Sztandar Biblijny nr 301 – 2021 – str. 35

usprawiedliwienie, uświęcenie i wyzwolenie – obecnie dla wybranych, a potem w następnym Wieku dla niewybranych, jak również dla pokutujących upadłych aniołów. Bóg uczynił to największym dla siebie kosztem, poddając w tym celu swego jedynego i umiłowanego Syna wszystkim doświadczeniom ziemskiego życia. Czcijmy, wychwalajmy, uwielbiajmy i służmy Bogu za Jego niewysłowiony dar!

ZWIĄZEK JEZUSA Z UDZIELENIEM ŻYCIA

      Jednak, podczas gdy Ojciec jest tym planującym, tryskającym, pierwotnym i udzielającym Źródłem wiecznego życia, to Jezus jest Jego Przedstawicielem, jedynym, przez którego Bóg udziela życia. Jako Boski Przedstawiciel podczas stwarzania, Jezus został użyty przez Boga, by obdarzyć życiem wszystkie Boskie stworzenia w niebie i na Ziemi, jak tego dowodzą następujące wersety: 1Moj. 1:26; Jana 1:3; Efez. 3:9; Kol. 1:16, 17.

      Jednak Jezus był Pośrednikiem Boga w udzielaniu życia, nie tylko podczas pierwotnego stwarzania, lecz także w dziele odkupienia On był Pośrednikiem Boga w wynikającym z zasługi przywileju powtórnego udzielenia ludzkości życia (Mat. 20:28; Jana 3:14-16; 1Kor. 7:23; Gal. 1:4; Kol. 1:14; 1Tym. 2:6; Tyt. 2:14). A kiedy Pan Jezus zasłużył na to, został ustanowiony przez Boga udzielającym życie lub usługującym Pośrednikiem – obecnie dla wybranych, potem dla niewybranych – przez dzieło nauczania, usprawiedliwiania, uświęcania i wyzwalania ich, czego dowodzą następujące wersety: Izaj. 25:8; Rzym. 6:23; 1Kor. 1:30; 2Tym. 1:10; 1Jana 5:11; Judy 21. On będzie również takim Pośrednikiem, który udzieli życia pokutującym upadłym aniołom (Rzym. 14:9; Efez. 1:10; Kol. 1:20; 2Tym. 4:1).

      Dzięki połączonej dobroci Boga i Chrystusa, życie wieczne zostanie umożliwione wybranym, niewybranym oraz pokutującym upadłym aniołom. Tutaj możemy zawołać: „[…] Godzien jest ten Baranek zabity, wziąć moc, i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo” (Obj. 5:12)! Możemy spodziewać się powszechnego chóru alleluja, śpiewającego: „[…] Siedzącemu na stolicy, i Barankowi błogosławieństwo, i cześć, i chwała, i siła na wieki wieków” (w. 13)!

PROCES UDZIELANIA ŻYCIA WIECZNEGO

      Życie wieczne jest rezultatem długotrwałego procesu. Najpierw ono było zaoferowane próbnie podczas pierwotnego stwarzania przez Boga wolnych moralnie jednostek, tzn. istot duchowych i ludzkich. W czasie stworzenia Logosa Bóg zaproponował Mu próbnie takie życie i ono miało stać się Jego własnością na stałe, jeśli dowiódłby swej wierności. Niewątpliwie ono stało się Jego własnością przed Jego karnacją, bo przedtem ono prawdopodobnie zostało na stałe udzielone aniołom, którzy wiernie wytrwali w próbie, jakiej zostali poddani przed potopem. W każdym razie ono najwyraźniej stało się ich własnością na początku Wieku Ewangelii (Łuk. 20:35, 36). Zatem w czasie ich stworzenia, życie wieczne również zostało próbnie udzielone aniołom.

      Życie wieczne jest udzielane przez Boga za pośrednictwem Chrystusa w procesie twórczym. Jest to prawdą zarówno w odniesieniu do próbnego, jak również do trwałego życia wiecznego, ponieważ Bóg próbnie dał życie wieczne wszystkim bezpośrednio stworzonym wolnym moralnie jednostkom – duchowym i ludzkim, tzn., On dał im możliwość życia wiecznego jako dar, ale nie bezwarunkowo, lecz pod warunkiem posłuszeństwa prawu, któremu zostali poddani. Aniołowie byli poddani prawu obowiązkowej i bezinteresownej miłości oraz powiedziano im, że będą cieszyć się życiem wiecznym, jeśli będą posłuszni temu prawu, a jeśli nie będą posłuszni, ostatecznie stracą życie. Rodzina ludzka w Adamie i Ewie próbnie otrzymała życie wieczne pod warunkiem wypełniania prawa obowiązkowej miłości i to życie miało trwać, jeśli będą posłuszni, a w przeciwnym razie mieli je stracić. Następnie, powołując nowe stworzenia, Bóg próbnie dał im prawo do życia wiecznego jako duchowym istotom, pod warunkiem posłuszeństwa prawu obowiązkowej i bezinteresownej miłości, w przypadku nieposłuszeństwa mieli je utracić. Podczas Tysiąclecia Bóg próbnie udzieli prawa do wiecznego życia Starożytnym i Młodocianym Godnym jako istotom ludzkim, pod warunkiem posłuszeństwa, lecz jeśli nie będą posłuszni, stracą je. Natomiast jeśli będą posłuszni, to prawo na zawsze stanie się ich własnością.

      W ożywianiu usprawiedliwienia tych, którzy stali się nowymi stworzeniami, Bóg na zawsze udzielił ich człowieczeństwu prawa do wiecznego ludzkiego życia, podobnie jak da to prawo potysiącletnim Starożytnym i Młodocianym Godnym. Lecz podczas spłodzenia Nowych Stworzeń z Ducha, przy ofiarowaniu ich człowieczeństwa, zostało im udzielone próbne prawo do życia na poziomie duchowym, tak jak będzie w przypadku Starożytnych i Młodocianych Godnych w Małym Okresie. Podczas Wieku Tysiąclecia Chrystus stopniowo będzie dawał ludzkości prawa życiowe w miarę ich posłuszeństwa, a przy jego końcu da im w pełni te prawa oraz próbnie prawa do wiecznego ludzkiego życia, które na zawsze staną się ich własnością, jeśli wiernie wytrwają wśród prób Małego Okresu, natomiast niewierni utracą swe próbne prawo do wiecznego życia wraz z prawami życiowymi. Rozumiemy, że próbne prawo do życia wiecznego na różnych poziomach istnienia, jest udzielane przez Boga jako łaskawy dar, a dane na zawsze prawo do wiecznego życia na jakimkolwiek poziomie zostanie udzielone tym, którzy wypełnią warunki, na jakich jest ono udzielane.