Sztandar Biblijny nr 307 – 2022 – str. 38
posila”, a On zapewnia nas, „[…] pełnia mej mocy okazuje się w słabości […]” (Filip. 4:13; 2Kor. 12:9, BW). Werset z Izaj. 43:2 wspomina o rzekach kłopotów, lecz zapewnia nas, że kiedy przechodzimy przez rzeki, one nie zaleją, nie zgaszą nas – przeciwnie, Pan bezpiecznie wyciągnie prawdziwie wybranych na drugą stronę, gdzie będą mieć życie i to bardziej obfite, z chwałą, czcią i nieśmiertelnością, które On zapewni swej Oblubienicy – swym wybranym, zgromadzonym spośród ludzi.
Słowa „wybrani i wierni” w równym stopniu odnoszą się do Poświęconych Obozowców Epifanii, tak jak do czterech wybranych klas. W tym artykule mówimy o Kościele Ewangelii i rozwiniemy tę myśl. W 1Tym. 3:15 (BW) czytamy: „Gdyby jednak przyjście moje się odwlekło, to masz wiedzieć, jak należy postępować w domu Bożym, który jest Kościołem Boga żywego, filarem i podwaliną prawdy”. Ten dom Boży nie jest budynkiem z kościelną wieżą lub bez niej, w którym spotykają się chrześcijanie, lecz jest to prawdziwy Kościół – ecclesia. Greckie słowo „ecclesia” znaczy powołani. Tak więc on pouczał wierzących, jak powinni postępować w lokalnych zgromadzeniach, a także ogólnie, poza lokalną sferą.
DOMEM BOŻYM JEST ECCLESIA
O budynkach, w których organizowane są spotkania przez różne grupy nominalnych chrześcijan, w naszych czasach zwykło się mówić jako o kościołach, lecz jest to w sprzeczności z biblijnym użyciem tego słowa i jak wierzymy, ten sposób używania ma wady. Słowo Kościół, tak jak jest użyte w Biblii, oznacza zgromadzenie ludu Bożego i nie ma żadnego związku z miejscem, w którym on się spotyka. Gdziekolwiek dwóch lub trzech spotyka się z wiarą w imieniu swego Pana i Odkupiciela, On oświadcza, że będzie wśród nich, a Apostoł zapewnia nas, że oni będą tworzyć Ecclesia – Kościół, zgromadzenie Pana. Zatem istnieją liczne zgromadzenia lub ecclesia ludu Bożego; jednak jako całość, jest tylko jeden Kościół lub grupa osób w tym znaczeniu, że wszyscy chrześcijanie są braćmi, a jeden jest ich Pan, Głowa, Mistrz, czyli Chrystus (PT 1949, s. 178).
Niech nasze przedstawienie tego tematu będzie wyraźne: Poświęceni Obozowcy Epifanii nie są uważani za „Kościół Pierworodnych”.
W Żyd. 12:23 czytamy: „Do walnego zgromadzenia, i do zebrania pierworodnych […]”, których imiona są zapisane – niekoniecznie na jakiejś liście ziemskiego kościoła – lecz „w niebie”. W 2Tym. 2:19 (BW) czytamy, iż „[…] Zna Pan tych, którzy są jego […]”. Jedynie On może czytać serca i bez wątpienia wie, kto jest prawdziwie wierzącym chrześcijaninem, a kto hipokrytą. Prawdziwie wierzący Wieku Ewangelii tworzą „kościół Boga żywego”. Apostoł Paweł pisze: „Przeto, bracia święci, współuczestnicy powołania niebieskiego, zważcie na Jezusa,
Kol. 2
posłańca i arcykapłana naszego wyznania, wiernego temu, który go ustanowił, jak i Mojżesz był wierny w całym domu Bożym […] jako sługa […] lecz Chrystus jako syn był ponad domem jego; a domem jego my jesteś my, jeśli tylko aż do końca zachowamy niewzruszenie ufność i chwalebną nadzieję” (Żyd. 3:1, 2, 5, 6, BW). O tym samym wielkim „domu Bożym” z poszczególnymi wierzącymi, jako naczyniami w nim, mówi także Apostoł w 2Tym. 2:20. Niech wszyscy z nas starają się, by na wieki w tym domu zamieszkać (BS 1981, s. 27 – SB 1981, s. 16, 26, przyp. tłum.)!
Z Pańskiego punktu widzenia, istnieje tylko jeden prawdziwy Kościół lub ciało religijne – jedyny, który zorganizował Pan, z Nim jako jedyną Głową, który w szerokim znaczeniu obejmuje Wielką Kompanię i Młodocianych Godnych, wszystkich z Kościoła Pierworodnych (E4, s. 323,330, akapit 5., s. 333, akapit 1.). Jest to jedyne religijne ciało, o dołączenie do którego powinniśmy się ubiegać. Prawdziwy kościół lub ciało religijne, do którego my i inni poświęcający się (z których wielu nigdy nie słyszało o Służbie Sztandaru Biblijnego [LHMM]) mamy przywilej dołączać, jest zgodnie ze słowami brata Johnsona (E6, s. 102, 103) niewidzialny, zarówno lokalnie jak i powszechnie, choć objawia się widzialnie przez swe dzieła, zarządzenia, spotkania i sług, niezależnie od tego czy jest to w jednym, czy we wszystkich miejscach. Innymi słowy, nie ma żadnej powszechnej widzialnej organizacji Kościoła Boga Żywego, która czyni różne ecclesia czy różne jednostki organicznymi częściami powszechnego widzialnego Ciała (PT 1956, s.43).
Choć symbole Chrystusa jako Głowy i Kościoła jako członków Ciała stosują się przede wszystkich do nich, to ta sama zasada stosuje się do wszystkich obecnie istniejących zborów poświęconego ludu Bożego, ponieważ one wszystkie są częściami kościoła – ecclesia (powołanych) w szerszym znaczeniu. Nie powinniśmy zapominać, że inni niż Małe Stadko są przedstawieni jako będący w małżeńskim związku z naszym Panem Jezusem. Ruta w swym związku małżeńskim z Boozem przedstawia wcześniej żyjących Młodocianych Godnych w symbolicznym związku małżeńskim z naszym Panem Jezusem (Rut. 4:10-13; E4, s. 394,395). Wszyscy z oświeconych Duchem, niespłodzonych z Ducha poświęconych znajdują się pod przywództwem Chrystusa i nie mają się ośmielać, by Go uczyć, lecz powinni cieszyć się z przywileju uczenia się od Niego (PT 1982, s. 94).
Słup obłoku i ognia bezpośrednio spoczywał jedynie nad samym Przybytkiem; on nie stał nad Dziedzińcem czy nad Obozem. Tak jak było w przypadku Starożytnych Godnych, tak też obecnie Bóg udziela odpowiedniego oświecenia i błogosławieństw tym,