relacją tych, którzy byli zatrudnieni przy budowie Wielkiej Piramidy w Gizie. Stawiamy hipotezę, że Melchizedek miał kontrolę nad budową. Jeśli tak, skąd otrzymał wszystkie techniczne informacje niezbędne do budowy Piramidy? Ta budowla została wzniesiona według dokładnych wyliczeń, z których wynika wiele matematycznych i naukowych informacji związanych z ziemią i wszechświatem. Znajduje się tam również szczegółowe potwierdzenie Boskiego planu wieków, jaki jest objawiony w Biblii (zob. P3, rozdz. 10).

BÓG ŹRÓDŁEM

Ta informacja pochodzi z tego samego Źródła, które dostarczyło Mojżeszowi modelu Przybytku. „Bacz, abyś uczynił to według wzoru, który ci ukazano na górze” (2Moj. 25:40, BW). Można sobie wyobrazić, że Bóg podał Melchizedekowi – Enochowi wymiary wielu przejść Piramidy, choć prawdopodobnie ten nie rozumiał w tamtym czasie ich zupełnego znaczenia.

SIÓDMY OD ADAMA

Kończymy to rozważanie pytaniem: Jakie jest znaczenie tego, że Enoch był „siódmy od Adama”?

Tak, mamy podane znaczenie, że jest siedem okresów rozwoju Kościoła podczas Wieku Ewangelii. Enoch był siódmy od pierwszego Adama, a Laodycejski okres Kościoła jest siódmym okresem od czasu pierwszego adwentu Jezusa, jako drugiego Adama. „Oto tajemnicę wam objawiam: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni” (1Kor. 15:51, BW). Tak jak Enoch był przeniesiony, aby nie doświadczył snu śmierci, tak Kościół Laodycejski, od 1878 roku aż do uwielbienia ostatniego członka, był przemieniany, przeniesiony tak, aby nie doświadczył snu śmierci.

Ta równoległość Melchizedeka i Enocha jest przekonująca. Mamy nadzieję, że to rozważanie jest błogosławieństwem dla naszych czytelników.

BS 2021, s. 55-59

————-
w ramce

.Staraj się (studiuj, KJV – przyp. tłum.) usilnie o to, abyś mógł stanąć przed Bogiem jako wypróbowany L i nienaganny pracownik, który i wykłada należycie słowo prawdy”. 2Tym. 2:15, BW

————–

ODWAGA (MĘSTWO)

„[…] Bądźcie dzielni w działaniu, a Pan niech będzie z tym, który jest prawy” 2Kron. 19:11 (BW ).

ŚWIECKĄ definicją odwagi jest śmiałość, brawura i chełpienie się, lecz dzięki Słowu Bożemu – Biblii, rozumiemy, że odwaga jest definiowana jako trzeźwa, nieustraszona, dzielna i nie-zwracająca uwagi na siebie postawa umysłu, serca i woli okazywana w obliczu niebezpieczeństwa. Gdy w jakiejś sytuacji nie ma niebezpieczeństwa, to oczywiście nie będziemy mówić o odwadze, określając kogoś mającego do czynienia z tą sytuacją. Na przykład, kto pomyślałby o jedzeniu, kąpaniu się, ubieraniu, spaniu itd., w normalnych warunkach jako o czynach odwagi? Powodem, dla którego te czynności nie są uważane za odważne czyny, jest fakt, że zwykle nie jest z nimi związane żadne niebezpieczeństwo. Intelektualnie odwaga jest cechą, która jest trzeźwa. Bierze ona pod uwagę własne możliwości w obliczu niebezpieczeństwa. Bierze także pod uwagę samo niebezpieczeństwo i jeśli niebezpieczeństwo jest związane z wrogiem, to rozważa własne możliwości w porównaniu i w kontraście do możliwości wroga.

Dlatego prawdziwa odwaga nie przejawia żadnego braku trzeźwości. Ona ani nie ocenia zbyt nisko ani zbyt wysoko swych własnych możliwości w obliczu niebezpieczeństwa, ani nie ocenia zbyt nisko czy też zbyt wysoko samego niebezpieczeństwa i związanych z nim trudności, przeciwności i konfliktów. Odwaga nie przejawia uczucia strachu, przerażenia, grozy ani bojaźni, ponieważ one są przeciwne jej naturze i składowi. Ona jest przeciwieństwem tchórzostwa.

Kilka myśli na temat używania odwagi. Tak jak w przypadku każdej innej łaski, ona spełnia swe funkcje w strukturze charakteru. Krótkie spojrzenie na te funkcje okaże się pomocne, by odnieść praktyczną korzyść z odwagi. Jej pierwszym zastosowaniem czy też funkcją jest pozwolenie nam, by właściwie i skutecznie stawić czoła