Naszym najważniejszym obowiązkiem jako chrześcijańskich żołnierzy jest posłuszeństwo Bogu i Chrystusowi. Zatem, aby uczynić nasze powołanie i wybór pewnym, musimy myśleć przede wszystkim nie o opinii świata, lecz o podobaniu się Bogu i Chrystusowi. W 1Kor. 10:31 Apostoł mówi: „Przetoż lub jecie lub pijecie, lub cokolwiek czynicie, wszystko ku chwale Bożej czyńcie”. Musimy także podobać się Chrystusowi. Jeżeli Bóg będzie z nas zadowolony i jeżeli Chrystus będzie z nas zadowolony, to z pewnością uczynimy nasze powołanie i wybór pewnym. Niektórzy za czasów Jezusa, kiedy mówiono im o Nim i Jego poselstwie Królestwa, z pogardą pytali: czy może z Nazaretu wyjść coś dobrego? Przypuszczali, że Jezus urodził się w Nazarecie, a nie w Betlejem – mieście Dawida – blisko Jeruzalem. W Jana 7:48 (BW) czytamy o podobnej kwestii: Niektórzy pytali: „Czy kto z przełożonych lub z faryzeuszów uwierzył w niego?” Jeśli wielkim nauczycielom religijnym powiemy o pewnych biblijnych naukach, takich jak restytucja, oni odpowiedzą: Nie, nie wierzymy w to.

      Bóg wybierał i nadal wybiera przedtysiącletnie potomstwo Abrahama. Nie wiemy, jak długo będzie to trwało ani jak długo będzie trwać nasze osobiste powołanie. W międzyczasie powinniśmy być tak wierni, jak tylko potrafmy. Powinniśmy się starać, aby nasze powołanie i wybór uczynić pewnym i pomagać innym, by byli nominowani i wybierani przez Boga, by przechodzili przez kroki pokuty, wiary oraz podejmowali i zachowywali poświęcenie, a także pomagać innym, by byli oświecani dobrym posłannictwem biblijnej prawdy, udzielonym nam przez Boga.

      Zostanie przygotowany nowy sposób zarządzania Ziemią (2Piotra 3:13). Wcześniej Bóg przygotuje wszystkie ze swych narzędzi – wszystkich oficerów i podoficerów, do wielkiego dzieła nawrócenia Ziemi podczas Tysiącletniego Panowania Chrystusa. Powinniśmy dodawać różne owoce Ducha, sprawić by one były aktywne i obfitujące w nas, jeśli mamy uczynić nasze powołanie i wybór pewnym i aby być gotowi do takiej służby. Jednym z najlepszych sposobów dokonania tego jest okazywanie niesamolubnej miłości innym, co szczególnie obejmuje głoszenie im wielkiego poselstwa o Królestwie, które nam powierzył Bóg Jehowa. A żyjemy w dniach, kiedy znaki czasów wskazują, że ustanowienie Królestwa Bożego na Ziemi jest bliskie! Kiedy jedna z amerykańskich partii politycznych ma nadzieję na wyparcie lub wypiera partię znajdującą się u władzy, oni lubią śpiewać „Znów nadchodzą szczęśliwe dni”, ponieważ wierzą, że nadchodzi wielka koniunktura. Lecz my wiemy i śpiewamy o zbliżaniu się większych „szczęśliwych dni”. Jedna z naszych pieśni mówi, „O, przyjdź błogi dniu”, co oznacza, że nasze utrapienia się skończą. Ona opowiada o czasie, gdy pokój wysoko wzniesie berło i gdy Eden rozkwitnie bez istnienia grobów. My oczekujemy na te szczęśliwe dni restytucji. Pan błogosławi nas tą cudowną perspektywą! Jako chrześcijańscy żołnierze bądźmy pilni, by nasze powołanie i wybór uczynić pewnym!

BS 2022, s. 39-46

PYTANIE BIBLIJNE

      Pytanie: Jak możemy patrzeć na zdolność pastora Russella do tak wielkiej twórczości pisarskiej? Czy on był natchniony, czy oświecony?

      Odpowiedź: Rozumiemy, że pastor Russell był oświecony, kompetentny i otrzymał (po licznych poszukiwaniach) wyraźny pogląd na to, o czym pisał. Słownikowe znaczenie dla słowa natchniony, to powiadomiony lub kierowany przez Ducha Świętego. Jednak biblijna definicja słowa natchniony jest o wiele bardziej zawężona niż definicja słownikowa i to słowo znaczy nieomylny lub cudownie oświecony (E12, s. 535-537).

      Pastor Russell zaprzeczał, że był natchniony w takim właśnie sensie (P4, s. 613). Pastor Johnson zaprzeczał, że pozostali Drugorzędni Prorocy, oprócz Apostołów byli natchnieni (E6, s. 115).

      Rozumiemy, że Duch Święty przez Biblię w szczególny sposób oświecał pastora Russella i pastora Johnsona (E11, s. 315).

      Na zakończenie, my – jako poświęcone dzieci Boże, możemy powiedzieć, że mamy błogosławieństwo oświecenia (PT 1974, s. 27). Również w BS 2015, s. 14 czytamy o tym wielkim przywileju poświęcenia obecnie, który przynosi korzyści Poświęconym Obozowcom Epifani w postaci oświecenia, podniesienia na duchu i pobudzenia Świętym Duchem zrozumienia. To daje rozumienie głębokich rzeczy Bożych.

BS 2022, s. 46