje się zrozumiałe i być temu posłuszne. Jak błogosławione pocieszenie – jako jedno z Jego powołanych, całym sercem miłujące Boga dziecko Boże – znajduje w zapewnieniu tego wersetu, że wszystkie jego sprawy są pod Boską

Kol.2

Opieką i nadzorem oraz że wszystkie jego doświadczenia są pod oskim kierownictwem działają na rzecz jego rozwoju jako chrześcijanina. W odróżnieniu od biednego świata, którego sprawy są narażone na wszelkiego rodzaju przypadki, chrześcijanin ma zapewnienie że w jego doświadczeniach nie ma przypadków. On wie, że cokolwiek go spotyka, jest wyrażeniem Boskiej miłości i troski oraz że to pomaga mu w osiągnięciu ambicji jego życia – podobieństwa do Chrystusa.

      Każda próba, każde prześladowanie, każda życiowa trudność przychodząca na poświęcone dziecko Boże, jest zamierzona, aby go wypróbować. Kiedykolwiek mamy przywilej przechodzenia ognistych prób i zachowujemy wiarę i zaufanie do Boga oraz odnosimy w nich zwycięstwo, to nasze charaktery stają się bardziej miłe dla Boga, który poddaje nas dyscyplinie właśnie w tym celu. O, tak, nasz Niebiański Ojciec daje nam liczne utrapienia, by wypróbować siłę naszej wiary i one nie są pozostawione przypadkowi! „Aby doświadczenie waszej wiary, o wiele cenniejszej od zniszczalnego złota, które jednak próbuje się w ogniu, okazało się ku chwale, czci i sławie przy objawieniu Jezusa Chrystusa” (1Piotra 1:7, UBG).

      Zarówno głowa jak i serce – umysłowa ocena i poleganie serca – są niezbędne do osiągnięcia wiary, bez której niemożliwe jest podobanie się Bogu, a ono jest celem wszystkich Jego poświęconych dzieci. Dostrzegamy tutaj, jak Chrystus Jezus, okazywał swą ufność, lojalność i wiarę w Boga. To z takim zaufaniem poświęcone dziecko Boże musi być chętne, by zaufać Bogu nie tylko wtedy, gdy sprawy są pomyślne, lecz także zaufać Jego opatrzności wówczas, gdy nie widzi ono wyjścia. Niech wszystkie poświęcone dzieci Boże podążają za instrukcją z Łuk. 14:27: „A ktokolwiek nie niesie krzyża swego, a idzie za mną, nie może być uczniem moim”.

      W trakcie tego rozważania możemy wyraźnie dostrzec potrzebę i celowość doświadczeń! Jednym ze sposobów okazania naszej akceptacji, jako Poświęconych Obozowców Epifanii, dla udzielanych przez Boga doświadczeń jest okazanie naszej lojalności i samoofiary w warunkach opozycji, w jakich znajduje się Boska sprawa. Potrzebujemy tego, jako części wyposażenia charakteru odpowiedniego do naszej obecnej i przyszłej misji oraz po to, abyśmy okazali się zwycięzcami. Bóg dozwala na wiele rodzajów doświadczeń, aby wypróbować naszą lojalność i chęć ofiarowania naszego małego wszystkiego w służbie dla Jego prawdy.

BS 2022, s. 91-94