Sztandar Biblijny nr 300 – 2021 – str. 29
[Boga]”. W innym miejscu jest nazwany Kościołem pierworodnych i był typicznie przedstawiony w pokoleniu Lewiego, z którego wszyscy przedstawiali pierworodnych Izraela zachowanych w czasie Paschy. Ci pierworodni byli podzieleni na dwie klasy – kapłanów oraz ich sług. Kapłani przedstawiali Chrystusa – Najwyższego Kapłana oraz podkapłanów. Lewici przedstawiali pozostałych zwycięzców.
————-
w ramce
DZIESIĘĆ PRZYKAZAŃ
2 Moj. 20:1-17
JAM JEST PAN BÓG TWÓJ:
1. NIE BĘDZIESZ MIAŁ BOGÓW INNYCH PRZEDE MNĄ.
2. NIE CZYŃ SOBIE OBRAZU RYTEGO.
3. NIE BIERZ IMIENIA PANA BOGA TWEGO NADAREMNO
4. PAMIĘTAJ NA DZIEŃ ODPOCZNIENIA ABYŚ GO ŚWIĘCIŁ
5. CZCIJ OJCA TWEGO I MATKĘ TWOJĄ.
ó. NIE BĘDZIESZ ZABIJAŁ
7. NIE BĘDZIESZ CUDZOŁOŻYŁ
8. NIE BĘDZIESZ KRADŁ.
9. NIE BĘDZIESZ MÓWIŁ PRZECIW BLIŹNIEMU TWEMU ŚWIADECTWA FAŁSZYWEGO.
10. NIE BĘDZIESZ POŻĄDAŁ
————–
Antytypiczni kapłani staną się Królewskim Kapłaństwem. Jezus – wielki Najwyższy Kapłan, obdarzony królewskimi zaszczytami – połączy się z wiernym Małym Stadkiem, Królewskim Kapłaństwem, współdziedzicami. Pozostali ze zwycięskiego Kościoła są współpracownikami na mniej chwalebnym, a jednak duchowym poziomie. Dziełem ich wszystkich będzie po pierwsze błogosławienie wszystkich ludzi na Ziemi, pragnących być w harmonii z Bogiem i typicznie reprezentowanych w pozostałych pokoleniach Izraela.
PIERWSZE I DRUGIE TABLICE PRZYMIERZA
Pierwsze tablice Prawa były przygotowane przez samego Boga Jehowę i przez Niego też napisane (2Moj. 34:1). To przedstawia, że człowiek został stworzony na dokładny obraz swego Stwórcy (R5299), ukształtowany, stworzony w pełnej zgodności z Boską wolą i w pełni wyrażał Boskie Prawo. Adam nie potrzebował dalszego przygotowywania i nie potrzebował żadnego innego prawa niż to, które było w nim jako w doskonałej istocie i wokół niego.
————-
w ramce
„Mojżesz bowiem powiedział do ojców: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, wasz Bóg, spośród waszych braci, Jego będziecie słuchać we wszystkim, co wam powie”. 5Moj. 18:15. BW; Dz. 3:22, UBG
————–
Tak jak pierwsze tablice Prawa, które zostały rozbite, są typem niepowodzenia Przymierza Prawa z powodu „słabości ciała”, tak drugie tablice przedstawiają Nowe Przymierze, którego Pośrednikiem jest Chrystus i które nie dozna niepowodzenia. Jednak ze względu na grzech to pierwsze Prawo zostało złamane. Biedna ludzkość nie ma już właściwej oceny grzechu i sprawiedliwości. Oryginalne tablice są rozbite i stały się nieczytelne. Człowiek potrzebuje wielkiego Pośrednika, by dokonał pojednania za jego nieprawość, a następnie wpisał Boskie Prawo w jego ciało. Druga tablica Prawa przedstawia Nowe Przymierze i będzie działać wówczas, gdy rozpocznie się Tysiącletnie Pośredniczące Panowanie Chrystusa (data nieznana).
Drugie zejście Mojżesza z góry z dwiema tablicami Prawa Prawa różniło się w szczególny sposób od tego, kiedy schodził z pierwszymi tablicami, które zostały rozbite. Gdy Mojżesz schodził z drugimi tablicami, jego twarz lśniła i potrzebował zasłony, którą od tego czasu nosił na twarzy, gdy znajdował się w obecności Izraelitów. Zdejmował ją, gdy udawał się przed oblicze Boga Jehowy.
Rozumiemy, iż to znaczy, że w czasie działania Chrystusa jako Pośrednika podczas Jego drugiego adwentu, Jego chwała będzie zasłonięta, tak aby świat nie mógł Go dostrzec. On wyraził to słowami: „Jeszcze maluczko, a świat mię już więcej nie ogląda; lecz wy mię oglądacie; bo ja żyję, i wy żyć będziecie”. Jednak Apostoł wyjaśnia, że Kościół przez przemianę z ziemskiej natury do niebiańskiej zostanie przygotowany, by ujrzeć Chrystusa w chwale. „[…] ujrzymy go takim, jakim jest”, ponieważ „[…] będziemy do niego podobni […]”, „[…] będziemy przemienieni w jednej chwili, w oka mgnieniu […]”, gdyż „[…] ciało i krew nie mogą odziedziczyć Królestwa Bożego […]” (1Jana 3:2, BW; 1Kor. 15:50-52, BW). Pamiętamy, że Saul z Tarsu widział Jezusa w chwale „jaśniejącego nad blask słoneczny” w południe. Widząc Go bez zasłony, Saul został rzucony na ziemię i poważnie oślepiony.
Mojżesz ponownie wszedł na górę (Królestwo) i w typie został uwielbiony. To znaczy, że skóra na jego twarzy lśniła tak, że Izrael nie mógł na niego patrzeć. Wydaje się to symbolizować skompletowanie Kościoła (Chrystusa – Głowy i Ciała) w chwale. Zasłona, którą potem Mojżesz nosił przed ludem, a którą zdejmował, kiedy był z Panem na górze, wydaje się przedstawiać ziemską fazę Jego Królestwa – „książąt na całej ziemi”, przez których Chrystus będzie przemawiał do ludzi i którzy będą Go reprezentować, a Jego chwała będzie ukryta. Wydaje się, że jest to uderzającym