Sztandar Biblijny nr 308 – 2022 – str. 52

zapisane w Ezdr. 8:20: „Nadto z Netynejczyków, których był postanowił Dawid i przedniejsi ku posłudze Lewitów [na dziedzińcu], Netynejczyków [w obozie] […]”. Istnieje powód, by przyjąć, że Netynejczycy byli pozostałością po Amorejczykach (Gabaonitach). Podobnie, Netynejczycy byli szczególnie oddani „ku posłudze Lewitów”. Hebrajskie słowo Nethinim znaczy poświęceni! Werset 20. kończy się słowami: „[…] ci wszyscy z imienia mianowani byli”. Pragniemy podkreślić fakt, że oni nie byli Izraelitami. W Ezdr. 2:62 (BW) czytamy: „Ci poszukiwali, czy są ujęci w spisie rodowodów, lecz tam się nie znaleźli, zostali więc jako nieczyści usunięci od sprawowania kapłaństwa”. Jak zauważyliśmy w Ezdr. 8:20, Gabaonici nie byli Izrealitami, tak i Netynejczycy nie byli kapłanami. Jednak ich oddanie służbie świątynnej znacznie podniosło ich status. Bóg dał nam dowód na to w swym Słowie. Ezdr. 1:1 (BW): „W pierwszym roku panowania Cyrusa, króla perskiego, aby się spełniło słowo Pana wypowiedziane przez usta Jeremiasza […]”. To słowo znajdujemy w Jer. 29:10 (BW): „Bo tak mówi Pan: Gdy upłynie dla Babilonu siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i spełnię na was swoją obietnicę, że sprowadzę was z powrotem na to miejsce [Jeruzalem]”. Zatem o tym mówi Ezdrasz w Ezdr. 8:18,19: ilość Lewitów to 18 i 20; w. 20: ilość Netynejczyków to 220. Także ci, którzy przyszli z Zorobabelem, Neh. 7:43: 74 Lewitów; w. 60: 392 Netynejczyków. Po powrocie Netynejczycy zamieszkali w swym poprzednim mieście Ofel, bardzo blisko Świątyni, w dogodnym dla ich służby miejscu.

      Oni pochodzili z obrzezanych przychodniów, poświęconych i oświeconych Duchem, którzy mieli być traktowani sprawiedliwie i z szacunkiem. W zastosowaniu epifanicznym – podobnie jak Młodociani Godni – Netynejczycy jako wolni ludzie ze wspólnoty Izraela, byli wśród tych, którzy cechowali się wiedzą i zrozumieniem: „A reszta ludu, kapłani, Lewici, odźwierni, śpiewacy, niewolnicy świątynni oraz wszyscy, którzy się odłączyli od obcej ludności, a przyłączyli do Zakonu Bożego, ich żony, synowie i córki, wszyscy, którzy mają dostateczne zrozumienie, przyłączają się do swoich braci, do swoich dos­tojników, pod klątwą i przysięgą, że będą postępować według Zakonu Bożego […]” (Neh. 10:29, 30, BW; PT 2017, s. 41).

      Obecnie zawężamy nasze rozważania do ludu Bożego okresu Paruzji i Epifanii, który odpowiedział na Boskie Słowo z Obj. 18:4 (BW): „[…] Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i aby was nie dotknęły plagi na niego spadające”. Izaj. 52:11 mówi: „Odstąpcie, odstąpcie wynijdźcie z Babilonu, nieczystego się nie dotykajcie, wynijdźcie z pośrodku jego; oczyśćcie się wy, którzy nosicie naczynie Pańskie”. Jer. 51:6 (BW): „Uchodźcie z pośrodka Babilonu i niech każdy ratuje swoje

Kol.2

życie, abyście nie zginęli przez jego winę, gdyż jest to czas pomsty dla Pana, On odda mu to, na co zasłużył!”.

      Tak, w czasie, w którym żyjemy, Netynejczycy przedstawiają mniejszą część Obozowców. Królowa Saby reprezentuje oddzielną poświęconą klasę z tych w Obozie Epifanii, mianowicie Obozowców Epifa­nii, którzy po jesieni 1954 r., lecz przed otwarciem Drogi Świętości (a) opuścili Babilon, (b) poznali prawdę, (c) pomagali w służbie w Boskiej świątyni. Przywilejem tych Netynejczyków – Poświęconych Obozowców Epifanii, jest służba Lewitom – Młodocianym Godnym, którzy (a) opuścili Babilon, (b) poznali prawdę. Pielgrzymi, będący Młodocianymi Godnymi, pracowali razem z pomocniczymi pielgrzymami z Poświęconych Obozowców Epifanii. W PT 1972 s. 74 (TP 1978, s. 58, 60) czytamy: „w wielu przypadkach oni są tak blisko stania się wybrańcami. Szczególnie jest to prawdą o Poświęconych Obozowcach Epifanii”.

      Bóg udzielił prawdy Paruzji oraz podstaw prawdy Epifanii przez brata Russella – Posłannika Paruzji, a nadbudowy w postaci prawd Epifanicznych udzielił przez brata Johnsona – Posłannika Epifanii. Zgodnie z obrazem Przybytku Epifanicznego istnieje wiele różnych grup wśród ludu Bożego, znającego prawdę. My definiujemy grupy ludu Bożego, znającego prawdę jako te, które ogólnie przyjmują prawdę Paruzji i uznają brata Russella jako Boskiego przedstawiciela w jej podawaniu. Oczywiście, jednostki w każdej grupie różnią się stopniem przyjmowania, znajomości i zrozumienia prawdy Paruzji. Przyjście do prawdy Epifanicznej ogólnie oznacza przyjęcie prawdy Epifanii oraz brata Johnsona jako Boskiego przedstawiciela w jej podawaniu. Tak jak w poprzednim przypadku, jednostki różnią się stopniem przyjmowania, znajomości i zrozumienia prawdy Epifanicznej.

      Od pewnego czasu ten Ruch – Służba Sztandaru Biblijnego (LHMM) – kontynuuje nauczanie postępujących prawd na temat Poświęconych Obozowców Epifanii, którzy, poświęcając się, zaczynają wpisywać swoje charaktery w ziemskie zarysy Przymierza Związanego Przysięgą, nawet jeśli faktycznie nie otrzymają życia, dopóki nie wejdą pod Nowe Przymierze w następnym Wieku. Chociaż nie jesteśmy na próbie do życia w tym Wieku, to są pewne rzeczy w tym życiu i pewne rzeczy w Tysiącleciu, które będą wypracowane w Poświęconych Obozowcach Epifanii, aby przygotować ich do życia wiecznego. Aby jako drugorzędne ziemskie potomstwo Abrahama w tym życiu dowiedli wierności, Poświęceni Obozowcy Epifanii muszą przejść przez próbę wiary i posłuszeństwa. Rzeczywiście oni będą musieli skrystalizować te dwie łaski. Będą również musieli rozwinąć dużą miarę niesamolubnej miłości, która