SIEDEM SILNYCH CHARAKTERÓW, KTÓRE POWIEDZIAŁY „NIE”

„[…] Jakże miałbym więc popełnić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?” (1Moj. 39:9, BW).

      BIBLIA wspomina o wielu wybitnych przykładach szlachetnych ludzi, którzy w stresujących okolicznościach oraz wśród pokus do grzechu, mieli na tyle silny charakter, by powiedzieć „nie”. W tym artykule rozważymy siedem takich szlachetnych przykładów.

1. HIOB (IJOB, JOB) POWIEDZIAŁ „NIE”

      Historia Hioba znana jest badaczom Biblii. W 1. rozdziale księgi Ijoba występuje opis niektórych wielkich nieszczęść, jakie spotkały Hioba w celu wypróbowania go. Lecz z absolutną wiarą w swego Boga Hiob odpowiedział: „[…] Nagi wyszedłem z łona matki mojej i nagi stąd odejdę. Pan dał, Pan wziął, niech będzie imię Pańskie błogosławione”. „W tym wszystkim nie zgrzeszył Job i nie wypowiedział nic niestosownego przeciwko Panu” (Ijoba 1:21, 22, BW).

      Księga Ijoba 2:1-8 (BT) podaje, że Bóg dozwolił, by Szatan osobiście doświadczył Hioba: „[…] i obsypał Hioba trądem złośliwym, od palca stopy aż do wierzchu głowy” (w. 7). „Rzekła mu żona: Jeszcze trwasz mocno w swej prawości? Złorzecz Bogu i umieraj!” (w. 9). „Hiob jej odpowiedział: Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy? W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami” (w. 10).

      Nic dziwnego, że Hiob jest jednym z Boskich Starożytnych Godnych (Jak. 5:10, 11)! Był on mocny w Panu i w sile Jego mocy. W najbardziej niekorzystnych okolicznościach, będąc osaczony przez nieprzyjazne osoby i pozbawiony wszystkiego, był w stanie powiedzieć „nie” w obliczu pokus ze strony swej żony i doradców.

2. JÓZEF POWIEDZIAŁ „NIE”

      Józef jest silnym charakterem, któremu Biblia nie ma nic do zarzucenia. Z powodu zazdrości został sprzedany do niewoli przez swych własnych braci. W 1Moj. 39 (BW) czytamy, że Potyfar, urzędnik faraona, kupił Józefa, a potem „[…] Powołał go więc na zarządcę domu swego i powierzył mu całe swoje mienie […] i o nic się już nie troszczył, tylko o chleb, który spożywał. A Józef był pięknej postawy i miał piękny wygląd” (1Moj. 39:4-6, BW). Jakże godnym zaufania musiał być Józef! Pewnego dnia został poddany wielkiej pokusie. „[…] żona pana jego zwróciła uwagę na Józefa i rzekła: Połóż się ze mną!” (1Moj. 39:7, BW).

      Była to okazja, którą wielu niewolników przyjęłoby z radością. Była ona żoną kapitana straży faraona, kobietą posiadającą wielkie bogactwo i wpływy; możliwe, że była też bardzo piękna. Czy Józef chciał uczestniczyć z nią w tym grzechu? Cieszyłby się wtedy jej względami, bogactwem i wpływami, a być może, że również uwolnieniem z niewoli i wysoką, zaszczytną pozycją w Egipcie. Być może, osiągnąłby wszystko, czego kiedykolwiek pragnął, gdyby powiedział „tak”.

      „Ale on nie chciał i rzekł do żony pana swego: Oto pan mój, mając mnie, nie troszczy się [wie] o nic w domu, a wszystko, co ma, mnie powierzył. On sam nie jest w tym domu większy ode mnie, a nie odmówił mi niczego oprócz ciebie, bo ty jesteś żoną jego. Jakże miałbym więc popełnić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?” (1Moj. 39:8, 9, BW). Codziennie kusiła go, lecz „[…] nie usłuchał jej” (1Moj. 39:10, BW).

      Józef miał tę odwagę, by jej żądaniom powiedzieć „nie”, mimo, że był jej niewolnikiem. W rezultacie, przez jej perfdię został wtrącony do więzienia. Lecz Bóg był z nim i w odpowiednim czasie wywyższył go do stanowiska następnego po faraonie, by był władcą nad całym Egiptem, a następnie przez Józefa Bóg dokonał wielkiego wyzwolenia. Ach, gdybyśmy obecnie mieli więcej takich mężczyzn jak Józef, którzy w pokusach do zła, byliby w stanie powiedzieć „nie” i odpowiedzieć, „[…] jakże miałbym więc popełnić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?”.

3. MOJŻESZ POWIEDZIAŁ „NIE”

      Mojżesz jest następnym silnym charakterem, który w obliczu wielkiej szansy odważył się powiedzieć „nie”. Jako adoptowany syn córki faraona, mógł w przyszłości zostać władcą Egiptu, lecz czytamy o nim w Żyd. 11:24-27 (BW): „Przez wiarę Mojżesz, kiedy dorósł, nie zgodził się, by go zwano synem córki faraona, i wolał raczej znosić uciski wespół z ludem Bożym, aniżeli zażywać przemijającej rozkoszy grzechu, uznawszy [typicznie] hańbę Chrystusową za większe bogactwo niż skarby Egiptu; skierował bowiem oczy na zapłatę. Przez wiarę opuścił Egipt, nie uląkłszy się gniewu królewskiego; trzymał się bowiem tego, który jest niewidzialny, jak gdyby go widział”.

4. RUTA POWIEDZIAŁA „NIE”

      W 1. rozdziale księgi Ruty czytamy, że mąż i dwaj synowie Noemi umarli podczas pobytu w ziemi