PAMIĄTKA ŚMIERCI NASZEGO PANA

      W Wieczerzy Pańskiej są symbolizowane szczególnie trzy myśli i okazuje się, że są to trzy najważniejsze w tym życiu rzeczy dla ludu Bożego Wieku Ewangelii: (1) Okupowo-ofiarnicza śmierć naszego drogiego Pana Jezusa na korzyść Kościoła i świata (1Kor. 11:26); (2) ich wiara przyswajająca sobie usprawiedliwieni przez Jego śmierć (Mat. 26:26-28) oraz (3) ich poświęcone człowieczeństwo wraz z Jego człowieczeństwem, biorące udział w ofiarniczej śmierci za świat (1Kor. 10:16, 17). Jeśli chodzi o punkt 3., jedynie Małe Stadko symbolizowało to przez swe uczestnictwo. Punkty 1. i 2. są symbolizowane także przez Wielką Kompanię i oświeconych Duchem poświęconych, niespłodzonych z Ducha przez ich uczestnictwo.

      Oczywiście są to najważniejsze kwestie dla poświęconych chrześcijan w tym życiu. Szczególnie powinniśmy zachowywać w umyśle i sercu myśli związane z tymi kwestiami, przygotowując się do Pamiątki, obchodząc i wspominając ją. W naszym artykule krótko omówimy te trzy punkty. Niech Bóg obficie pobłogosławi wszystkim czytelnikom te rozważania, aby mogli lepiej przygotować się do swego uczestnictwa w Pamiątkowej Wieczerzy oraz do codziennego rzeczywistego ucztowania!

      (1) Apostoł Paweł zapewnia nas o biblijnym pochodzeniu pierwszego z tych punktów, gdy mówi: „Albowiem ilekroćbyście jedli ten chleb i ten kielichbyście pili, śmierć Pańską opowiadajcie, ażby przyszedł” (1Kor. 11:26). Przez słowa „ilekroćbyście jedli” itd., werset ten nie upoważnia nas, jak wielu twierdzi, do częstego, jeśli to możliwe do codziennego uczestniczenia w Wieczerzy Pańskiej, ponieważ wyrażenie „ilekroćbyście” oznacza kiedykolwiek, ono nie znaczy często.

OSTATNIA WIECZERZA – JEZUS I APOSTOŁOWIE – rysunek

————-
w ramce

      W PAMIĄTCE SYMBOLIZUJEMY NASZĄ WIARĘ, USPRAWIEDLIWIENIE PRZEZ ŚMIERĆ CHRYSTUSA –PRZEBACZENIE GRZECHÓW ORAZ PRZYPISANĄ SPRAWIEDLIWOŚĆ CHRYSTUSA (Mat. 26:28)
————–

      Zatem przez te słowa Apostoł nie zaleca częstego uczestnictwa w Wieczerzy Pańskiej. On w ogóle nie daje w nich takiego zalecenia. W tym wersecie on raczej przedstawia fakt, że kiedy tylko lud Boży Wieku Ewangelii obchodzi Pamiątkę – a pamiątka jest oczywiście obchodzona w rocznicę śmierci osoby, którą upamiętniamy – to powiada Jego śmierć.

      Greckie słowo przetłumaczone w tym wersecie „opowiadać” może być właściwie przetłumaczone pokazywać, oświadczać, ogłaszać (Dz. 17:23; 26:23; 1Kor. 9:14). Zgodnie z tym, przez obchodzenie Wieczerzy Pańskiej pokazujemy, oświadczamy, ogłaszamy śmierć Pana. Pokazywać, oświadczać, ogłaszać możemy słowem lub czynem. Jak „opowiadamy” śmierć Pańską w Wieczerzy? Słowem? Nie, ponieważ przyjmując emblematy zachowujemy ciszę. Zatem jest to dokonywane czynem. Tak więc czynem dokonujemy czegoś, co przedstawia śmierć naszego Pana.

      Co było tym czynem? Zauważymy, że opisy mówią nam, iż po pobłogosławieniu chleba, został on złamany (Mat. 26:26; Mar. 14:22; Łuk. 22:19; 1Kor. 11:23, 24). Zatem złamanie chleba, następujące po pobłogosławieniu go, jest główną częścią usługi. Dlatego też ono jest – symbolizuje złamanie na śmierć człowieczeństwa naszego Pana. Kiedykolwiek Wieczerza Pańska jest prawidłowo obchodzona, jako jej część jest łamany chleb. Dlatego: „[…] ilekroć byście jedli ten chleb i ten kielichbyście pili, śmierć Pańską opowiadajcie, ażby przyszedł” – pokazujcie, symbolizujcie przez akt łamania chleba.

      Z tego wersetu wnioskujemy, iż pierwszą rzeczą, którą symbolizujemy w Pamiątce, jest okupowo-ofarnicza śmierć naszego Pana. Ta śmierć jest podstawą naszej wiary, nadziei, miłości