ŹRÓDŁO ŻYCIA WIECZNEGO

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”. Rzym. 6:23, BW

      TEN werset powinien okazać się bardzo pomocny i zachęcający dla lojalnego, poświęconego, oświeconego prawdą ludu Bożego, który przez cierpliwe trwanie w czynieniu dobra, stara się o osiągnięcie wiecznego życia. Wiele wersetów wskazuje, że karą za grzech jest śmierć. Grzech nieposłuszeństwa ze strony Adama przyniósł śmierć jemu oraz ludzkości będącej w jego biodrach; my wszyscy podlegamy przekleństwu śmierci z powodu grzechu. W swej nieograniczonej miłości oraz w harmonii ze swą sprawiedliwością, Bóg zapewnił całej ludzkości ostateczne wyzwolenie spod tego przekleństwa, ponieważ dał swego jednorodzonego Syna, „który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie” (Jana 3:16; 1Tym. 2:6, BW).

————-
w ramce

NIE TROSZCZCIE SIĘ O SWOJE ŻYCIE…

      Spójrzcie na ptaki niebieskie, że nie sieja ani żną, ani zbierają do gumien, a Ojciec wasz niebieski żywi je; czyż wy nie jesteście daleko zacniejsi niż one? Mat. 6:25-26, BW
————–

      Boski plan zapewnił odkupienie z grobu: „Z ręki grobu wybawię ich, od śmierci wykupię ich. O śmierci! będę śmiercią twoją; o grobie! będę skażeniem twojem […]” (Oz. 13:14).

      Lecz korzyści z okupu mogą być zastosowane tylko wobec tych, którzy w pełni wierzą w Niego, a jak dotąd, takich wierzących w porównaniu z całą ludzkością jest jedynie niewielu. Tylko poświęceni, spłodzeni z Ducha wierzący, uniknęli adamowego potępienia, jak dotąd ciążącego na wszystkich. W Rzym. 8:1(UBG) Apostoł Paweł mówi: „Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha”. A w w. 2 (UBG) stwierdza: „Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci”. W ten sposób on zwraca uwagę na działanie dwóch praw. Byliśmy pod działaniem drugiego z nich, które jako grzeszników skazało nas na śmierć. My, którzy jesteśmy w Jezusie Chrystusie, całkowicie spod niego wyszliśmy i dostaliśmy się pod działanie pierwszego prawa, gdy weszliśmy w związek z Jezusem Chrystusem – pod Jego przywództwo. „[…] Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego” (Rzym. 8:9, BW). Jedynie ci, którzy przychodzą do harmonii z Bogiem przez Chrystusa i którymi zamiast samolubstwa, zaczyna rządzić miłość, otrzymają życie wieczne na jakimkolwiek poziomie istnienia.

BÓG ŹRÓDŁEM ŻYCIA WIECZNEGO

      Bóg jest źródłem wiecznego życia. Szatan dał życie pewnym stworzeniom, co możemy zauważyć, gdy użył egipskich czarowników do stworzenia węży z lasek, do stworzenia tak wielu żyjątek, by zamienić wodę w krew (czerwony kolor) oraz by powołać do egzystencji żaby. Bez wątpienia, jako wykonawca kary śmierci na ludzkości (Żyd. 2:14), Szatan jest również odpowiedzialny za stworzenie różnych chorobotwórczych drobnoustrojów. Jednak Szatan nie może niczego dać, nie mówiąc już o udzieleniu istotom ludzkim i duchowym wiecznego życia. To może dać wyłącznie Bóg i po części już tak uczynił, a w słusznym czasie da to życie w pełni tym, którzy się do niego będą nadawać (5Moj. 8:3; 30:20; 1Sam. 2:6; Ps. 21:5; Mat. 4:4; Tyt. 1:2; 1Jana 2:25; 5:1). Nigdy nie zapominajmy, że nasz szczodry Bóg jest Źródłem i jedynym Dawcą życia wiecznego, choć udziela go przez pośrednictwo swego Syna – Jezusa Chrystusa.

      Bóg jest nie tylko Źródłem wiecznego życia, który je zaplanował, lecz jest także jego fontanną, jego początkowym i udzielającym Źródłem. On zaplanował je, dostarczając substancji, których połączenie stanowi duszę, jako założenie i implikację życia oraz dał to życie. Zapewnił również sposób i środki, by było ono wieczne, to znaczy, zarządził, aby Jezus był Jego Przedstawicielem podczas pierwotnego udzielenia życia oraz sprawił, aby On był przyczyną dostarczającą ofiarniczej zasługi za upadłą ludzkość, jak również przyczyną udzielającą życia przez oświecenie,