Sztandar Biblijny nr 308 – 2022 – str. 62
regule. Niech ci, którzy nie mają ewangelii, lecz mają jedynie przesłanie reformowania, głoszą reformy polityczne, społeczne i moralne. Lecz my głośmy cichym dobrą nowinę i wiążmy złamane serca.
Oczywiście nie było kwestią przypadku, lecz sprawą opatrzności Bożej, że eunuch rozważał szczególny fragment proroctwa Izajasza, który odnosi się do naszego Pana jako Baranka, który nie otworzył ust w obronie przed tymi, którzy Go strzygą. Fragment ten mówi o Jego upokorzeniu i pokazuje, jak Jego życie zostało zabrane z Ziemi oraz zadaje pytanie o Jego potomstwo. Nic dziwnego, że biedny eunuch był zdumiony; nic dziwnego, że wszyscy Żydzi również byli zdziwieni. Bez wątpienia to proroctwo, podobnie jak większość proroctw, może być jedynie niedoskonale zrozumiane, dopóki się nie spełni. Po spełnieniu się proroctwa może być ono zrozumiane jedynie tylko przez tych, którzy mają właściwą postawę serca oraz są pouczani i prowadzeni przez Ducha Świętego.
W związku z tym powinniśmy zauważyć, że (1) chociaż Pismo Święte jest „mieczem Ducha, Słowem Bożym”, które jest w stanie uczynić człowieka mądrym, ono nie może być zrozumiane, dopóki nie nadejdzie Pański właściwy czas na jego zrozumienie. (2) Ono może być zrozumiane jedynie przez prowadzenie i instrukcje Ducha Świętego i jeszcze (3) Duch Święty nie wpływał na poszukujących prawdy ani przez Pismo Święte, ani przez jakiś umysłowy proces, lecz przez żyjącego przedstawiciela tego Ducha – przez poselstwo ewangelii dostarczone przez współsługę. Prawdziwe dziecko Boże, prawdziwy poszukiwacz prawdy, podążający w odpowiednim kierunku oraz we właściwy sposób ufający Panu, zgodnie z Jego Słowem, nie będzie ignorował ani odrzucał pomocy, którą Bogu upodobało się zapewnić przez nauczycieli w Kościele. On będzie poszukiwał tylko takich nauczycieli, których Bóg powoła w odróżnieniu od sekciarskich i fałszywych nauczycieli. Jedną z najlepszych, najbezpieczniejszych i najpewniejszych metod rozpoznania nauczycieli, których Pan powołuje, jest ich zdolność do prostego, wyraźnego, zrozumiałego wyjaśniania Słowa Bożego napisanego „ku przestrodze dla nas”.
————-
w ramce
Poszukiwacze prawdy chcą zrozumieć Boski plan zbawienia. Oni mają słyszące uszy, ufają Panu i uczą się posłannictwa ewangelii podanego przez współsług wybranych przez Boga.
————–
Była to jedyna kwalifikacja, jaką Filip mógł zaoferować w służbie prawdzie. On został pouczony od Boga za pośrednictwem Apostołów, a teraz z kolei był zdolny zaszczepić do słyszących uszu
Kol.2
eunucha prostą historię, jak Chrystus przyszedł na świat, by go odkupić, jak umarł za grzechy człowieka, jak został wzbudzony i wstąpił do chwały, a teraz – w międzyczasie, przed błogosławieniem świata przez Chrystusa – zgodnie z obietnicą, Bóg powołuje wybrane „małe stadko”, aby byli współdziedzicami z Jezusem w Królestwie. A kiedy ten wybór zostanie zakończony, Mesjasz (Jezus – Głowa i Kościół – Jego Ciało) będzie objawiony w chwale oraz w mocy panowania i błogosławienia ludzkości – ten długo wyczekiwany Mesjasz, którego dzieło zostało przepowiedziane przez wszystkich świętych proroków od założenia świata (Dz. 3:19-21).
Niewątpliwie Filip dalej wyjaśniał eunuchowi, że ci, którzy uznali siebie za grzeszników, przyjęli Chrystusa jako swego Zbawiciela i zapragnęli stać się Jego uczniami, powinni być ochrzczeni. Najwyraźniej podjęcie decyzji, jaka powinna być jego droga, nie zajęło eunuchowi dużo czasu, a gotowość jego serca do podążania za Barankiem, gdziekolwiek On poprowadzi, okazała się poprzez jego gotowość do ochrzczenia się. Filip był gotowy do przyjęcia go jako współczłonka Kościoła Chrystusowego i był gotowy, by go ochrzcić. Nie żądał, by eunuch nauczył się katechizmu lub wyznał coś, co w ciemnych wiekach ludzie o dobrych intencjach, lecz błędnie myślący, ogłaszali jako konieczne i objaśniające Biblię. Nie powiedział też: „Teraz zapiszę twoje imię i na tej podstawie będziesz uznany za członka Kościoła, a ja postaram się dla ciebie o upoważnienie do głoszenia ewangelii w Etiopii”. Nie, w tamtym czasie ten temat nie był tak pogmatwany i zaciemniony jak obecnie. Filip głosił ewangelię w jej prostocie, a eunuch przyjął ją w podobny sposób, a wraz z ewangelią przyszło prawo i upoważnienie do ogłaszania jej. „[…] ten, który ma moje słowo, niech wiernie zwiastuje moje słowo!” (Jer. 23:28, BW). Wszyscy, którzy są usprawiedliwieni przez wiarę oraz poświęceni i otrzymali oświecenie Duchem, są w pełni upoważnieni do opowiadania dobrej nowiny.
Jest to zupełnie zgodne z naszym wersetem, który nie mówi: „ustami wyznaje się credo”, które ani nie jest zrozumiane przez głowę, ani też serce mu nie wierzy. W taki sposób zdobywa się członkostwo w nominalnym kościele założonym przez człowieka, bez Boskiej aprobaty czy upoważnienia co do jego nazwy lub metod. Przeciwnie ten werset najprościej i najpiękniej oświadcza, że wszystko, w co się wierzy, co ma jakąkolwiek moc lub