Sztandar Biblijny nr 309 – 2022 – str. 74
Szczera prawda. Mamy do wykonania trudne zadanie zwyciężenia w tym wyborze, uczynienia naszego powołania i wyboru pewnym, ponieważ w świecie istnieje silny prąd, który oddala od spraw Bożych. Powstrzymanie tego prądu, dokonanie postępu wbrew temu silnemu prądowi na świecie, wymaga wielkiego wysiłku od niektórych.
Przystępujemy do rozważania tego tematu w tym artykule w okresie historii ludzkości, który jest bezprecedensowy pod względem światowego zasięgu przemocy, niepokojów społecznych, korupcji w kręgach rządowych, frakcji anarchistycznych, degradacji religijnej i wyznaniowej, a wszystkie te elementy połączone razem zwiększają stres i obciążenie ludzkich serc i umysłów wszystkich żyjących w dzisiejszym społeczeństwie. Te ogólnoświatowe warunki wystąpiły po raz pierwszy jako wypełnienie biblijnej przepowiedni, jesienią 1914 r. wraz z wybuchem I Wojny Światowej i one nasilając się, trwają aż do obecnego czasu. Te warunki sprzyjają podążaniu z prądem, lecz aby uczynić swe powołanie i wybór pewnym, trzeba iść pod prąd, co nie podoba się tym którzy idą z prądem. Wymaga się od nas, abyśmy podążali wąską drogą, która prowadzi do życia, a Słowo Boże mówi, że „[…] mało jest tych, którzy ją znajdują”. Jako poświęcone dzieci Boże gorliwie się modlimy, prosząc Boga: „Rozjaśnij oblicze swoje nad sługą swoim i naucz mnie ustaw swoich!” (Ps. 119:135, BW).
Filip. 2:15, 16 (BW) mówi: „Abyście się stali nienagannymi i szczerymi dziećmi Bożymi bez skazy pośród rodu [lub pokolenia] złego i przewrotnego, w którym świecicie jak światła na świecie, zachowując słowa żywota ku chlubie mojej na dzień Chrystusowy, na dowód, że nie na próżno biegałem i nie na próżno się trudziłem”.
Dajmy posłuch słowom Jezusa: „Nie tak ma być między wami [moimi uczniami] […]” (Mat. 20:26, BW). Nie powinniśmy się nawzajem niszczyć, lecz budować. Jeśli będziemy niszczyć się nawzajem i trwać w tym, nigdy nie zostaniemy wybrani przez Boga. W Efez. 4:31, 32 (BW) Apostoł napomina: „Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie”. Zatem powinniśmy odrzucać wszelkie złe cechy. Nie powinniśmy mówić źle o innych, chyba, że istnieje absolutna konieczność, bo ktoś na pewno zostałby zraniony, gdybyśmy nie wspomnieli o złej rzeczy, a wtedy należy o niej jedynie wspomnieć, nie dążąc do oczernienia charakteru tych osób.
Oczywiście jesteśmy świadomi, że wszyscy czasami upadamy w słowie. W Jak. 3:2 (BT) czytamy: „Wszyscy bowiem często upadamy. Jeśli kto nie
Kol.2
grzeszy mową, jest mężem doskonałym, zdolnym utrzymać w ryzach także całe ciało”. Jakub pokazuje dalej, że język, choć mały, jest z pewnością niesfornym członkiem i sprawi nam wiele kłopotów, jeśli mu na to pozwolimy. Mat. 12:34 mówi, że „[…] z obfitości serca usta mówią”. I tak, jeśli nasze serce jest złe, usta będą wypowiadać złe rzeczy.
Rada z 5Moj. 13:15 (BW) może być bardzo skutecznie wykorzystana przeciwko rozpowszechnianiu złych rzeczy o innych. Wspomniano tu kilka kwestii, szczególnie związanych ze złymi doniesieniami dotyczącymi innych. Ten werset mówi: „To gdy wyśledzisz, zbadasz i dowiesz się dokładnie […]” – innymi słowy: nie wierz każdej wieści, którą usłyszysz, gdy ktoś mówi źle o kimś innym. Ten werset mówi: wyśledź, zbadaj, dowiedz się dokładnie, czy to prawda i czy to jest pewne. Zatem rozumiemy, że nie powinniśmy przyjmować każdej złej wieści, którą usłyszymy o innych, najpierw powinniśmy właściwie tę kwestię zbadać. Diabeł usiłuje poróżnić i rozdzielić nas wszystkich. On cieszyłby się, gdybyśmy się nawzajem kąsali i pożerali, a wówczas mógłby powstrzymać nas wszystkich przed uczynieniem naszego powołania i wyboru pewnym.
————-
w ramce
Słowo twoje jest pochodnią nogom moim I światłością ścieżkom moim. Ps. 119:105
Słowo twoje jest całkowicie czyste, Dlatego kocha je sługa twój. Ps. 119:140
Przywołuję ze Wschodu ptaka drapieżnego, a z ziemi dalekiej męża, który wykona mój zamysł; jak powiedziałem, tak to wykonuję, jak postanowiłem, tak to czynię. Izaj. 46:11
————–
Mamy trzymać się Słowa Żywota – posłannictwa prawdy z Pisma Świętego. Powinniśmy ogłaszać je pilnie i wytrwale przy pomocy słowa mówionego i drukowanego – rzetelnie i wytrwale rozpowszechniając literaturę. To pomoże nam nie tylko w naszym wyborze, lecz także pomoże innym, by zostali powołani i wybrani. I tak, świadczenie innym jest jednym ze środków, przez które możemy uczynić pewnym nasze powołanie i wybór oraz pomóc w tym zakresie innym osobom. Używamy Boskiego Słowa, pomagając innym docenić go jako Boską Prawdę: „Słowo twoje jest całkowicie czyste, dlatego kocha je sługa twój” (Ps. 119:140, BW). „[…] jak powiedziałem, tak to wykonuję, jak postanowiłem, tak to czynię” (Izaj. 46:11, BW).
Każdy z nas jako poświęcone dziecko Boga Jehowy używa lampy, by oświetlić swoje nogi i swoją ścieżkę! A jeśli jesteśmy wierni, będziemy z miłością starać się wyciągnąć pomocną dłoń do innych