Zauważmy także Rzym. 15:1, 2, 3 (BW): „A my, którzy jesteśmy mocni, winniśmy wziąć na siebie ułomności słabych, a nie mieć upodobania w sobie samych. Każdy z nas niech się bliźniemu podoba ku jego dobru, dla zbudowania. Bo i Chrystus nie miał upodobania w sobie samym […]”. Zawsze powinniśmy się starać, by podobać się Bogu.

      Niektórzy w czasach Jezusa, mówiąc o Nim i Jego poselstwie Królestwa, pogardliwie pytali: Czyż może wyjść coś dobrego z Nazaretu? Oni sądzili, że Pan Jezus urodził się w Nazarecie, a nie w Betlejem – mieście Dawida, niedaleko Jeruzalem. W Jana 7:48 (BW) mamy podobną wzmiankę, że niektórzy pytali: „Czy kto z przełożonych lub z faryzeuszów uwierzył w niego?” Jeśli powiemy wielkim nauczycielom religijnym naszych czasów o pewnych biblijnych naukach, takich jak restytucja, oni powiedzą: Nie, nie wierzcie w to.

      Tak, Bóg wybierał i nadal wybiera przedtysiącletnie potomstwo Abrahama. Nie wiemy, jak długo jeszcze będzie to trwało ani jak długo będzie trwała nasza osobista walka. W międzyczasie powinniśmy być tak wierni, jak tylko możemy. Powinniśmy się starać, aby czynić pewnym nasze powołanie i wybór oraz pomagać innym – powołanym i wybranym w Boskim wyborze – w przechodzeniu przez kroki pokuty, wiary oraz w podejmowaniu i zachowywaniu poświęcenia. Powinniśmy także pomagać innym, aby byli oświecani przez dobre biblijne poselstwo prawdy, jakie zostało nam udzielone przez Boga.

      Zostanie przygotowana nowa administracja Ziemi (2 Piotra 3:13). Bóg wcześniej przygotowuje wszystkie swoje narzędzia – wszystkich oficerów i podoficerów do wielkiego dzieła nawrócenia ziemi podczas tysiącletniego Panowania Chrystusa. Jeśli mamy uczynić pewnym nasze powołanie i wybór

Kol.2

oraz być gotowi do takiej służby, to powinniśmy dodawać różne owoce Ducha; powinniśmy sprawić, by były aktywne i by obfitowały w nas. Jednym z najlepszych sposobów dokonania tego jest okazywanie niesamolubnej miłości do innych, szczególnie przez głoszenie im wielkiego poselstwa Królestwa, jakie nam powierzył Bóg Jehowa. Żyjemy w dniach, kiedy znaki czasów wskazują, że ustanowienie Królestwa Bożego na Ziemi nie jest dalekie! Kiedy jakaś partia polityczna w USA ma perspektywę obalenia lub odsunięcia partii znajdującej się przy władzy, to jej członkowie lubią śpiewać: „Znów nadchodzą szczęśliwe dni”, ponieważ wierzą, iż nadchodzi wielki dobrobyt. Lecz my wiemy i śpiewamy o zbliżających się większych „Szczęśliwych Dniach”. Tytuł jednej z naszych pieśni brzmi: „Ach przyjdź błogi Dniu” i ona mówi, że nasze próby się skończą i dalej opisuje czas, kiedy pokój wysoko uniesie swoje berło i gdy Eden zakwitnie i nie będzie w nim grobów. Oczekujemy na te szczęśliwe dni restytucji. Pan Bóg błogosławi nas tą wspaniałą perspektywą! Bądźmy pilni w czynieniu naszego powołania i wyboru pewnym!

      W Żyd. 5:8 Bóg Jehowa wypowiedział wielką obietnicę: „A choć był Synem Bożym, wszakże z tego, co cierpiał, nauczył się posłuszeństwa”. Z Bogiem Jehową u steru, wspierani przez Jego wypróbowanego w sprawiedliwości Syna, będąc nieczyści, będziemy mogli zrzucić nasze brudne łachmany niesprawiedliwości oraz odczuwać wielką radość w Panu. „[…] weselić się będzie moja dusza z mojego Boga, gdyż oblókł mnie w szaty zbawienia, przyodział mnie płaszczem sprawiedliwości […]” (Izaj. 61:10, BW).

BS 2022, s. 70-76

WARTOŚĆ STUDIOWANIA BIBLII

„Pokarm zaś stały jest dla dorosłych, którzy przez długie używanie mają władze poznawcze wyćwiczone do rozróżniania dobrego i złego” (Żyd. 5:14, BW).

Kol.1

      NAWET jeśli ktoś jest już osobą dojrzałą, to jednak każdy, kto niedawno został obdarowany Duchem Świętym, jest „niemowlęciem w Chrystusie” i jako taki, zgodnie z radą Apostoła, pragnie „szczerego mleka Słowa”. Ta figura retoryczna oznacza proste prawdy biblijne, podstawowe doktryny ewangelii Chrystusa, wyraźne, jasne stwierdzenia Słowa Prawdy. Są nimi: (1) pierwotna doskonałość i chwała człowieka, stworzonego na obraz i podobieństwo Boga; (2) upadek ojca Adama i ludzkości będącej już w jego biodrach, gdy został poddany na próbie w ogrodzie Eden; (3) wynikająca z tego kara śmierci, ogłoszona mu przez sprawiedliwego i mądrego Stwórcę; (4)

Kol.2

dostarczenie ceny okupu za Adama i jego potomstwo; (5) równoważna cena złożona na Kalwarii, kiedy człowiek Chrystus Jezus oddał samego siebie na okup za wszystkich, o czym będzie świadczone we właściwym czasie; (6) powołanie Kościoła Ewangelii do zmiany natury z ludzkiej na duchową; i (7) rzeczywiste wyzwolenie ludzkości z niewoli grzechu i śmierci we właściwym dla Boga czasie oraz we właściwy dla Niego sposób (1Moj. 1:27, 31; 2:17; 3:19; Rzym. 6:23; 1Kor. 15:22; 1Tym. 2:5,6; Dz. 3:19-23).

      Ci, którzy zwracają się do Boga i w prostej wierze przyjmują te prawdy, a także starają się wieść