głosił o „wzbudzeniu” i wniebowstąpieniu Pana. Apostoł Paweł był tak samo wiernym żołnierzem krzyża, gdy wykonywał swą właściwą pracę, szyjąc namioty (zamiast być obciążeniem dla innych), jak wtedy, gdy na wzgórzu Marsowym głosił o Panu Jezusie i zmartwychwstaniu. Wszystko, co jest czynione z myślą o przyniesieniu chwały i czci naszemu Panu – Wodzowi naszego zbawienia lub dla dobra któregoś z naszych współ-żołnierzy czy też, by nas samych przygotować do tej walki i to, co jest wykonywane w celu wywiązania się z zobowiązań, jakie nasz Wódz uznał i zaaprobował, jest właściwą pracą dla nas jako żołnierzy, i nie jest uwikłaniem się w sprawy teraźniejszego życia (P6, s. 650-651).

BS 2021, s. 45-46

LISTY Z KENII DO WYDAWCY

      Świecki Ruch Misyjny

      (Służba Sztandaru Biblijnego)

      Bóg jest dobry! To seminarium właśnie dobiegło końca i czujemy się odnowieni duchowo. Trzydziestu trzech uczestników z Tanzanii będzie wracać do domu jutro, ponieważ jest już późno, a autobus, który wynajęli nie przyjechał na czas ze względu na drobny problem mechaniczny. Jednak oni są szczęśliwi i składają świadectwa. Dziękujemy Wam, bracia, ze Świeckiego Ruchu Misyjnego. Dziękujemy Panu, że połączył nas ze sobą. Otrzymaliśmy wspaniałe nauki, jakich nie moglibyśmy otrzymać z innego źródła.

      Siostra J. K.

      Członkowie naszej społeczności właśnie wrócili ze spotkania w Muhoroni. Jeden z nich, będący zagorzałym zwolennikiem (innych) nauk, właśnie pobudził nas swoim świadectwem, że czuł się zagubiony, ale w końcu odnalazł światło uczestnicząc w tym spotkaniu.

      Siostra M. A.

      Chciałbym Cię zawiadomić, że cała nasza grupa dotarła na seminarium. Dziękuję, że trzynaście osób z naszego kościoła mogło pojechać. Myślimy, że mamy szczęście, ponieważ dzisiaj rano niektórzy zostali odesłani do domu, po tym jak okazali pewne braki zdyscyplinowania. Rozmawiałem z członkami naszej grupy i oni odczuwają błogosławieństwo.

      Chciałbym poprosić o to, abyśmy wszyscy modlili się za tego męża Bożego – pastora Edwina. To, czego on dokonuje przekracza nasze zrozumienie. Nie przypominam sobie żadnego sługi Bożego, który sprawowałby swoją służbę przez tak wiele godzin i był gotowy, by służyć dalej, jeśli zaistnieje taka potrzeba. On nas zainspirował, a my modlimy się za niego cały czas.

      W następnym tygodniu będziemy mieć konwencję w naszym kościele. Zarząd proponuje, żebym zaprosił pastora Edwina by był mówcą na tej konwencji.

BS 2021, s. 48

PYTANIA BIBLIJNE

PRAWDA NA CZASIE PRZYCHODZĄCA PO 1916 R.

      Pytanie: Jak odpowiedziałbyś na zarzut, przypuszczalnie oparty na prawdzie, że cały spichlerz został powierzony „onemu Słudze”, że była i jest prawda na czasie po tym, jak on przeszedł za zasłonę?

      Odpowiedź: Jesteśmy zupełnie zgodni z myślą, że cały spichlerz, a także wszyscy domownicy zostali oddani pod pieczę „onego Sługi”, ale nie myślimy, że ten nadzór trwał dłużej niż jego urząd szafarza. Tak jak jest to w przypadku każdego szafarstwa on był odpowiedzialny za to, co zostało mu powierzone tak długo, jak trwało jego szafarstwo. Zatem, kiedy skończyło się jego szafarstwo, on przestał mieć nadzór nad spichlerzem i nad domownikami (Ezech. 9:11).

      Jest to oczywiste, że ci, którzy zaprzeczają, że jakakolwiek prawda na czasie mogłaby przyjść po jego śmierci, lub zaprzeczają, że jakakolwiek prawda przyszła po tym czasie, opierając swój pogląd na tym, że on miał nadzór nad całym spichlerzem, są w sprzeczności z podaną powyżej oczywistą zasadą dotyczącą długości szafarstwa. Co więcej, ich pogląd stoi w bezpośredniej sprzeczności do wyraźnej obietnicy Pana, że światło będzie świecić coraz jaśniej aż do dnia doskonałego, który oczywiście jest jeszcze przyszłością (Przyp. 4:18).

      Ewidentnie coś złego dzieje się z tymi, którzy twierdzą, że żadna prawda na czasie nie pojawiła się po 1916 r. Nie nastał jeszcze dzień doskonały, a fakt, że nie otrzymywali oni prawdy na czasie przez tak wiele lat, dowodzi, że albo nie znajdują się na ścieżce sprawiedliwych, albo ich oczy są zaślepione. Z korzyścią dla takich braci będzie dokładne przeanalizowanie siebie, by sprawdzić czy nie powinni wyrzucić jakiegoś kwasu, który może uniemożliwiać Panu błogosławienie ich postępującym światłem. Ponieważ wszyscy, którzy uważnie kroczą ścieżką sprawiedliwych, będą mieć coraz jaśniej świecące światło w takim stopniu, w jakim są na nie gotowi.

BS 2021, s. 48