Sztandar Biblijny nr 310 – 2022 – str. 88

Jest to zmartwychwstanie sprawiedliwych – Łuk. 14:14 (BW): „I będziesz błogosławiony, bo nie mają ci czym odpłacić. Odpłatę bowiem będziesz miał przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych”. To będzie zmartwychwstanie do ziemskiej, ludzkiej natury (Jana 5:28).

      Po nim nastąpi zmartwychwstanie świata -zmartwychwstanie niesprawiedliwych: „Pokładając w Bogu nadzieję, która również im samym przyświeca, że nastąpi zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych” (Dz. 24:15, BW). W Izaj. 25:9 (BW) czytamy: „I będą mówić w owym dniu [Tysiącletnim Dniu]: Oto nasz Bóg [Chrystus], któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z jego zbawienia [zbawienia spod zasłony ignorancji i Adamowej śmierci]!”. Niesprawiedliwi są w ten sposób nazwani, ponieważ obecnie żyją w nieusprawiedliwionym stanie.

      Słusznie się mówi, że istnieją cztery klasy wybrane, oraz POE, które są powoływane pod zarysami zbawienia wyborczego. W SB 2019, s. 54 czytamy, że Bóg uczyni wszystkie pięć przedrestytucyjnych poświęconych klas – Małe Stadko, Starożytnych Godnych, Wielką Kompanię, Młodocianych Godnych i Poświęconych Obozowców Epifanii – symbolizowanych odpowiednio przez góry Syon, Morię, Akrę, Bezetę i pagórek Ofel – szczególnymi pomocnikami dla niewybranych na Drodze Świętości.

      Bóg Jehowa podał nam zrozumienie, że istnieje piąta wybitna klasa, która weszła w związek przymierza z Nim. O Poświęconych Obozowcach Epifanii mówi się jako o wyższej części klasy Królowej z Saby. Ta klasa POE jest nadal powoływana pod szczególnym powołaniem w czasie, gdy grzech wciąż ma przewagę. Nadal jest to poświęcenie do śmierci. Jako przedtysiącletnie potomstwo Abrahama, członkowie tej klasy otrzymają zmartwychwstanie sprawiedliwych. Obecnie oni są także usprawiedliwieni przez wiarę w Chrystusa oraz przyjęci przez Boga w poświęceniu (Przyp. 23:26) jako przedtysiącletnie potomstwo Abrahama pod ziemskimi zarysami Przymierza Związanego Przysięgą. Mają także przywilej modlenia się do Boga i społeczności z Nim. Bóg wielce uhonoruje ich, ponieważ okazują się wierni w większych próbach od tych, jakie będzie przechodził ogół restytucjonistów. Otrzymają przywilej stania się szczególnymi towarzyszami klas Godnych i będą bardzo zdolnymi pomocnikami ludzkości, gdy wraz z nią będą podążać Drogą Świętości. Jak wspaniałego Niebiańskiego Ojca mamy! Jak łaskawy On jest dla nas wszystkich! Zachowujmy samych siebie w miłości i radości Bożej (Judy 21)!

      Czasowe zarysy Boskiego planu pouczają poświęcone dzieci Boże, że po kompletnym wzięciu do nieba Oblubienicy Chrystusa miały być jeszcze trzy

Kol.2

klasy poświęconego ludu Bożego, wypełniające swój bieg w tym życiu – Wielka Kompania, Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii. Wydaje się, że w zastosowaniu po 1954 r. są oni przedstawieni przez trzy grupy kobiet z PnP 6:8 w ich szczególnym związku z antytypicznym Salomonem – naszym Panem. Wielka Kompania, która jest Nowymi Stworzeniami, w duchowej fazie Królestwa, jest następna po Małym Stadku – jeśli chodzi o bliskość relacji z antytypicznym Salomonem. Są oni dlatego przedstawieni odpowiednio przez królowe Salomona, które wśród tych trzech grup miały najbliższy związek z nim. Wraz ze śmiercią pastora Jolly’ego, 14 lutego 1979 r., Wielka Kompania została skompletowana i pozostały obecnie dwie klasy, Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii.

      Podano nam do zrozumienia, że Młodociani Godni są w następnej kolejności jeśli chodzi o bliskość relacji z Salomonem, co jest przedstawione przez jego nałożnice. A ponieważ Poświęceni Obozowcy Epifanii są następni co do bliskości związku, dlatego są reprezentowani przez panny, pozostające w następnym pod względem bliskości związku z Salomonem, chociaż nie był to związek małżeński. I podobnie, jak Wielka Kompania i Młodociani Godni, POE są „bez liczby”, ponieważ nie jest określona liczba żadnej z tych trzech klas. Dziękujemy i wysławiamy Boga i naszego Pana Jezusa za tę i inne dalsze odsłony związanej z nimi teraźniejszej prawdy, jaka jest na czasie dla wzmocnienia Poświęconych Obozowców Epifanii oraz dla solidnego ugruntowania wiary wszystkich nas na Słowie Bożym. Czyż nie jest to w zupełnej zgodzie z ogólnym postępowaniem Pana z nami i z całym Jego ludem w ciągu całego wieku? Czyż nie jest to Jego twierdzenie, że „ […] ścieżka sprawiedliwych […] świeci coraz jaśniej aż do dnia doskonałego” (Przyp. 4:18, UBG)? Wierzymy, że tak jest!

      Jezus jako Najwyższy Kapłan ofiarował swoje człowieczeństwo – antytypicznego cielca w dniu pojednania (3Moj. 16:11-14) i przez swą ofiarniczą śmierć przeszedł poza antytypiczną Drugą Zasłonę, a następnie w swym zmartwychwstaniu powstał jako Boska istota w Świątnicy Najświętszej (Żyd. 10:19, 20). Tam, po swoim wniebowstąpieniu, pokropił antytypiczną krwią cielca Ubłagalnię, a w następstwie tego błogosławieństwa Pięćdziesiątnicy spłynęły na Jego uczniów. Pojawił się w obecności Boga „za nas”, Kościół Pierworodnych – Małe Stadko i Wielką Kompanię (Żyd. 9:24; Cienie Przybytku s. 58,59) i przypisał swą okupową zasługę na ich korzyść. On dokonuje również próbnego usprawiedliwienia dla „tych poświęcających się pomiędzy wiekami” (PT 1999, s. 87; por. E4, s. 407, 408).

      Chociaż osobiście Pan Jezus jest na zawsze z Bogiem w Świątnicy Najświętszej, to jako Najwyższy