Apostoł sugeruje, że zgodnie z Boskim zarządzeniem, na pewno zbierzemy plony, które zasialiśmy. Jeśli w naszym codziennym życiu z rodziną, z braćmi i światem, pozwalamy sobie na zawiść, samolubstwo, próżność, na panowanie nad nami ducha ambicji, z większą lub mniejszą dozą gniewu, nienawiści, walki i niezgody, to z pewnością możemy oczekiwać, że słuszne plony nie będą inne od tego, co zasialiśmy. Podczas zmartwychwstania zamiast okazać się kopiami drogiego Syna Bożego, będziemy zupełnie niedostosowani, by być w gronie wybranych.

      Lecz, z drugiej strony, jeśli siejemy Duchowi – czyli, jeśli w codziennych sprawach życia staramy się, aby nasze serca i umysły były w pełnej zgodności i sympatii z Duchem Pańskim, przedstawionym nam w Jego Słowie oraz zilustrowanym w naszym Odkupicielu i Apostołach – wówczas możemy mieć Boskie zapewnienie, że On o nas nie zapomni. Choć możemy być słabi, małoznaczący według ciała, On będzie o nas pamiętał w zmartwychwstaniu i otrzymamy dział w Jego Królestwie ze wszystkimi zwycięzcami. Będziemy żąć z Ducha, jak oświadcza Apostoł: „Bo kto sieje ciału swemu, z ciała żąć będzie skażenie; ale kto sieje duchowi, z ducha żąć będzie żywot wieczny” (Gal. 6:8).

      Jednakże powinniśmy pamiętać, że to sianie i żęcie jest dokonywane przez nowy umysł, nową wolę, a nie przez ciało. Chociaż ciało może być słabe i niedoskonałe, Bóg nie sądzi nas według niego. Przeciwnie, Bóg patrzy na serce, na intencje, na wolę i Jego nagroda lub potępienie będzie zgodna

Kol.2

z tym, czego pragną lub do czego dążą nasze serca. On uzna nas za zwycięzców, jeśli lojalnie i wytrwale będziemy znosić trudności jako dobrzy żołnierze – wierni do końca, niezależnie od tego, z czym to się wiąże.

      Jeśli trwamy w Słowie Pańskim, jako gorliwi i szczerzy uczniowie, naprawdę: „poznacie prawdę […]”, będziemy „utwierdzeni w teraźniejszej prawdzie [prawdzie na czasie]” i „będziemy[…] ugruntowani w Prawdzie”, będziemy „trwali w wierze” oraz będziemy „zawsze gotowi ku daniu odpowiedzi”; „bojować o wiarę raz świętym podaną”, „bojować dobry bój”; by „wydać dobre świadectwo” i wytrwale „znosić trudności jako dobry żołnierz Jezusa Chrystusa” – jako naśladowcy Baranka.

BS 2022, s. 82-86

————-
w ramce

BADAJCIE SAMYCH SIEBIE, czy jesteście w wierze[…].  2kor. 13:5 UBG
————–

RÓŻNE RODZAJE ZMARTWYCHWSTANIA

„I będziesz błogosławiony, bo nie mają ci czym odpłacić. Odpłatę bowiem będziesz miał przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych” (Łuk. 14:14, BW).

Kol.1

      ROZWAŻMY różne rodzaje zmartwychwstania. Zmartwychwstanie Małego Stadka jest nazywane pierwszym zmartwychwstaniem, jak zostało to podane w Obj. 20:6 (BW): „Błogosławiony i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; […] będą kapłanami Boga i Chrystusa i panować z nim będą przez tysiąc lat” (zob. także 1 Tes. 4:16). To zmartwychwstanie jest do Boskiej natury (2Piotra 1:4).

      Następne w kolejności jest zmartwychwstanie Wielkiej Kompanii.

————-
w ramce

RODZAJE ZMARTWYCHWSTANIA

Małe Stadko [Obj. 20:6)
Wielka Kompania [PS. 45:15)
Starożytni i Młodociani Godni (Żyd. 11:40)
Poświęceni Obozowcy Epifanii [Łuk. 14:14)
Zmartwychwstanie Świata (sprawiedliwych i niesprawiedliwych) [Dz. 24:15]
————–

Kol.2

      „W odzieniu haftowanym przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie” (Ps. 45:15; Obj. 7:9-17). Po nim nastąpi zmartwychwstanie Starożytnych i Młodocianych Godnych – lepsze zmartwychwstanie: „Bóg zatroszczył się dla nas [Małego Stadka] o coś lepszego, nie chciał, by oni [Godni] bez nas osiągnęli doskonałość” (Żyd. 11:40, BP).

      Kolejne jest zmartwychwstanie Poświęconych Obozowców Epifanii.