Sztandar Biblijny nr 310 – 2022 – str. 90
Rutherford i inni błądzący przesiewacze, wyszydzając tę naukę, potwierdzoną i obronioną za naszych dni w Teraźniejszej Prawdzie oraz w innych miejscach, w rzeczywistości szydzą z brata Russella i brata Johnsona. Jak wykazujemy w PT 1972, s. 15, jeśli Bóg robi wyjątek od ogólnej zasady: „dla Żyda najpierw” w przypadku klasy Młodocianych Godnych – która wchodzi pod Nowe Przymierze, lecz, jak sam błądzący przesiewacz przyznaje, jest głównie z pogan, to nie ma oczywiście powodu, dla którego Bóg nie może zrobić wyjątku również w przypadku innej poświęconej klasy – Poświęconych Obozowców Epifanii, którzy wejdą pod Nowe Przymierze, lecz pochodzą głównie z pogan. Klasa ta w podobny sposób jest wierna Bogu w poświęceniu, w czasie, gdy grzech wciąż ma przewagę. Jest to tak, jak być powinno, ponieważ Bóg zawsze udziela najwyższych ze swych łask poświęconym.
————-
w ramce
„Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego i wyjdą […]”. Jana 5:28, 29, BW
————–
Boska ocena poszczególnych osób oraz udzielanie im Jego łask zawsze było i zawsze będzie oparte na podstawie stanu ich serca i na podstawie bliskości ich związku z Bogiem, a nie na czynnikach zewnętrznych, takich jak wygląd, siła, zdrowie itp. (1Sam. 16:7). On nie ma względu na osoby (5Moj. 10:17; 2Kron. 19:7; Dz. 10:34, 35; Rzym. 2:11; Efez. 6:9; Kol. 3:25; 1Piotra 1:17; PT 1942, s. 53, kol. 2., akapit 1.; PT 2004, s. 41, kol. 2., akapit 2.), lecz zwraca uwagę na ich charakter (Rzym. 9:13). Poświęceni (z których wszyscy są uznawani przez Boga za Izraelitów – Żydów, „niezależnie od tego, czy w ciele są Żydami czy poganami”) zawsze są uznawani przez Boga za potomstwo Abrahamowe wyższego rzędu niż niepoświęceni, obojętnie czy są z linii żydowskiej czy też nie.
Podkreślmy bardzo jasno to wyrażenie: „dla Żyda najpierw”. Rozumiemy werset z Rzym. 1:16 (BW): „Albowiem nie wstydzę się ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka”. Wiemy, że Bóg uhonorował Wysokim Powołaniem najpierw Żydów, jednakże fakty wskazują, że zasada: „dla Żyda najpierw”, najwyraźniej nie była przestrzegana w odniesieniu do powołania Młodocianych Godnych ani w odniesieniu do powołania Poświęconych Obozowców Epifanii, chociaż wielu Żydów stanie się Poświęconymi Obozowcami Epifanii, szczególnie podczas drugiej fazy ucisku Jakuba, gdy nadejdzie narodowe nawrócenie Izraela.
Cytujemy: Zasada: „dla Żyda najpierw” będzie w dużym stopniu przestrzegana podczas wzbudzania umarłych i przyprowadzania pod Nowe Przymierze [antytypiczna Ketura – 1Moj. 25:1-4; PT
Kol.2
1957, s. 22-24 – przymierze restytucji] różnych klas, włączając wielu pogan, niektórych z nich przed Żydami ogólnie. Starożytni Godni – Żydzi – w dużym stopniu będą mieć pierwszeństwo. Siedemdziesięciu najbardziej wybitnych Starożytnych i Młodocianych Godnych jest zobrazowanych w Zamramie, pierworodnym Ketury, a pozostali Godni w Joksanie, drugim synu Ketury, a dwaj synowie Zamrana: Seba i Dedan przedstawiają odpowiednio Starożytnych i Młodocianych Godnych. „Każdy, kto ma choćby odrobinę teraźniejszej prawdy [jaka jest na czasie], powinien umieć dostrzec”, że pod przywództwem Starożytnych Godnych, Bóg udzieli Młodocianym Godnym – którzy głównie są poganami – pierwszeństwa przed Żydami ogólnie i przed pozostałą częścią klasy restytucyjnej.
A jeśli Bóg robi wyjątek od zasady: „dla Żyda najpierw” w przypadku klasy Młodocianych Godnych – jednej z klas składających się głównie z pogan, klasy, która wejdzie pod Nowe Przymierze, przymierze restytucji – z pewnością nie ma powodu, dla którego nie mógłby zrobić wyjątku także w przypadku innej klasy – Poświęconych Obozowców Epifanii. Klasa ta składa się głównie z pogan i jest w podobny sposób wierna w poświęceniu się Bogu w czasie, gdy grzech wciąż ma przewagę i która wchodzi pod przymierze restytucji. Bóg udzieli im także pierwszeństwa przed Żydami ogólnie i przed pozostałymi restytucjonistami. A Jego Słowo wskazuje, że to właśnie zamierza zrobić, ponieważ Poświęceni Obozowcy Epifanii są przedstawieni przez Medana, trzeciego syna Ketury, natomiast quasi-wybrani Żydzi są reprezentowani przez Midiana, czwartego syna Ketury. Zatem, zarzut tego błądziciela, powołującego się na słowa: „dla Żyda najpierw”, jest oczywiście bezpodstawny. (Koniec cytatu, PT 1972, s. 15).
PODAWANIE PRAWDY NA CZASIE
Błądziciele podawali i nadal podają stwierdzenia przeciwne do nauk Pastorów Russella, Johnsona i Jolly’ego, związanych z konstruktywną postępującą prawdą, którą ci bracia mieli przywilej wydobyć na światło. Różne zarysy poselstwa prawdy, jakie Pan podał przez brata Russella i które zostały szeroko rozpowszechnione, dotyczyły: Tysiącletniego Panowania Chrystusa i wiązania Szatana rozpoczynającego się w 1874 r., Epifanii jako okresu rozpoczynającego się w 1914 r., niespłodzonych z Ducha poświęconych (Młodocianych Godnych), ostatnich pokrewnych czynności Eliasza i Elizeusza w typie i antytypie, rozdzielenia Małego Stadka i Wielkiej Kompanii itp. Po jego śmierci prawda na te tematy