Sztandar Biblijny nr 302 – 2021 – str. 63

————-
w ramce

Jeśli Diabeł szepcze ci do ucha: „Nie jesteś na tyle silny, by przetrwać burzę”.

Wyszeptaj w odpowiedzi:

Jestem dzieckiem Boga, człowiekiem wiary, wojownikiem Chrystusa, który broni mnie przed burzą”.
————–

      Czwartym elementem, niezbędnym do rozwoju odwagi, jest nadzieja na zwycięstwo. Istnieje rodzaj odwagi, który rodzi się z rozpaczy, która w obliczu pewnej porażki pobudza tych, którzy ją przejawiają, by jak najodważniej oddać swoje życie. Austin i 185 jego żołnierzy w Alamo oraz Custer i jego 600 żołnierzy przy ujściu rzeki Lit-tle Horn do Big Horn w USA są wybitnymi przykładami odwagi zrodzonej z rozpaczy. Lecz nie taka jest chrześcijańska odwaga, która jako jeden ze swych zasadniczych motywów ma nadzieję na zwycięstwo. Niech każdy, kto będzie rozwijał męstwo, stale zachowuje w umyśle, sercu i woli, nadzieję na pokonanie Diabła, świata i ciała jako tych, którzy usiłują kierować przeciwko niemu grzech, błąd, samolubstwo i światowość w ich różnych formach oraz niech przed swymi stęsknionymi oczyma zachowuje nadzieję na otrzymanie nagrody, a w ten sposób otrzyma wielką pomoc w zdobyciu odwagi.

      Piątą rzeczą pomocną we wzroście odwagi jest miłość, ponieważ obowiązkowa i bezinteresowna (niesamolubna) miłość do Boga i Chrystusa – z całego serca, umysłu, duszy i siły – oraz obowiązkowa i bezinteresowna miłość do braci, świata i nieprzyjaciół – większa niż do siebie – pomagają takiej osobie wejść w nieuniknione niebezpieczeństwa oraz dokonać czynów heroizmu i męstwa, których inaczej nie miałby odwagi dokonać, ponieważ miłość zapomina o sobie oraz stara się o sprawy innych. Miłość nie myśli o związanych z tym niebezpieczeństwach, lecz jedynie o dobru innych. Taka miłość pozwoliła Jezusowi stawić czoła krzyżowi, Pawłowi oprzeć się wielu niebezpieczeństwom (2Kor. 11:23), Piotrowi i Janowi znieść gniew Sanhedrynu (Dz. 4) i sprawiła, że święci, męczennicy i wyznawcy Chrystusa przeciwstawiali się niebezpieczeństwom rzymskich aren, papieskiej inkwizycji i krucjatom oraz gniewowi protestanckich prześladowców.

      Codzienne przejawianie odwagi jest szóstym sposobem rozwijania tej łaski; ponieważ uczymy się czegoś, robiąc to oraz rozwijamy coś przez działanie. Jest to prawd ą we wszystkich sferach działania – fizycznej, umysłowej, artystycznej, moralnej i religijnej.

      Siódmą, ostatnią kwestią jest właściwa o cena nas samych w odniesieniu do naszych niebezpieczeństw, ocena samych niebezpieczeństw, nieprzyjaciół na tej drodze oraz tego, co musi zostać dokonane. Nie zapominajmy, że metody, duch i sposób, w jaki przejawiamy te siedem rzeczy, okażą się pomocne w rozwijaniu odwagi. Nic nie możemy jednak uczynić sami z siebie – „Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia” (Filip. 4:13, UBG).

      Rozważanie na temat odwagi przywodzi na myśl następujące pytanie: Czy odwaga mogłaby zostać kiedyś zniszczona? Tak, nieużywanie jej, bojaźliwość i tchórzliwość z pewnością zmierzają do jej zniszczenia. Aby temu przeciwdziałać, musimy przejawiać odwagę we wszystkich okolicznościach wymagających jej okazania oraz usuwać bojaźliwość i tchórzliwość z naszego umysłu, serca i woli. Gdy wypracujemy odwagę, Bóg z przyjemnością poddaje ją próbom wśród różnorodnych doświadczeń i sytuacji, które nas sprawdzają. A poświęcone dziecko Boże, które znosi te próby ku Boskiemu zadowoleniu, jest błogosławione. Gdy inne rzeczy będą spełnione, wierni będą mieć udział w wielkim tryumfie, jaki czeka tych odważnych, którzy są dobrzy, po tym, jak połączą swą dobroć z odwagą. Gdy oni przejdą wstępną próbę, ich Wódz przedstawi każdego z nich Królowi i opowie o ich heroizmie, a ich Król uhonoruje ich chwałą i uznaniem. Naprawdę wielki będzie tryumf dzielnych i tych z właściwą odwagą!

      Nasz wielki Bóg Jehowa mówi do nas przez Jozuego (Joz. 1:9 BW): „Czy nie przykazałem ci: Bądź mocny i mężny? Nie bój się i nie lękaj się, bo Pan, Bóg twój, będzie z tobą wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz”. Król Dawid dodaje: „Bądźcie dzielni, wszyscy, którzy pokładacie nadzieję w PANU, a on umocni wasze serca” (Ps. 31:24, UBG).

BS 2021, s. 60-62