Sztandar Biblijny nr 307 – 2022 – str. 46
Zwróćmy też uwagę na to, co zostało powiedziane w związku z tym: „Tedy rozmawiali o tem ci, którzy się boją Pana, każdy z bliźnim swoim. I obaczył Pan, a usłyszał, i napisano księgę pamiątki przed obliczem jego dla bojących się Pana i myślących o imieniu jego”. Rozmawiamy ze sobą na różne sposoby: przez zwykłą rozmowę, podczas naszych bereańskich rozważań, przez telefon – czasem na wielką odległość (jest to wspaniały sposób wzmacniania innych) i podczas konwencji. Otrzymujemy z tych rozmów otuchę i są one korzystne dla nas; to dlatego mamy konwencje. A Bóg Jehowa również dostrzega te rzeczy i zachowuje wybranych w szczególnej pamięci.
W Mal. 3:17 (BT) Bóg mówi o klejnotach: „Oni będą moją własnością [Bóg posiada ich w szczególnym znaczeniu], mówi Jahwe Zastępów, w dniu, w którym będę działał [uczynię ich klejnotami – KJV], a będę dla nich łaskawy, jak jest litościwy ojciec dla syna, który jest mu posłuszny”. Istnieją różne rodzaje klejnotów – diamenty, rubiny, szafiry, szmaragdy i inne rodzaje pięknych drogocennych kamieni, które odpowiadają tym wybranym, których Bóg wybiera podczas Wieku Ewangelii. Bóg nie ograniczył swego gromadzenia klejnotów do jednego rodzaju (po szczegóły na temat gromadzenia klejnotów odsyłamy do BS 1983, s. 66 – TP 1986, s. 114, przyp. tłum.).
————-
w ramce
Szymon opowiedział, jak to Bóg pierwszy zatroszczył się o to, aby spomiędzy pogan wybrać lud dla imienia swego. A z tym zgadzają się słowa proroków, jak napisano: Potem powrócę i odbuduję upadły przybytek Dawida, I odbuduję jego ruiny, i podźwignę go, Aby pozostali ludzie szukali Pana, A także wszyscy poganie, Nad którymi wezwane zostało imię moje, Mówi Pan, który to czyni; Dz. 15:14-17
————–
W tym miejscu znajduje się krótki zarys Boskiego planu. Kiedy te klejnoty – wybrani Wieku Ewangelii – zostaną zaproszone i „przygotowane” teraz przy końcu Wieku (umieszczone w swych tysiącletnich oprawach) to werset dalej mówi: „Tedy się nawrócicie [w zmartwychwstaniu], a obaczycie różność między sprawiedliwym i niezbożnym, między tym, który służy Bogu, i między tym, który mu nie służy”. Co to oznacza? To oznacza podział ludzkości ogólnie – niewybranych na dwie klasy, które w innym miejscu są określone jako owce i kozły (Mat. 25:31-46). To ma się wydarzyć w zmartwychwstaniu, podczas Panowania Chrystusa. Jest powiedziane, że umarli, mali i wielcy, staną przed sędziowskim tronem Chrystusa
Kol. 2
(Obj. 20:12). Wersja KJV mówi: staną „przed Bogiem”, lecz greckie słowo przetłumaczone w KJV jako „Bóg” to thronos, co oznacza tron. Wielki biały tron z Obj. 20:12, jest tym samym, o którym jest mowa w Mat. 25:31-46. Chrystus, Głowa i Ciało podczas Pośredniczącego Panowania będą rozdzielać sprawiedliwych od bezbożnych – owce od kozłów. Rozdzielenie tych dwóch klas zajmie cały okres panowania Chrystusa. Ci po prawicy Chrystusa to klasa owiec – sprawiedliwa ludzkość ogólnie, która odziedziczy życie wieczne w Królestwie na Ziemi. Ci po lewicy to klasa kozłów, ci niereformowalnie źli, którzy zostaną zniszczeni we wtórej śmierci podczas „małego okresu” przy końcu Wieku Tysiąclecia (Obj. 20:7-9, 11-15; 21:8).
BÓG WYBIERA
Te klejnoty – chrześcijańscy żołnierze, nie są wybierani przez Boga w arbitralny sposób. To odbywa się na podstawie wiary. Jeśli macie wiarę silną jak Abraham, jeśli przyciąga was ten magnes ewangelii, jeśli pociąga was Bóg oraz Boskie sprawy i jeśli nie opieracie się tej przyciągającej mocy, lecz szczerze pokutujecie za grzechy, przyjmujecie Jezusa jako Zbawiciela i stajecie się uczniami Chrystusa, jesteście przyjęci jako jedni z wybranych, którzy czynią swe powołanie i wybór pewnym. Prawie każdy ma w sobie przynajmniej małe ziarenko wiary, a wasz wybór przez Boga zależy od tego, czy pozwolicie tej wierze wzrastać, czy ją stłumicie. Ta wiara poszukuje Boga i Boskich spraw nawet tam, gdzie wiedza i widzenie są odrzucane.
Tak, w tym końcowym czasie Wieku Ewangelii, Bóg nadal wybiera swych wybranych, nie na podstawie takich cech jak rasa, pochodzenie narodowe, stanowisko społeczne czy wygląd fizyczny, lecz na podstawie posiadania wiary i innych elementów podobieństwa Chrystusowego. W Rzym. 8:28, 29 czytamy: „A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest, tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są. Albowiem, które on przejrzał, te też przenaznaczył, aby byli przypodobani obrazowi Syna jego, żeby on był pierworodnym między wieloma braćmi”. Jest tu warunek: aby byli przypodobani obrazowi Syna jego. Jeśli nie przejdziesz przez kroki pokuty, wiary, poświęcenia i nie przekształcasz się lub nie dostosowujesz się do obrazu Chrystusa, nie możesz być jednym z tych, obecnie wybieranych przez Boga. Bóg ma inne błogosławieństwa dla tych, którzy obecnie nie odczuwają przyciągania do Niego i którzy nie stają się chrześcijanami i nie wzrastają w podobieństwie do Chrystusa. Oni nie występują w tym obrazie, nie są wybranymi Wieku Ewangelii – przedtysiącletnim potomstwem Abrahama.