Sztandar Biblijny nr 309 – 2022 – str. 75

tam, gdzie możemy – nie tylko samolubnie myśląc o sobie i swoich sprawach – lecz niesamolubnie służąc, starając się dotrzeć do innych z drogocennym poselstwem. Znając te środki, będziemy się różnić od ludzi tego świata. Będziemy w świecie, lecz nie ze świata.

NIEPOŚWIĘCENI BĘDĄ PRZESZKADZAĆ W NASZYM WYBORZE

      W obecnym złym świecie podczas świeckich wyborów często wybierani są ci, którzy praktykują różne złe rzeczy. Tak nie dzieje się, gdy wybiera Bóg. W 1Kor. 6:9-11 (BW) Apostoł Paweł mówi nam o pewnych rzeczach, które uniemożliwią nasz wybór. On mówi: „Albo czy nie wiecie, że niesprawiedliwi Królestwa Bożego nie odziedziczą? Nie łudźcie się! Ani wszetecznicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozpustnicy, łożnicy, ani złodzieje, ani chciwcy pijacy, ani oszczercy, ani zdziercy Królestwa Bożego nie odziedziczą. A takimi niektórzy z was byli; aleście obmyci, uświęceni i usprawiedliwieni w imieniu Pana Jezusa Chrystusa i w Duchu Boga naszego”. Możemy się zmienić i aby zostać wybranymi przez Boga, musimy odrzucić te cechy, które uniemożliwiają uczynienie naszego wyboru i powołania pewnym.

————-
w ramce

USPRAWIEDLIWIENIE Z WIARY

Wierz w Jezusa jako naszego Zbawiciela!

POŚWIĘCENIE

Stanowisko, społeczność, oddanie wsparcie i zachęta przez Boskie obietnice.

Czyń wolę Bożą – nie swoją wolę!

„Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba”. Rzym. 12:1 UBG
————–

      Podobne napomnienie Apostoł Paweł daje w Efez 5:1-5 (BT): „Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował mego siebie wydał za nas w o na wdzięczną wonność Bogu. O nierządzie zaś i wszelkiej nieczystości albo chciwości niechaj nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym, ani o tym, co haniebne, ani o niedorzecznym gadaniu lub nieprzyzwoitych żartach, bo to wszystko jest niestosowne. Raczej winno być wdzięczne usposobienie. O tym bowiem bądźcie przekonani, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec – to jest bałwochwalca – nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga”. Nikt, kto rozmyślnie trwa w którejkolwiek z tych złych praktyk, nie znajdzie się wśród Boskich wybrańców. Jeśli przybliżymy się do Boga, prawdziwie pokutując i dostąpimy przebaczenia, które przychodzi przez Jezusa i Jego okupową ofiarę, możemy zostać oczyszczeni z naszych grzechów. Izaj. 1:18 (UBG) mówi: „Chodźcież teraz, a rozsądźmy, mówi PAN: Choćby wasze grzechy były jako szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby były

Kol.2

czerwone jak karmazyn, staną się białe jak wełna”. W 1Jana 1:7 (BW) czytamy: „Jeśli zaś chodzimy w światłości, jak On sam [Bóg Jehowa] jest w światłości, społeczność mamy z sobą, i krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu”.

      Wersety z Jana 3:15, 16, 36 także wskazują, iż poświęcenie jest niezbędne. W każdym z tych wersetów uzyskanie wiecznego, wiecznie trwającego życia jest uzależnione od wiary „w” Syna (tak jest w jęz. greckim; zob. Diaglott). Nikt nigdy nie wszedł do Ciała Chrystusowego (Efez. 1:22, 23) ani nigdy nie wszedł do społeczności z Nim jako swą Głową (Efez. 1:10) w żaden inny sposób, jak tylko przez poświęcenie – przez wyrzeczenie się własnej woli i woli świata oraz przyjęcie Jego woli jako swej własnej. Będąc usprawiedliwieni przed Bogiem przez wiarę w przelaną za nas krew Jezusa, jesteśmy zapraszani do przedstawienia ich usprawiedliwionych w ten sposób ciał – świętych i godnych przyjęcia przez Boga dzięki okupowej ofierze Chrystusa – poświęceniu (Rzym. 12:1). Ci, którzy w ten sposób nie wykorzystują swego usprawiedliwienia z wiary – jakie zostało im dane, aby nadawali się do przyjęcia w Boskich oczach, tak, aby mogli wejść w związek przymierza z Nim otrzymują tę łaskę (przychylność) Boga nadaremnie (2Kor. 6:1).

      Pismo Święte wyraźnie wskazuje nam, że aby mieszkać w Chrystusie potrzebne jest coś więcej niż tylko dokonanie poświęcenia. Poświęcenie otwiera drzwi i daje nam stanowisko przed Bogiem, daje nam społeczność, daje nam podstawę i zachętę Boskich obietnic oraz stawia nas na drodze. Jednak zachowanie obecnie tego stanowiska w rodzinie Chrystusa wymaga wydawania owoców – dowodów miłości i oddania, jak wyraził to Mistrz w przypowieści o winnym krzewie, mówiąc: „Każdą latorośl, która we mnie owocu nie przynosi, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby obfitszy owoc przyniosła” (Jana 15:2). Poświęcone dziecko Boże musi codziennie nieść swój krzyż, a nasza wierność polega na walce ze słabościami ciała. Nasza wierność w niesieniu krzyża jako poświęconych, polega na gotowości stania w obronie prawdy oraz każdej zasady sprawiedliwości, bez względu na koszty zerwania przyjaźni lub rozpalenia wrogości. Jesteśmy zachęcani, by stać się uczniami Chrystusa, dlatego krzyż nie ma jedynie być podniesiony, lecz wiernie dźwigany aż do śmierci. „A ktokolwiek nie