Sztandar Biblijny nr 310 – 2022 – str. 84

polityka i retoryka tych partii znacznie się różni. Ważne jest zrozumienie faktu, że socjalizm czy komunizm jako systemy ekonomiczne niekoniecznie opisują formę rządu. W rzeczywistości niektóre reżimy polityczne, które zostały tak określane, są faktycznie despotyczne lub dyktatorskie.

————-
w ramce

A TO WIEDZ, IŻ W OSTATECZNE DNI NASTANĄ CZASY TRUDNE. 2Tym. 3:15
————–

      Chociaż socjalizm nie dąży do anarchii, to wywoła anarchię. Chociaż dąży do większej wolności i upowszechnienia ziemskich błogosławieństw, to doprowadzi do zrujnowania wszystkich socjalistów. Dzięki niech będą Bogu, że – zgodnie z Jego programem na ruinach obecnych instytucji – ustanowi prawdziwe panowanie wolności na płaszczyźnie miłości, pod przewodnictwem Mistrza i Jego współdziedziców!

      Królestwo Mesjasza nie będzie ustanowione jako republika. Zamiast udzielenia ludzkości większej władzy i dopuszczenia, by wszystko było rozstrzygane przez wolę ludu i głosowanie, Królestwo Mesjasza dokona czegoś odwrotnego. Ono ustanowi prawo, będzie karać każde naruszenie prawa i zwracać ludziom uwagę na fakt, że nie mają kwalifikacji do rządzenia sobą i dlatego Bóg zarządził ustanowienie Królestwa Mesjasza, by panowało nad ludzkością, gdy ona jest w niedoskonałym stanie. Przez restytucję to Królestwo ma doprowadzić ludzkość do pełnej doskonałości tak, aby jak pierwotnie zaplanowano, wszyscy mogli być królami, a w przypadku, gdy nie osiągną tego standardu, zostaną zniszczeni jako nienaprawialni – jako miłośnicy nieprawości. W 2Tym. 3:1-5 (BW) mamy mocne przesłanie: „A to wiedz, że w dniach ostatecznych nastaną trudne czasy: Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźnierczy, rodzicom nieposłuszni, niewdzięczni, bezbożni, bez serca, nieprzejednani, przewrotni, niepowściągliwi, okrutni, nie miłujący tego, co dobre, zdradzieccy, zuchwali, nadęci, miłujący więcej rozkosze niż Boga, którzy przybierają pozór pobożności, podczas gdy życie ich jest zaprzeczeniem jej mocy; również tych się wystrzegaj”. Jest to wielkie wyzwanie dla poświęconych dzieci Bożych: „I nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, ale je raczej karćcie” (Efez. 5:11, BW).

      Odkupienie dokonane przez śmierć Pana Jezusa ma ostatecznie dotrzeć do każdego członka rodu Adama, a nie tylko będzie ono zastosowane do przywrócenia ludzkości do poziomu ludzkiej doskonałości umysłu i ciała, lecz będzie obejmować powrót do sprawowania przez nich królewskiej władzy. W republice uznaje się fakt równości ludzi wobec prawa. W republice każdy człowiek jest królem;

Kol.2

a ci królowie głosują, aby jeden z nich był prezydentem – królem, lub inaczej, aby sprawował władzę wykonawczą, jako sługa wszystkich. Jest to teoria – ideał, lecz wszyscy wiemy, że jest ona mniej lub bardziej ułomna. Na próżno twierdzi się, że wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi, gdy wszyscy wiemy, że istnieją wielkie nierówności pod względem urodzenia, charakteru, talentu, siły woli. W słusznym czasie republika będzie idealnym stanem dla doskonałych ludzi.

      Oczywiście Boski program dla ludzkości jest piękny, prosty i wzniośle wielki! On nie pozostawia nic do życzenia. Jak oświadcza Biblia: będzie on „pożądaniem wszystkich narodów”.

CHRZEŚCIJAŃSKI BÓJ

      Jeśli świecka wolność wymaga walki, to o wiele bardziej możemy spodziewać się, że walczyć będą ci, którzy zajmują jeszcze wyższy, biblijny poziom i którzy walczą o wolność „[…] którą nas Chrystus wolnymi uczynił […]” (Gal. 5:1). Bo chociaż ten werset oświadcza, że Chrystus daje nam tę wolność, to Słowo Boże głosi, że On daje ją tylko tym, którzy jej pragną i którzy będą o nią walczyć. Ta walka nie jest prowadzona przy użyciu cielesnej broni (2Kor. 10:4, 5), której prawo miłości zabrania, lecz dzięki Bogu ma być to potężna walka, burząca warowne twierdze.

      Zatem przeciwko czemu chrześcijanie walczą? Odpowiadamy, że ich główna walka toczy się przeciwko upadłym skłonnościom ich własnej istoty. Dochodzą oni do wniosku, że przez długie wieki, kiedy ludzkość żyła w upadku, grzech stał się wrodzony i zakorzeniony w ich ciele do tego stopnia, że wymaga walki ze strony nowego umysłu. Przez słuchanie Słowa Pańskiego oni otrzymują nowy umysł, czyli usposobienie, które głosząc pokój i przebaczenie grzechów przez wiarę w Chrystusa, zaprasza do nowości życia z Chrystusem przez zupełne poświęcenie wszystkiego na służbę dla Boga – na służbę sprawiedliwości i prawdzie. Dokonanie poświęcenia ze strony wierzącego było podjęciem służby dobrego żołnierza Pana Jezusa. Było to jego zaangażowaniem się, zgodnie z regułami ustanowionymi przez Głównego Wodza, w walkę przeciw grzechowi i samolubstwu, gdziekolwiek one występują.

      Każdy żołnierz ze zdziwieniem odkrywa, że niektóre z jego największych walk odbywają się w nim samym. Naprawdę odkrywa, że świat jest przeciwnikiem zupełnego poświęcenia jego czasu i talentów oraz wpływu do służenia prawdzie. Świat nie jest przygotowany na takie radykalne działanie, które bardziej lub mniej potępia go za jego grzech