z doktrynami biblijnymi lub problem wynikający z chrześcijańskiego życia, to naszym naturalnym wyjściem jest konsultowanie się z naszym Ojcem. Oczywiście, nasze przybliżanie się do Niego powinno być skromne, w uznaniu tak wielkiego zaszczytu. Lecz odrzucenie Jego zaproszenia, ponieważ czujemy się niegodni – lub być może pragniemy ukryć przed Nim pewną samowolę naszego charakteru, której nie chcemy się pozbyć – byłoby nadużyciem Jego wielkiej miłości i pogardą dla Jego ojcowskiej propozycji przyjaźni. Najsmutniejsze byłoby, gdybyśmy zupełnie wycofali się z utrzymywania z Nim społeczności, uważając, że wyrośliśmy z potrzeby regularnej rozmowy. Niech Bóg sprawi, by pragnienia naszego serca i nasz rozum sprawiły, że zawsze będziemy mówić: Panie, rozkoszuję się w Tobie i na Twej opiece polegam; do Ciebie z każdym problemem śpieszę, mój najlepszy, najwierniejszy Przyjacielu.

BS 2022, s. 26-27

————-
w ramce

      „Nikt nie może przyjść do mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który mnie posłał, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznymi! Jana 6:44, BW
————–

GODNE I NIEGODNE AMBICJE

„Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane” (Mat. 6:33, BW).

      NASZ Wielki Nauczyciel nie uczył o żadnym braku umiaru. On był pełen energii pracując na rzecz Ojca i uczył swych naśladowców, by byli: „W pracy nie leniwi, duchem pałający, Panu służący”. Niemniej jednak Jego nauka jest taka, że nasza energia nie ma przybierać samolubnej formy gromadzenia ziemskich skarbów. Zamiast tego powinniśmy zabiegać o niebiańskie skarby. Pomimo nawiązania do mola i rdzy oraz złodziei plądrujących ziemskie skarby, rozumiemy Jego naukę raczej jako odnoszącą się do wyższych rzeczy, choć ta zasada jest szeroka. Wszyscy przyznają, że niedorzeczne byłoby gromadzenie ubrań i żywności w ilości o wiele przewyższającej potrzeby, oprócz bardzo szczególnych okoliczności. Lecz można gromadzić złoto, pieniądze w banku lub obligacje czy akcje, czy też gospodarstwa rolne lub domy i zawsze będzie obowiązywać ta sama zasada. Chociaż mól nie mógłby dotknąć konta w banku ani rdza nie mogłaby uszkodzić złota, a złodzieje nie ukradliby tytułu do własności, jednak zasada jest ta sama.

      Wszelkiego rodzaju skarby mogą stracić wartość. One naprawdę tracą dla nas wartość, gdy umieramy, a może nawet wcześniej. W obecnych warunkach śmierć i zepsucie dotykają wszystkiego, co ziemskie, bez względu na to, w jak ostrożny czy przemyślany sposób są zabezpieczone. Nadzy przyszliśmy na świat i nadzy musimy go opuścić (Ijoba 1:21). Inteligentni ludzie powszechnie zgadzają się, że Bóg zapewnił przyszłe życie poza grobem i że jest ono możliwe do osiągnięcia w poranku zmartwychwstania. A Pismo Święte uczy, że stopień naszych błogosławieństw będzie wówczas zależał od tego, jak wykorzystamy obecne życie. To jest ten punkt, który Wielki Nauczyciel podkreślił w tym wersecie. Wszystkie inteligentne umysły potwierdzają, że te słowa są rozsądne.

      Nie przyjmujmy skrajnego poglądu przejawianego przez wielu. Nie przypuszczajmy, by Mistrz